Snoeihard

Ook een man van hout moet regel­matig ges­noeid wor­den. Zo ook afgelopen zater­dag. Stipt om half negen stond ik voor de deur. Want een afspraak mak­en, daar doen ze dus niet aan bij onze kap­sters om de hoek. Helaas was de zaak al eerder open en moest ik alsnog plaats nemen in de wachtru­imte. Zei ze. Zij, die bezig was met een achterover hel­lend cor­pu­lent uit­gevallen mansper­soon.

Ik keek naar de lege wacht­stoe­len. Daar­na naar de lege knip­stoe­len. Toen weer naar haar. Achter de hoog opri­jzende buik was ze alweer druk doende het voor mij niet zicht­bare hoofd van de eerste en enige klant onder han­den te nemen. Waar was het overige per­son­eel?
De aarzel­ing aan mijn kant werd blijk­baar aangevoeld want er klonk een gemom­peld excu­us wat nauwelijks hoor­baar was van­wege de tegelijk­er­ti­jd openge­draaide kraan en een korte schrikre­ac­tie van de dikke man. Hopelijk te koud, niet te heet.

Het excu­us bestond er uit dat de andere twee aan­wezig geachte col­le­gaat­jes respec­tievelijk lat­er en hele­maal niet zouden komen. Hele­maal niet had vrij gevraagd en gekre­gen. Lat­er had zich ver­slapen en was onder­weg. Vanu­it een dor­p­je enkele kilo­me­ters ver­wi­jderd van de knipgele­gen­heid.

Ik kon kiezen. Wacht­en tot ze klaar was met klant 1, of wacht­en op lat­er.
Het dilem­ma was grot­er dan het leek. Tenslotte was het alweer een tijd­je gele­den dat ik mijn por­tie blote vrouwen op de vroege ocht­end had gehad. Een recent exem­plaar van Men’s Only haalde me over de streep.
Ik besloot te wacht­en.

Na het wacht­en werd ik lat­er door haar gewassen en geknipt. Toen ik nog wat lat­er lat­er zag bin­nenkomen met een duidelijk ver­slapen hoofd was ik blij niet na mij te zijn gear­riveerd. Wat was die een par­tij cha­gri­jnig! Haar eerste klanten zouden daar zek­er de gevol­gen van mee naar buiten moeten dra­gen.
Ik zag al enkele wach­t­ende klanten nerveus een inschat­ting mak­en door wie ze hoogst­waarschi­jn­lijk geholpen zouden wor­den. En schielijk de zaak ver­lat­en onder het mom van snel nog even een bood­schap doen. De achterbli­jvers con­fron­terend met de noodza­ak van een herover­weg­ing aan­gaande hun kansen op een ongewil­de ‘extreme make over’.

Na het afreke­nen trok ik mijn jas aan en overzag de schade die lat­er al bezig was aan te richt­en. Grote plukken haar vlo­gen door de lucht. Nijdig hanteerde zij de schaar zon­der aanziens des kapsel.
Opgelucht ver­li­et ik de kap­per­sza­ak. Mijn ver­plichte snoeibeurt was, hoewel wat lat­er dan gep­land, goed ver­lopen.

~ ~ ~

Tags

(all tags)

Tweets