Alter Ego in Second Hyves – Wie ben ik?

Wat een f*cking kl*te dag was het tot nu toe! En ’t was nog maar vroeg in de avond. Nog zek­er enkele uren te gaan. Enkele uren die hem schei­d­den van de rust in z’n studeerkamer. Van rust en, nog veel belan­grijk­er, het alleen kun­nen zijn. Geen gezeur aan z’n hoofd daar in z’n kamert­je. Lekker alleen. Alleen met z’n pc en z’n inter­net verbind­ing. En ver­vol­gens inloggen. Inloggen met z’n fake userid. Met z’n onlangs aange­maak­te alter ego. En dan con­tact zoeken met echte mensen. Van vlees en bloed. Om door hun foto’s te bladeren en hun krabbels en blogs te lezen. Foto’s van vakantie trip­jes. Krabbels over uit­stap­jes met vrien­den. Blogs over sportda­gen. What­ev­er. Alle­maal din­gen die hij moest mis­sen, maar wel naar hun­kerde.
En dus keek en las hij dit alles avond na avond met een voyeuris­tis­che gulzigheid. En typte zijn reac­ties bij deze en gene. In de vei­ligheid van z’n pseu­do-profiel.

Helaas nog enkele uren voor­dat hij van die rand­de­bie­len om zich heen ver­lost was. Per­son­eel dat het vaak liet afweten. Klanten die zich gedroe­gen alsof ze kon­ing zelf waren. En dankbaarheid was ver te zoeken. Even had hij gedacht dat het dit jaar met de plot­sel­ing opkomende kredi­et­cri­sis wel rustiger zou wor­den. Maar het leek wel of de branche waarin hij werkza­am was geen cri­sis kende. Cri­sis? Welke cri­sis! Com­plete koopgek­te zag hij. Gek­te die hij niet mee naar huis wilde nemen. Buiten z’n studeerkamert­je wilde houden. Wat echter steeds moeil­ijk­er werd. Alleen z’n alter ego bood nog rust. Deed nog niet mee aan die gek­te. Daar kon hij nog zichzelf zijn. Of was dat het begin van gek­te?

Nee, iedereen om hem heen was gek gewor­den. Of hield zich in ieder geval van de domme. Want dacht alleen in eigen­be­lang. Zolang men in hem geloofde kon hij over­al komen opdraven. In aller­lei gedaantes. Want stan­daardis­atie dat was natu­urlijk weer teveel gevraagd. Kon hij hier in Ned­er­land zich hullen in een rode man­tel en bij­passende mijter, moest hij in Noord-Frankrijk z’n witte baard inruilen voor een rood exem­plaar. In Zwit­ser­land zagen ze ‘m ver­vol­gens weer liev­er op een ezel dan op een witte schim­mel. Zo was ’t in elke streek wel weer anders. Gek werd hij er van.

Het leek wel of elke dag een grotere beproev­ing werd. Alsof hij zich steeds moeiza­mer naar het eind van een werkdag toe moest slepen. Zo was het ‘m ook van­daag weer ver­gaan. Ten dode ver­moeid gooide hij z’n streekge­bon­den klof­je op de grond en sloot de deur achter zich. Met een zucht liet hij zich in z’n bureaus­toel vallen. Met een rou­tineus gebaar klik­te hij de pc aan. Ter­wi­jl de pc opstarte leek het of hij nieuwe energie kreeg. Alle frus­ta­tie van de dag verd­ween uit z’n ges­tel. Met iets van afkeer typte hij z’n win­dows log-in gegevens
Gebruik­er­snaam: San­taK­laas
Wacht­wo­ord: ***********

Nadat de inter­netverbind­ing tot stand was gebracht zocht hij onder favori­eten naar de hyves pag­i­na. De pag­i­na van z’n alter ego. Zorgvuldig door een daar­toe gespe­cialiseerd bedri­jf gecon­strueerd. Com­pleet met fake profielfo­to, familiefoto’s, achter­grond­in­for­matie, om het maar zo echt mogelijk te lat­en lijken. Al enkele weken hyvede hij nu met dit alter ego. En voelde zich er steeds meer in thuis. Z’n pag­i­na werd steeds vak­er bezocht, de krabbels en R&R’s stroom­den bin­nen. De vrien­den­li­jst groei­de met de dag. Nu eerst maar eens inloggen om te zien hoeveel reac­ties hij bin­nen had gekre­gen. Zien of ze z’n blog­jes kon­den waarderen.
Gebruik­er­snaam: peter­pel­lenaars
Wacht­wo­ord: **********

Ha, 12x nieuwe bericht­en in m’n inbox

~ ~ ~

Comments are closed.