Het Beloofde Land

Iemand zei: “Wees ervan door­dron­gen dat je nakomelin­gen als vreemdel­ing zullen wonen in een land dat niet van hen is en dat ze daar slaaf zullen zijn en onder­drukt zullen wor­den, vier­hon­derd jaar lang. Maar ik zal hun onder­drukkers ter ver­ant­wo­ord­ing roepen, en dan zullen ze wegtrekken, met grote rijk­dom­men.”

Na vele jaren van onder­drukking trokken ze uitein­delijk weg. Ze had­den gezien dat hun onder­drukkers, ondanks beloftes van hoger­hand, niet ter ver­ant­wo­ord­ing wer­den geroepen. De sit­u­atie bleef uitzicht­loos.

Geen grote rijk­dom­men droe­gen ze met zich mee. Slechts hoop als bagage. Het weinige mater­iële had­den ze moeten inlev­eren. Aan bemid­de­laars die hen nieuwe beloftes deden. Die hen deden denken aan hun onder­drukkers. Maar soms moet men geloven. Uit­gaan van het goede in de mens.

Dus maak­ten ze zich op voor de reis.
En haalden nog eens diep adem voor­dat ze in het voer­tu­ig stapten. Een laat­ste straalt­je zon kierde naar bin­nen voor­dat de deur in het slot viel. De reis kon begin­nen.
Bestem­ming: Het beloofde land.

Iemand zei: “Niet het doel is belan­grijk, maar de reis er naar toe.”

Men zegt zoveel.

Promised Land is een num­mer van de cd The sim­ple life, van Bart de Win.
Meer info is te vin­den op:
http://www.bartdewin.nl/

~ ~ ~

Tags

(all tags)

Tweets