Alter Ego in Second Hyves – Wie ben ik?

  • Fictief

Wat een f*cking kl*te dag was het tot nu toe! En ’t was nog maar vroeg in de avond. Nog zeker enke­le uren te gaan. Enke­le uren die hem scheid­den van de rust in z’n stu­deer­ka­mer. Van rust en, nog veel belang­rij­ker, het alleen kun­nen zijn. Geen gezeur aan z’n hoofd daar in z’n kamer­tje. Lek­ker alleen. Alleen met z’n pc en z’n inter­net ver­bin­ding. En ver­vol­gens inlog­gen. Inlog­gen met z’n fake use­rid. Met z’n onlangs aan­ge­maak­te alter ego. En dan con­tact zoe­ken met ech­te men­sen. Van vlees en bloed. Om door hun foto’s te bla­de­ren en hun krab­bels en blogs te lezen. Foto’s van vakan­tie trip­jes. Krab­bels over uit­stap­jes met vrien­den. Blogs over sport­da­gen. Wha­te­ver. Alle­maal din­gen die hij moest mis­sen, maar wel naar hun­ker­de.
En dus keek en las hij dit alles avond na avond met een voy­eu­ris­ti­sche gul­zig­heid. En typ­te zijn reac­ties bij deze en gene. In de vei­lig­heid van z’n pseu­do-pro­fiel.

Helaas nog enke­le uren voor­dat hij van die rand­de­bie­len om zich heen ver­lost was. Per­so­neel dat het vaak liet afwe­ten. Klan­ten die zich gedroe­gen als­of ze koning zelf waren. En dank­baar­heid was ver te zoe­ken. Even had hij gedacht dat het dit jaar met de plot­se­ling opko­men­de kre­diet­cri­sis wel rus­ti­ger zou wor­den. Maar het leek wel of de bran­che waar­in hij werk­zaam was geen cri­sis ken­de. Cri­sis? Wel­ke cri­sis! Com­ple­te koop­gek­te zag hij. Gek­te die hij niet mee naar huis wil­de nemen. Bui­ten z’n stu­deer­ka­mer­tje wil­de hou­den. Wat ech­ter steeds moei­lij­ker werd. Alleen z’n alter ego bood nog rust. Deed nog niet mee aan die gek­te. Daar kon hij nog zich­zelf zijn. Of was dat het begin van gek­te?

Nee, ieder­een om hem heen was gek gewor­den. Of hield zich in ieder geval van de dom­me. Want dacht alleen in eigen­be­lang. Zolang men in hem geloof­de kon hij over­al komen opdra­ven. In aller­lei gedaan­tes. Want stan­daar­di­sa­tie dat was natuur­lijk weer teveel gevraagd. Kon hij hier in Neder­land zich hul­len in een rode man­tel en bij­pas­sen­de mij­ter, moest hij in Noord-Frank­rijk z’n wit­te baard inrui­len voor een rood exem­plaar. In Zwit­ser­land zagen ze ‘m ver­vol­gens weer lie­ver op een ezel dan op een wit­te schim­mel. Zo was ’t in elke streek wel weer anders. Gek werd hij er van.

Het leek wel of elke dag een gro­te­re beproe­ving werd. Als­of hij zich steeds moei­za­mer naar het eind van een werk­dag toe moest sle­pen. Zo was het ‘m ook van­daag weer ver­gaan. Ten dode ver­moeid gooi­de hij z’n streek­ge­bon­den klof­je op de grond en sloot de deur ach­ter zich. Met een zucht liet hij zich in z’n bureau­stoel val­len. Met een rou­ti­neus gebaar klik­te hij de pc aan. Ter­wijl de pc opstar­te leek het of hij nieu­we ener­gie kreeg. Alle frusta­tie van de dag ver­dween uit z’n gestel. Met iets van afkeer typ­te hij z’n win­dows log-in gege­vens
Gebrui­kers­naam: San­ta­K­laas
Wacht­woord: ***********

Nadat de inter­net­ver­bin­ding tot stand was gebracht zocht hij onder favo­rie­ten naar de hyves pagi­na. De pagi­na van z’n alter ego. Zorg­vul­dig door een daar­toe gespe­ci­a­li­seerd bedrijf gecon­stru­eerd. Com­pleet met fake pro­fielfo­to, familiefoto’s, ach­ter­grond­in­for­ma­tie, om het maar zo echt moge­lijk te laten lij­ken. Al enke­le weken hyve­de hij nu met dit alter ego. En voel­de zich er steeds meer in thuis. Z’n pagi­na werd steeds vaker bezocht, de krab­bels en R&R’s stroom­den bin­nen. De vrien­den­lijst groei­de met de dag. Nu eerst maar eens inlog­gen om te zien hoe­veel reac­ties hij bin­nen had gekre­gen. Zien of ze z’n blogjes kon­den waar­de­ren.
Gebrui­kers­naam: peter­pel­le­naars
Wacht­woord: **********

Ha, 12x nieu­we berich­ten in m’n inbox

~ ~ ~

Bad Sex in Fic­ti­on award voor Sha­ke­spe­a­re?
Opkomst van de Movel