Soulmates? No way!

Woord van de dag: Zielsver­wantschap.
Waarom?
Gewoon, omdat ik het wil.

Zielsver­wantschap dus.

Stukken mooier dan het Engelse equiv­a­lent ‘soul­mates’. Dat zit te dicht tegen het mis­selijk­mak­ende ‘maat­jes’ aan. Laat staan de depressief stem­mende asso­ci­atie met een voor­ma­lig lei­d­inggevende die me tij­dens een exit­ge­sprek toe­fluis­ter­de hoe jam­mer hij het vond dat ik weg­ging. Tenslotte waren we door de jaren heen echte soul­mates gewor­den. Althans, vol­gens hem.

Alsof je soul­mates kunt wor­den.

Ken­merk­end voor een ziel­sre­latie is dat die met het hart herk­end wordt, maar niet met de illusies en valse voorstellin­gen van het ver­stand. Het hart is in staat door een aan­rak­ing of een vertrouwd gebaar de sluier van de tijd weg te rukken en de ander te herken­nen als een ziel die het al sinds tij­den kent. Dan draait iemands maag zich om, hij of zij kri­jgt kip­pen­v­el op de armen en de omgev­ing lijkt niet meer te bestaan. Dat ogen­blik wordt dan een alles omvat­tend besef en is het enige wat nog telt! Iemand weet, herkent en voelt: wij horen bij elka­ar!

Zomaar een willekeurig citaat gekozen uit de ontel­bare hits die je kri­jgt bij het googe­len naar zielsver­wantschap. Het sluit tre­f­fend aan bij het lied ‘Dit is echt’ van JW Roy. Uit volle borst zing ik regel­matig de begin­regels van elk cou­plet ter­wi­jl ik over de hei rij:

Nog voor­dat ik jou kende bestond de fan­tasie
Nog voor­dat ik jou kende had jij me dit voor­speld
Al voor­dat ik jou kende zo vaak aan ons gedacht

Ik kni­jp nog­maals in mijn arm. De pijn geeft aan: Dit is echt

~ ~ ~