Rattenvanger in moderne tijden — oftewel na IceSave komt DSB

In het stad­huis was het warm. Over­al stond de ver­warm­ing op de hoog­ste stand. Zo ook in de raad­sza­al waar de voltal­lige gemeen­ter­aad bijeen was gekomen. Er was slechts één agen­da­punt deze avond: de betal­ing van de rat­ten­vanger. Want voor de tweede keer in de geschiede­nis van het kleine stad­je in Ned­er­sak­sen had men te mak­en gehad met een rat­ten­plaag. Plot­sel­ing waren ze van heinde en verre opge­do­ken. En ook deze keer had alleen een mys­terieuze rat­ten­vanger uitkomst kun­nen bieden.

Tegen een vooraf overeengekomen pri­js van één euro per rat, had de rat­ten­vanger de opdracht aan­vaard en reeds de vol­gende dag miljoe­nen rat­ten met zijn fluitk­lanken regel­recht de riv­i­er ingelokt. Alwaar ze allen jam­mer­lijk ver­dronken en door het water meegevo­erd wer­den. En nu moest er betaald wor­den.

Buiten op het stad­huis­plein was het koud. Ijsk­oud. Het was tenslotte al bij­na decem­ber en de eerste sneeuw al enkele dagen gele­den gevallen. De rat­ten­vanger liep rond­jes op het plein om zich warm te houden. Al enkele uren wachtte hij nu op z’n geld, maar nog steeds was er nie­mand uit het stad­huis naar buiten gekomen om hem z’n recht­matige betal­ing te over­handi­gen. Wel kwa­men er steeds weer andere mensen vanu­it de stad naar het stad­huis en verd­we­nen naar bin­nen, om vooral­snog niet weer naar buiten te komen.

Een eind buiten de stad was het druk. Hier had­den zich de rat­ten verza­meld die eerder die dag mas­saal in de riv­i­er waren gespron­gen, als schi­jn­baar daar­toe aangezet door de betov­erende muziek van de rat­ten­vanger. Ze waren onrustig, want al weer te lang buiten hun veilige en vertrouwde onderkomen diep in de inge­wan­den van de heuvels ron­dom Hame­len. Slechts spo­radisch kwa­men ze naar buiten, en dan alleen als de nood aller­hoogst was. En zover was het nu weer. Het was cri­sis. Door wan­beleid waren ze door hun gehele voor­raad voed­sel en geld heen. En opnieuw moesten ze de aloude truc met de rat­ten­vanger uitvo­eren. Een truc die alti­jd van suc­ces verzek­erd was. Een­der geld of kinderen was de beloning van het geheime samen­spel tussen de rat­ten en de rat­ten­vanger. En bei­de kon­den ze deze keer goed gebruiken.

De rat­ten­vanger keek voor de zoveel­ste keer op z’n hor­loge. Ruim vier uren lieten ze hem nu wacht­en. Geld alleen zou al bij­na niet meer vol­doende com­pen­satie zijn voor de tijd die ze hem hier buiten in de kou lieten door­bren­gen. Het zou hem weinig moeite kosten om in het donker op zijn terug­weg richt­ing heuvels, ergens enkele kleine kinderen mee te lokken. De gedachte aan wat hij een­maal terug in z’n eigen grot met deze kinderen zou kun­nen doen, deed de kou wat verd­wi­j­nen. En de rat­ten zouden op een makke­lijke manier hun erg­ste honger kun­nen stillen.

Ergens hoopte hij dat de bewon­ers van het stad­je het geld niet beschik­baar zouden hebben.

De burge­meester had inmid­dels alle bemid­delde stadsgenoten bij zich geroepen om te zien of ze geza­men­lijk het ver­schuldigde bedrag com­pleet kon­den kri­j­gen. Maar tot nu toe waren ze nog niet op de helft. De wan­hoop werd grot­er bij elke nieuwe bin­nenkomer die zijn spaargeld op de grote ver­gadertafel legde. En ook niet in staat was om het gat te dicht­en.

Ter­wi­jl het angstzweet in dunne straalt­jes over het voorhoofd van de burg­er­vad­er liep, probeerde de wethoud­er van finan­ciën tegen beter weten in opnieuw in te loggen op de schi­jn­baar geblok­keerde spaar­reken­ing bij de Dirk Scheringa Bank.

~ ~ ~

Een goed jaar gele­den (novem­ber 2008) was dit één van m’n eerste ver­haal­blogs op Hyves. Toen­der­ti­jd eindigde het blog met een geblok­keerde spaar­reken­ing bij de Ice­Save bank, nu dus de bij DSB.

Geschreven onder het genot van ettelijke glazen rode wijn.
Geïn­spireerd door het vol­gende nieuws­bericht:

Hame­len kampt met rat­ten­plaag
18-11-2008 Door: NU.NL

(Hameln) — De Duitse stad Hameln (Hame­len), bek­end van het sprook­je van de Rat­ten­vanger van Hame­len, kampt met een grote rat­ten­plaag. Dat heeft een woord­vo­erder van de stad Hameln in Ned­er­sak­sen lat­en weten.
De zegs­man stelde dat het aan­tal rat­ten in een gebied van volk­s­tu­in­t­jes aan de rand van de stad explosief is gegroeid. Hameln kan de dieren niet op effec­tieve wijze bestri­j­den, omdat er onduidelijkheid is over de eigen­domsver­houdin­gen in het gebied.Wil je nog eens nalezen hoe het echte ver­haal van de Rat­ten­vanger ook al weer ging, neem dan hier een kijk­je. Of kijk hier op Wikipedia voor andere inter­pre­taties.

~ ~ ~

Tags

(all tags)

Tweets