Kusadasi

Weer terug in het Arn­hemse na een relaxed week­je geni­eten van de zon in het Turkse Kusadasi.

We had­den voor een aardig pri­js­je een leuk pen­sion gevon­den niet zo ver van het cen­trum ver­wi­jderd. En ook nog eens met een zwem­bad voor de deur. Gelukkig was het aan een straat waar weinig tot geen ver­keer voor­bij kwam. Dus we kon­den er ongesto­ord zwem­men.

Het pen­sion werd gerund door moed­er en dochter die bei­den allervrien­delijkst waren. Het was hun tweede seizoen nadat ze vorig jaar begonnen waren toen ze kansen zagen met de groei van het toerisme in hun regio. Vol­gens ons gaan ze het wel red­den.

Dit was het uitzicht vanu­it onze kamer richt­ing het cen­trum en de zee. Let vooral op de (rustige en vooral lege) straat voor het hotel. Het overdek­te gedeelte is een plein­t­je bij een klein winkel­cen­trum. Van­wege de hitte hing hier per­ma­ment zeil om voor wat verkoel­ing te zor­gen.

Toen we lat­er die avond terugk­wa­men van onze eerste wan­del­ing richt­ing het cen­trum zagen we tot onze ver­baz­ing dat nu alles overdekt was. Dit was ter gele­gen­heid van de week­markt die de vol­gende ocht­end zou plaatsvin­den.

Het plein bij de haven van Kusadasi. Ook hier was het ondanks het hoog­seizoen nog steeds erg rustig. Veel toeris­ten zit­ten toch vooral aan het strand bij hun all-in resorts net buiten de stad. Dat von­den wij pri­ma. Wij ont­lopen liev­er de druk­te.

Je bent op vakantie en vanzelf­sprek­end maak je dan mooie foto’s van je vriendin op locatie 🙂

En je vriendin doet vanzelf­sprek­end het­zelfde van haar vriend…

Tij­dens onze wan­delin­gen aan de kust hebben we ver­schil­lende grote cruis­eschep­en zien aan­meren met vee­lal amerikaanse toeris­ten aan boord.

Zelf had­den we ook wel zin om een boot­tocht­je te gaan mak­en. Niet op zo’n groot schip maar een­t­je wat beter past bij ons bud­get. Het werd Yas­min Yacht. En een onver­getelijke ervar­ing van­wege de uiterst gezel­lige sfeer aan boord van zow­el onze med­ereizigers als de beman­ning.

Vanaf dit loopgedeelte kon­den we lat­er op diverse plaat­sen waar het boot­je halt hield een duik in het over­al heldere water nemen.

Voor op het dek was plaats voor mooie vrouwen. En de mooiste hoort bij mij.

Kusadasi bij zon­son­der­gang vanu­it onze hotelka­mer gezien. Lat­er vol­gde er een korte maar heftige onweers­bui die net zo snel voor­bij was als dat ze zich aange­di­end had.

Ik ben zelf niet zo’n shop-a-holic, maar op vakantie heb ik er min­der moeite mee om een aan­tal uren rond te slen­teren op deze bazaars. Zek­er als ze overdekt zijn en wat koel­er dan buiten in de felle zon.

Dankz­ij onze vriend (link­erz­i­jde foto naast Inge) die we had­den leren ken­nen in het restau­rant Green Gar­den waar we vanaf de eerste dag de rest van onze vakantie iedere avond zijn gaan eten, kon­den we tegen een flink afgepri­jsd bedrag twee schit­terende kle­den kopen. Ze liggen nu te pronken in de woonkamer.

Green Gar­den dus. Op de eerste dag zijn we er ’s mid­dags iets gaan drinken. Als snel raak­ten we aan de praat met het per­son­eel omdat het op dat moment niet zo druk was. Ze waren zo vrien­delijk om gerecht­en voor ons te mak­en buiten de menukaart om.

Als tegen­presta­tie zou Inge een keert­je voor hen komen koken. Dat was de grap. Maar het is niet bij een grap gebleven.

En ik kan alleen maar zeggen dat iedereen van het per­son­eel daar­na een tijd­lang met smaak heeft zit­ten eten van dat­gene wat Inge voor hen had bereid.

Het was dus erg jam­mer dat we na een week­je alweer afscheid moesten nemen. We hebben echt een buitenge­woon gastvri­je groep mensen ont­moet in Kuşadasi. Hier gaan we zek­er nog eens op bezoek.

~ ~ ~

Tags

(all tags)

Tweets