Mouth wide shut

Zal ik ooit over mijn erg­ste nacht­mer­rie dur­ven schri­jven?
Niet nu.
Nee, niet nu ik bij­na wakker word. Laat me slapen!
Een wind­vlaag voort­ge­bracht door de air­co waait langs mijn hulpeloos blootliggende tong. De plot­selinge koude maakt dat het stuk­je vlees ineen­schrompelt. Ik voel me weer­loos zo ver openges­perd. Kram­pachtig probeer ik mijn kak­en te sluiten. Vergeefs.

Koude met­al­en beugels zijn hard­handig aange­bracht waar­door ver­schei­dene tanden zijn afge­bro­ken. Mijn link­er­mond­hoek is ingescheurd. Bloed drup­pelt nog steeds mijn keel in en doet me kokhalzen. Zurig vocht gaat bloed achter­na. Uit­spuwen lukt niet. Ik ben bang dat ik stik. Gorge­lend stuw ik con­tinu los­ger­aak­te tanden omhoog, bang ze door te slikken. Het kan de afschuwwekkende crea­turen die om mij heen verza­meld zijn niet veel sche­len. Onver­stoor­baar gaan ze door met hun han­delin­gen. Ieder voor zich een radert­je in het grotere geheel. De sner­pende piep­to­nen die ze daar­bij uit­stoten doen pijn aan de oren. Dan laat één van hen zijn schub­bige lange vingers mijn mond in gli­j­den. Ruw forceren ze uit zichzelf een weg door mijn keel waar­bij mijn adamsap­pel geplet wordt. Strak vast­ge­bon­den op de tafel kan ik me niet bewe­gen. Ik ben volledig overgeleverd aan dit bizarre schep­sel. Als gehyp­no­tiseerd kan ik niet anders dan recht in zijn (haar?) ogen staren. Ogen zon­der ooglid. Na de vingers vol­gen hand, pols, elle­boog. De com­plete arm wordt gebruikt. Dieper en dieper pen­e­treert het weinig buigzame lede­maat mijn lijf. Het lijkt of de vingers alles van bin­nenu­it aftas­ten. Wan­neer het wezen merkt dat het niet verder kan drukt het zijn volledi­ge schoud­er tegen mijn gezicht. Met zijn volle gewicht gaat het op me hangen. De stank is ver­schrikke­lijk. Ik kri­jg bij­na geen adem meer. Spas­men razen door mijn lijf. Alles om me heen begint te ver­vagen. De hoge tonen vang ik al een tijd­je niet meer op.

De vingers zit­ten nu nog maar een klein stuk­je in mijn keel. Scherpe nagels krassen langs de wand. Ze drukken tegen elka­ar en lijken knip­pende beweg­in­gen te mak­en.

Er wordt iets los­getrokken! Even lat­er zie ik de bleke vingers tevoorschi­jn komen met daar­tussen vast­gek­lemd bloed­erige lap­jes huid­weef­sel.

Au! What the fuck!
Wat doen al die mensen om me heen? Wat zeggen ze? Hebben ze het tegen mij?
Huh? Wil die gek echt die grote schaar in mijn mond steken! Ga weg!
Au! Dat doet echt zeer!
Laat me met rust! Geef me mijn nacht­mer­rie terug!

~ ~ ~

Geïn­spireerd door een schi­jn­baar toch best wel trau­ma­tis­che aman­de­l­op­er­atie in mijn jeugd, waar ik halver­wege uit mijn ver­dov­ing ‘opdook’. Regel­matig droom ik hier nog van. Boven­staande is slechts één van de vele vari­anten.

 

Een geheel andere nacht­mer­rie van mij is trouwens uitverkozen om bin­nenko­rt te ver­schi­j­nen in ‘Adren­a­line’. Een verza­mel­ing van 16 ‘span­nende’ ver­halen van de hand van 15 auteurs:

Carel de Mari
Nor­ma de Jong
Nils Schri­jvers
Jim Keule­mans
Han­sje Hard­en­berg
Roe­lande van Wagenin­gen
Peter Pel­lenaars
Luna
Jol­ka de Jong
Ellen Kiel
Karel Kan­its
Adri­aan Bon­te­bal
Arin­ka Lin­ders
Heleen van der Kemp
Theo van Rijn

Ver­schi­jn­ings­da­tum: ergens in sep­tem­ber.
Pri­js: 10,- Euro

~ ~ ~

Tags

(all tags)

Tweets