Vuurpret

De vuurpret van de barbecue begon ‘s zaterdagochtend op Twitter. Over en weer vlogen de berichtjes met betrekking tot de diverse voorbereidingen die nog getroffen moesten worden en over hoe laat iedereen wel niet zou vertrekken om zeker niet te laat te arriveren. Via via kreeg ik ook te horen dat Vrouw vol Vuur al ongeduldig zat te wachten in de auto. Zij kon niet wachten tot het 15.00 uur zou zijn, en eindelijk weer herenigd zou worden met Man van Hout. Toen dit laatstgenoemde ter ore kwam was dat reden voor hem niet langer te wachten. Zonder dralen ontwortelde hij zichzelf van z’n plekje in de voortuin en vertrok richting Hoenderloo. Een fikse wandeling over de Hoge Veluwe.

Enkele uren later zag ik ‘m onvermoeibaar (als een echte trailwalker, zeg maar) doorstappen over de Delenseweg. Hij was al bijna op de plaats van bestemming, maar accepteerde dankbaar mijn vriendelijk aangeboden lift. Zo kon hij wat op adem komen. Terwijl we het laatste stukje zwijgend verder reden keek ik hem af en toe zijdelings aan. Hij zat in gedachten verzonken voor zich uit te staren. Ik had het idee dat hij zich afvroeg hoe de ontmoeting met Vrouw vol Vuur zou verlopen. Tenslotte hadden ze elkaar al een eeuwigheid niet meer gezien. Om hem een hart onder de riem te steken begon ik omstandig het concept van zielsverwantschap uit te leggen. Ik had niet het idee dat het echt tot hem doordrong.

Gelukkig viel het allemaal reuze mee. Bij aankomst vielen ze elkaar in de armen en waren op slag iedereen om hen heen vergeten. De klik die ze altijd hadden gehad was er nog steeds. Hand in hand verwijderden ze zich al snel van de rest van het gezelschap.

Zelf ben ik tot laat op de avond gebleven. De sfeer was uitbundig en hartelijk. Ondanks de sombere weersvoorspelling bleef het droog en brak zelfs geregeld de zon door. Enkele vuurkorven en de flink uit de kluiten gewassen barbecue zorgden voor meer dan voldoende warmte zodat we buiten konden blijven zitten. Als kleine kinderen die voor het eerst op schoolreisje met een kampvuur te maken kregen hebben we alles wat enigszins brandbaar was opgestookt. Vuur als bindend element.
Een mooi hoogtepunt vormden de twee wensballonnen (een soort hetelucht lampionnen) die bij de vallende duisternis de lucht in werden gestuurd.
Twee bijzondere wensen heb ik gemaakt voor twee dito mensen. Of ze gaan uitkomen?

Als Man van Rook heb ik bij thuiskomst al m’n kleren in de was gegooid en ben verplicht onder de douche gegaan. Voorwaarde om toegang tot de bedstee te verkrijgen. Ik kon me d’r wel iets bij voorstellen toen de volgende morgen de walm uit de wasmand me in het gezicht sloeg.

Hoe Man van Hout uiteindelijk weer thuis is gekomen weet ik niet. Wel dat hij de zondagochtend als vertrouwd op zijn plekje stond. Ook hij rook redelijk geschroeid.
Vast en zeker met Vuur gespeeld.

~ ~ ~

2 gedachten over “Vuurpret

  1. Mooier had ik het niet kunnen verwoorden! En wat de twee zielsverwanten betreft, Vrouw vol Vuur lag vanochtend genoeglijk knisperend in haar korfje, dat het laat (of vroeg) geworden was was duidelijk, haar voetsporen smeulden nog.
    Wat een prachtdag was het toch, of prachtdagen inclusief voor en napret.

    dikke zoen!

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.