Weerloos

De aarzeling was zichtbaar. Stond op z’n gezicht te lezen. De geheven hand met het mes trilde licht. Zou hij toesteken? De jachtige muziek zwol aan. En ging abrupt over in het feestgedruis van De Toppers. Tijd voor commercials.

Geeuwend stond de vrouw op en rekte zich uit. Onderwijl keek ze door het raam naar buiten. Of eigenlijk, bewonderde ze haar silhouet. Zou er iemand nu voorbij lopen en haar zo zien staan? Ze hoopte het, want ze was trots op haar lichaam.
Langzaam liep ze naar haar man en fluisterde hem iets in het oor. Gaf hem een kus op de mond.

Terwijl ze de trap opliep hoorde ze geluid op de eerste verdieping. Haar hart sloeg een slag over en ze moest blijven staan om haar adem weer onder controle te krijgen.
Inwendig vervloekte ze zichzelf dat ze toch weer naar een horrorfilm had zitten kijken. Nu duurde het weer even voordat ze geheel ontspannen zou zijn.

Op de eerste verdieping aangekomen aarzelde ze alvorens naar de badkamer te gaan. Daar kleedde ze zich uit.
Onder de hete waterstraal van de douche voelde ze zich even helemaal afgesloten van de buitenwereld. Het water ketste af van haar lichaam en roffelde tegen het douchegordijn. Met haar ogen gesloten hief ze haar gezicht omhoog, recht in de waterstraal. Ze opende haar mond zo wijd ze kon. Een tijdlang bleef ze zo staan.

Uiteindelijk deed ze een stap naar voren en wreef het water uit haar gezicht. Bij het openen van haar ogen had ze de indruk dat er iets bewoog achter het douchegordijn. Weer een korte schok in haar lijf. Ze nam zich nu echt voor om nooit meer horrorfilms te kijken. In ieder geval niet kort voor het naar bed gaan.
Voorzichtig opende ze het gordijn een stukje en voelde op de tast naar het scheermes wat ze klaar had gelegd.

Na het afdrogen liep ze naakt naar de slaapkamer. Een kort moment overwoog ze het licht aan te doen en door te lopen naar het raam. Het nare gespannen gevoel was inmiddels uit haar lichaam verdwenen en had plaatsgemaakt voor een lichte opwinding. Dadelijk zou haar man naar boven komen om op te eisen wat ze in zijn oor had gefluisterd. Misschien was hij nog buiten met de hond aan het lopen en dan kon hij haar zien staan. In alle naaktheid voor het raam. Maar ze moest aan de buurt denken.

Daarom sloeg ze de handdoek om en ging de gordijnen sluiten. Ze keek uit over het vertrouwde beeld van hun woonerf. Waar het rond deze tijd altijd doodstil en verlaten was. In de verte zag ze haar man met de hond aan het eind van de straat. De laatste bus was zeker net geweest want er liep nog iemand achter hem.

Ze sloot de gordijnen, liet de handdoek vallen en stapte in bed.

Uit het nachtkastje nam ze de blinddoek en de handboeien. Eenmaal de blinddoek op, zag ze toch kans zichzelf zonder al teveel moeite aan de spijlen van het bed vast te klikken.

De man stond ongedurig te wachten totdat de hond z’n gerief gedaan had. Hij staarde omhoog. De volle maan stond helder en groot laag boven de daken. Hij moest aan z’n vrouw denken. Die zou nu wel in bed liggen. De gordijnen had ze al dicht gedaan. Dadelijk zou hij de film nog verder kijken en iets drinken. Dan zou hij pas naar boven gaan. De ervaring had geleerd dat ze hiervan nog meer opgewonden werd.

Hij gaf een korte ruk aan de riem en maande de hond aan tot opschieten. Bij de poort aangekomen hoorde hij iets achter zich. Z’n hoofd werd naar achter gerukt en een vochtige doek werd tegen z’n mond gedrukt. Uit alle macht probeerde hij zich los te rukken maar voelde zich zienderogen verslappen.

‘Hallo,’ zei Eric, en duwde met een voet de poort achter zich dicht. ‘Mag ik even je leven leven?‘

Boven hoorde de vrouw dat de poort in het slot viel. De lichte kriebel in haar buik werd heviger. Een tochtvlaag kroop over haar naakte huid. Had ze misschien niet beter onder een laken of dekbed kunnen gaan liggen? Haar man zou niet meteen naar boven komen.
Weerloos zou ze nog een tijd alleen op bed blijven liggen. Wachtend op wat komen zou.

De buitendeur werd beneden in het nachtslot gedraaid.
‘Ik ben er klaar voor,’ zei ze zacht in zichzelf.

~ ~ ~