Hongerige merel

De merel die zo druk bezig was geweest met tak­jes eer­der dit voor­jaar waren we uit het oog ver­lo­ren. Dit jaar zeker geen nest in onze coni­fe­ren maar hoogst­waar­schijn­lijk ergens ver­der­op in de straat. Tot­dat we ‘m de afge­lo­pen dagen toch weer zo af en toe in onze tuin zagen rond­schar­re­len op zoek naar voed­sel. Waar het nest was had­den we nog niet ont­dekt.

Tot van­daag. Luid gepiep bracht ons op het spoor. Een nest in onver­wach­te hoek mand. Ken­ne­lijk was het eer­ste nest niet gelukt of had de merel dit jaar geko­zen om het via de fran­se slag te doen. Hoe dan ook, wat nes­tel in een lege bloe­men­mand was vol­doen­de om een eitje in uit te broe­den.

Nu had het merel­jong hon­ger. Van­daar al dat gepiep. Maar moe­der merel was ner­gens te beken­nen.

Uit­ein­de­lijk heb­ben we maar wat nat voed­sel gemaakt en met een pin­cet­je naar bin­nen gepropt. Hope­lijk neemt moe­der natuur merel het van­af mor­gen weer over. Zoals het hoort.

~ ~ ~