Hongerige merel

De mer­el die zo druk bezig was geweest met tak­jes eerder dit voor­jaar waren we uit het oog ver­loren. Dit jaar zek­er geen nest in onze conifer­en maar hoogst­waarschi­jn­lijk ergens verderop in de straat. Tot­dat we ‘m de afgelopen dagen toch weer zo af en toe in onze tuin zagen rond­schar­re­len op zoek naar voed­sel. Waar het nest was had­den we nog niet ont­dekt.

Tot van­daag. Luid gepiep bracht ons op het spoor. Een nest in onverwachte hoek mand. Ken­nelijk was het eerste nest niet gelukt of had de mer­el dit jaar gekozen om het via de franse slag te doen. Hoe dan ook, wat nes­tel in een lege bloe­men­mand was vol­doende om een eit­je in uit te broe­den.

Nu had het mereljong honger. Van­daar al dat gepiep. Maar moed­er mer­el was ner­gens te beken­nen.

Uitein­delijk hebben we maar wat nat voed­sel gemaakt en met een pincetje naar bin­nen gepropt. Hopelijk neemt moed­er natu­ur mer­el het vanaf mor­gen weer over. Zoals het hoort.

~ ~ ~