Soulmates? No way!

Woord van de dag: Ziels­ver­want­schap.
Waar­om?
Gewoon, omdat ik het wil.

Ziels­ver­want­schap dus.

Stuk­ken mooi­er dan het Engel­se equi­va­lent ‘soul­ma­tes’. Dat zit te dicht tegen het mis­se­lijk­ma­ken­de ‘maatjes’ aan. Laat staan de depres­sief stem­men­de asso­ci­a­tie met een voor­ma­lig lei­ding­ge­ven­de die me tij­dens een exit­ge­sprek toe­fluis­ter­de hoe jam­mer hij het vond dat ik weg­ging. Ten­slot­te waren we door de jaren heen ech­te soul­ma­tes gewor­den. Althans, vol­gens hem.

Als­of je soul­ma­tes kunt wor­den.

Ken­mer­kend voor een ziels­re­la­tie is dat die met het hart her­kend wordt, maar niet met de illu­sies en val­se voor­stel­lin­gen van het ver­stand. Het hart is in staat door een aan­ra­king of een ver­trouwd gebaar de slui­er van de tijd weg te ruk­ken en de ander te her­ken­nen als een ziel die het al sinds tij­den kent. Dan draait iemands maag zich om, hij of zij krijgt kip­pen­vel op de armen en de omge­ving lijkt niet meer te bestaan. Dat ogen­blik wordt dan een alles omvat­tend besef en is het eni­ge wat nog telt! Iemand weet, her­kent en voelt: wij horen bij elkaar!

Zomaar een wil­le­keu­rig citaat geko­zen uit de ontel­ba­re hits die je krijgt bij het goog­e­len naar ziels­ver­want­schap. Het sluit tref­fend aan bij het lied ‘Dit is echt’ van JW Roy. Uit vol­le borst zing ik regel­ma­tig de begin­re­gels van elk cou­plet ter­wijl ik over de hei rij:

Nog voor­dat ik jou ken­de bestond de fan­ta­sie
Nog voor­dat ik jou ken­de had jij me dit voor­speld
Al voor­dat ik jou ken­de zo vaak aan ons gedacht

Ik knijp nog­maals in mijn arm. De pijn geeft aan: Dit is echt

~ ~ ~

De voor­le­zer
Team­buil­ding vol­gens Antoon
Tags: