Mouth wide shut

  • Fictief

Zal ik ooit over mijn erg­ste nacht­mer­rie dur­ven schrij­ven?
Niet nu.
Nee, niet nu ik bij­na wak­ker word. Laat me sla­pen!
Een wind­vlaag voort­ge­bracht door de air­co waait langs mijn hul­pe­loos bloot­lig­gen­de tong. De plot­se­lin­ge kou­de maakt dat het stuk­je vlees ineen­schrom­pelt. Ik voel me weer­loos zo ver open­ge­sperd. Kramp­ach­tig pro­beer ik mijn kaken te slui­ten. Ver­geefs.

Kou­de meta­len beu­gels zijn hard­han­dig aan­ge­bracht waar­door ver­schei­de­ne tan­den zijn afge­bro­ken. Mijn lin­ker­mond­hoek is inge­scheurd. Bloed drup­pelt nog steeds mijn keel in en doet me kok­hal­zen. Zurig vocht gaat bloed ach­ter­na. Uit­spu­wen lukt niet. Ik ben bang dat ik stik. Gor­ge­lend stuw ik con­ti­nu los­ge­raak­te tan­den omhoog, bang ze door te slik­ken. Het kan de afschuw­wek­ken­de cre­a­tu­ren die om mij heen ver­za­meld zijn niet veel sche­len. Onver­stoor­baar gaan ze door met hun han­de­lin­gen. Ieder voor zich een rader­tje in het gro­te­re geheel. De sner­pen­de piep­to­nen die ze daar­bij uit­sto­ten doen pijn aan de oren. Dan laat één van hen zijn schub­bi­ge lan­ge vin­gers mijn mond in glij­den. Ruw for­ce­ren ze uit zich­zelf een weg door mijn keel waar­bij mijn adams­ap­pel geplet wordt. Strak vast­ge­bon­den op de tafel kan ik me niet bewe­gen. Ik ben vol­le­dig over­ge­le­verd aan dit bizar­re schep­sel. Als gehyp­no­ti­seerd kan ik niet anders dan recht in zijn (haar?) ogen sta­ren. Ogen zon­der oog­lid. Na de vin­gers vol­gen hand, pols, elle­boog. De com­ple­te arm wordt gebruikt. Die­per en die­per pene­treert het wei­nig buig­za­me lede­maat mijn lijf. Het lijkt of de vin­gers alles van bin­nen­uit aftas­ten. Wan­neer het wezen merkt dat het niet ver­der kan drukt het zijn vol­le­di­ge schou­der tegen mijn gezicht. Met zijn vol­le gewicht gaat het op me han­gen. De stank is ver­schrik­ke­lijk. Ik krijg bij­na geen adem meer. Spas­men razen door mijn lijf. Alles om me heen begint te ver­va­gen. De hoge tonen vang ik al een tijd­je niet meer op.

De vin­gers zit­ten nu nog maar een klein stuk­je in mijn keel. Scher­pe nagels kras­sen langs de wand. Ze druk­ken tegen elkaar en lij­ken knip­pen­de bewe­gin­gen te maken.

Er wordt iets los­ge­trok­ken! Even later zie ik de ble­ke vin­gers tevoor­schijn komen met daar­tus­sen vast­ge­klemd bloe­de­ri­ge lap­jes huid­weef­sel.

Au! What the fuck!
Wat doen al die men­sen om me heen? Wat zeg­gen ze? Heb­ben ze het tegen mij?
Huh? Wil die gek echt die gro­te schaar in mijn mond ste­ken! Ga weg!
Au! Dat doet echt zeer!
Laat me met rust! Geef me mijn nacht­mer­rie terug!

~ ~ ~

Geïn­spi­reerd door een schijn­baar toch best wel trau­ma­ti­sche aman­de­lope­ra­tie in mijn jeugd, waar ik hal­ver­we­ge uit mijn ver­do­ving ‘opdook’. Regel­ma­tig droom ik hier nog van. Boven­staan­de is slechts één van de vele vari­an­ten.

 

Een geheel ande­re nacht­mer­rie van mij is trou­wens uit­ver­ko­zen om bin­nen­kort te ver­schij­nen in ‘Adre­na­li­ne’. Een ver­za­me­ling van 16 ‘span­nen­de’ ver­ha­len van de hand van 15 auteurs:

Carel de Mari
Nor­ma de Jong
Nils Schrij­vers
Jim Keu­le­mans
Hans­je Har­den­berg
Roe­lan­de van Wage­nin­gen
Peter Pel­le­naars
Luna
Jol­ka de Jong
Ellen Kiel
Karel Kani­ts
Adri­aan Bon­te­bal
Arin­ka Lin­ders
Hel­een van der Kemp
Theo van Rijn

Ver­schij­nings­da­tum: ergens in sep­tem­ber.
Prijs: 10,- Euro

~ ~ ~

Meche­len (voor www.vitaal.nl)
Less than Zer0