De voorlezer

Ze was een aandachtige toehoorster. […] Toen de dagen langer werden, ging ik langer door met lezen om in de schemering met haar in bed te liggen.
Wanneer ze op mij was ingeslapen, op de binnenplaats de zaag was verstomd, de merel zong en er van de kleuren van de dingen in de keuken alleen nog lichtere en donkere nuances grijs restten, was ik volmaakt gelukkig.

[De voorlezer. Bernhard Schlink. blz. 37]

~ ~ ~

Soms, als ik alleen thuis ben, gooi ik alle schroom van me af en begin hardop te lezen. Denkend aan Jan van Veen hoor ik een diepdonkere stem gestaag door oneindige ether gaan.
Iets waar ik ontzettend jaloers op kan zijn.

Zo graag zou ik zelf ook in staat zijn om het vele mooie wat ik onder ogen krijg zonder haperingen te kunnen voorlezen. Aan mijn kleinkinderen bijvoorbeeld. Maar vooral ook later. Aan jou. Op onze oude dag. Gezamenlijk gezeten op een makkelijke bank, met een dekentje over de benen. In alle rust. En eigen tempo.

Ik concentreer me op de tekst. Schraap mijn keel en begin. Aarzelend en zoekend naar een cadans die past bij de tekst. Eenmaal op gang probeer ik niet te luisteren naar mijn eigen geluid. Wat zo anders klinkt dan wanneer ik ‘hardop in mezelf’ lees. Het valt erg tegen. Maar ik geef niet op. Tenslotte heb ik voldoende tijd om het me eigen te maken.

Hoewel? Gister kwam het verzoek binnen of ik ook een stukje uit eigen ‘werk’ wil voordragen tijdens de boekpresentatie van Adrenaline. Een bundel met korte spannende verhalen, waaronder eentje van mijn hand. Ergens (zowel tijd en ruimte) eind oktober. Ik heb (j)a gezegd. En moet nu nodig oefenen op b.

~ ~ ~

Wat is erger? Dat ik gaandeweg mijn zicht verlies en niet meer kan lezen, of dat mijn stem het begeeft en er van voorlezen later niets meer terechtkomt?
Vooralsnog is geen van beiden actueel, dus hervat ik mijn pogingen en lees met quasi-gedragen stem op een willekeurige plek verder:

‘Een prachtige liefdesgeschiedenis,’ vervolgde ze, en ze hief haar ogen naar Quart op. ‘En net als alle prachtige liefdesgeschiedenissen was het een tragische geschiedenis.’

[Het trommelvel. Arturo Pérez-Reverte. blz. 208]

~ ~ ~

5 gedachten over “De voorlezer

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.