Alter Ego in Second Hyves – Wie ben ik?

Wat een f*cking kl*te dag was het tot nu toe! En ’t was nog maar vroeg in de avond. Nog zeker enkele uren te gaan. Enkele uren die hem scheidden van de rust in z’n studeerkamer. Van rust en, nog veel belangrijker, het alleen kunnen zijn. Geen gezeur aan z’n hoofd daar in z’n kamertje. Lekker alleen. Alleen met z’n pc en z’n internet verbinding. En vervolgens inloggen. Inloggen met z’n fake userid. Met z’n onlangs aangemaakte alter ego. En dan contact zoeken met echte mensen. Van vlees en bloed. Om door hun foto’s te bladeren en hun krabbels en blogs te lezen. Foto’s van vakantie tripjes. Krabbels over uitstapjes met vrienden. Blogs over sportdagen. Whatever. Allemaal dingen die hij moest missen, maar wel naar hunkerde.
En dus keek en las hij dit alles avond na avond met een voyeuristische gulzigheid. En typte zijn reacties bij deze en gene. In de veiligheid van z’n pseudo-profiel.

Helaas nog enkele uren voordat hij van die randdebielen om zich heen verlost was. Personeel dat het vaak liet afweten. Klanten die zich gedroegen alsof ze koning zelf waren. En dankbaarheid was ver te zoeken. Even had hij gedacht dat het dit jaar met de plotseling opkomende kredietcrisis wel rustiger zou worden. Maar het leek wel of de branche waarin hij werkzaam was geen crisis kende. Crisis? Welke crisis! Complete koopgekte zag hij. Gekte die hij niet mee naar huis wilde nemen. Buiten z’n studeerkamertje wilde houden. Wat echter steeds moeilijker werd. Alleen z’n alter ego bood nog rust. Deed nog niet mee aan die gekte. Daar kon hij nog zichzelf zijn. Of was dat het begin van gekte?

Nee, iedereen om hem heen was gek geworden. Of hield zich in ieder geval van de domme. Want dacht alleen in eigenbelang. Zolang men in hem geloofde kon hij overal komen opdraven. In allerlei gedaantes. Want standaardisatie dat was natuurlijk weer teveel gevraagd. Kon hij hier in Nederland zich hullen in een rode mantel en bijpassende mijter, moest hij in Noord-Frankrijk z’n witte baard inruilen voor een rood exemplaar. In Zwitserland zagen ze ‘m vervolgens weer liever op een ezel dan op een witte schimmel. Zo was ’t in elke streek wel weer anders. Gek werd hij er van.

Het leek wel of elke dag een grotere beproeving werd. Alsof hij zich steeds moeizamer naar het eind van een werkdag toe moest slepen. Zo was het ‘m ook vandaag weer vergaan. Ten dode vermoeid gooide hij z’n streekgebonden klofje op de grond en sloot de deur achter zich. Met een zucht liet hij zich in z’n bureaustoel vallen. Met een routineus gebaar klikte hij de pc aan. Terwijl de pc opstarte leek het of hij nieuwe energie kreeg. Alle frustatie van de dag verdween uit z’n gestel. Met iets van afkeer typte hij z’n windows log-in gegevens
Gebruikersnaam: SantaKlaas
Wachtwoord: ***********

Nadat de internetverbinding tot stand was gebracht zocht hij onder favorieten naar de hyves pagina. De pagina van z’n alter ego. Zorgvuldig door een daartoe gespecialiseerd bedrijf geconstrueerd. Compleet met fake profielfoto, familiefoto’s, achtergrondinformatie, om het maar zo echt mogelijk te laten lijken. Al enkele weken hyvede hij nu met dit alter ego. En voelde zich er steeds meer in thuis. Z’n pagina werd steeds vaker bezocht, de krabbels en R&R’s stroomden binnen. De vriendenlijst groeide met de dag. Nu eerst maar eens inloggen om te zien hoeveel reacties hij binnen had gekregen. Zien of ze z’n blogjes konden waarderen.
Gebruikersnaam: peterpellenaars
Wachtwoord: **********

Ha, 12x nieuwe berichten in m’n inbox

~ ~ ~