Een prima foon

Het woord van van­daag is tele­foon.

Zoals zo vaak ging er weer eens een hoop tijd ver­lo­ren bij het in gebruik nemen van een nieu­we tele­foon. Dit keer betrof het een Black­ber­ry die ik van­daag over­han­digd kreeg op het werk. Ging het de afge­lo­pen jaren regel­ma­tig fout met het over­zet­ten van con­tact­ge­ge­vens van de ene naar de ande­re Nokia, nu moest de uit­da­ging gezocht wor­den in het con­tact zien te leg­gen tus­sen de nieu­we gad­get en de pc. Fysiek luk­te dit aar­dig. Een dik­ke USB kabel liep over­dui­de­lijk van de tele­foon naar de com­pu­ter. Maar de bij­ge­le­ver­de soft­wa­re bleef hard­nek­kig aan­ge­ven dat het aan­ge­slo­ten appa­raat toch echt niet gevon­den werd.

Uit­ein­de­lijk, na het down­lo­a­den van de laat­ste dri­vers en hoge­re ver­sies van de beno­dig­de desktop soft­wa­re (plus de daar­mee samen­han­gen­de aan­schaf van Vir­tu­al C++ en Micro­soft .Net Fra­me­work programma’s (zon­der goed­keur van de geluk­kig tij­de­lij­ke afwe­zi­ge IT mede­wer­ker)) werd beves­tigd dat er ver­bin­ding was.
Van­zelf­spre­kend liep de vol­gen­de stap in het instal­la­tie­pro­ces (de syn­chro­ni­sa­tie van de agen­da items) hope­loos vast.
Mor­gen zal ik weer een flin­ke dosis geduld moe­ten opbren­gen om op het eind van de dag een vol­le­dig wer­ken­de tele­foon mee naar huis te kun­nen  nemen.

Het deed me den­ken aan een klein jaar gele­den toen ook mijn geduld flink op de proef werd gesteld. Deze keer in ver­band met de aan­schaf van een nieuw toe­stel voor mijn vrien­din. Ik heb naar aan­lei­ding van de erva­rin­gen met een min­der erva­ren ver­ko­per een blogje (eigen­lijk dia­loog) onder alter ego Man van Hout geschre­ven. Hier nog­maals gepost. Omdat het ook wel weer leuk was.

~ ~ ~

1 dec 2009
De Man van Hout kreeg opdracht van de Vrouw vol Vuur om een nieuw mobiel­tje te gaan kopen voor haar. Dat was op een zater­dag. Dus toog de Man van Hout om 13.00 uur naar de dichtst­bij­zijn­de Pri­ma­foon win­kel.

13.15 uur
[MvH] Goe­de­mid­dag, ik ben op zoek naar een mobie­le tele­foon voor mijn vrouw.
[Verk] Ook goe­de­mid­dag! Dan bent u bij ons aan het juis­te adres.
[MvH] Fijn.
[Verk] Voor par­ti­cu­lier of voor zake­lijk gebruik?
[MvH] Zake­lijk.

13.30 uur
[Verk] Zo, nu we de voor­naams­te wen­sen door­ge­no­men heb­ben, zul­len we eens een pas­send abon­ne­ment­je erbij gaan zoe­ken.
[MvH] Doet u dat maar eens.
[Verk] Daar­voor gaan we even naar deze balie waar ik ga inlog­gen op het com­pu­ter­sys­teem om samen met u nog wat vra­gen door te nemen zodat we het pro­duct hele­maal op maat kun­nen leve­ren.
[MvH] Nog meer vra­gen?

13.45 uur
[Verk] Waar­om het sys­teem nu blijft han­gen snap ik ook niet. Het is pas nieuw geïn­stal­leerd, dus daar kan het niet aan lig­gen.
[MvH] Zo te zien haalt het nu gege­vens op van de ser­ver en is de ver­bin­ding traag. Mis­schien is het druk.
[Verk] Mis­schien heb ik wel iets ver­keerd inge­toetst bij de vori­ge pagi­na. Even kij­ken of ik terug kan met Backs­pa­ce.
[MvH] Dat lijkt me ge…
[Verk] Ver­rek, wat gebeurt er nu?
[MvH] …en goed idee.

14.00 uur
[Verk] Nou, dat viel nog niet mee om weer ver­der te komen.
[MvH] Daar zegt u zowat.
[Verk] Maar goed werk heeft tijd nodig, zeg­gen ze toch altijd?
[MvH] First time right, zeg ik altijd.
[Verk] Wablief?
[MvH] Laat maar.

14.15 uur
[Verk] Toch maar goed dat die col­le­ga even kon hel­pen, anders waren we nu nog niet klaar.
[MvH] Zijn we klaar dan?
[Verk] Bij­na.

14.30 uur
[Verk] Wat? Zoveel bel­mi­nu­ten! Is dat geen ver­gis­sing? Dat wordt een dure bedoe­ning. Je zou bij­na zeg­gen dat uw vrouw beter een zake­lijk abon­ne­ment kan nemen.
[MvH] Dat had ik ook gevraagd!?
[Verk] Natuur­lijk!
[MvH] …
[Verk] Wat gaat uw vrouw doen, als ik vra­gen mag.
[MvH] Bel­len.

14.45 uur
[Verk] Ik vind het echt raar dat alle gege­vens die je tot nu toe hebt inge­typt hele­maal ver­dwe­nen zijn als je slechts één keer een ver­keer­de toets indrukt. Een nieuw sys­teem is niet altijd beter, zo blijkt maar.
[MvH] …
[Verk] Niet getreurd, dan begin­nen we gewoon weer van voor af aan. Het is nog vroeg! Wat was u naam ook al weer?
[MvH] Is. Nog steeds.
[Verk] Wablief?
[MvH] Laat maar.

15.00 uur
[Verk] Wacht, ik roep nog even mijn col­le­ga erbij.

15.15 uur
[Verk] Kijk eens! Hier is uw vol­le­dig op maat gemaak­te con­tract­je. Deze keer wel lees­baar uit­ge­print. Veel suc­ces ermee!
[MvH] En de tele­foon zelf?
[Verk] Had ik die nog niet gepakt?
[MvH] Nee.

15.45 uur
[Verk] Slim van u om nog even in de doos te kij­ken. Wacht, ik pak even de goe­de tele­foon. U was toch nog niet al thuis hoop ik?

16.00 uur
[Verk] Ik weet toch zeker dat we dit nieu­we exem­plaar op voor­raad zou­den moe­ten heb­ben. Mis­schien is het al uit­ver­kocht. Ze gaan name­lijk als war­me brood­jes over de toon­bank. Kan ik u een ander exem­plaar aan­bie­den?
[MvH] Uw col­le­ga had het apart gelegd, zei hij zonet nog.
[Verk] Wacht, ik zal het ‘m even vra­gen.
[MvH] Neemt u gerust de tijd.
[Verk] Dank je! ’t Is een gek­ken­huis van­daag.

16.15 uur
[Verk] Nou, nog­maals veel ple­zier ermee. En, zoals gezegd, over enke­le uren wordt het num­mer geac­ti­veerd.
[MvH] En zo niet?
[Verk] Dan kunt u ons altijd even bel­len.
[MvH] Jul­lie zijn toch zoda­de­lijk geslo­ten?
[Verk] Oja.
[MvH] En tele­foon­num­mers van Pri­ma­foon win­kels wor­den toch niet bekend­ge­maakt? Ik wil­de name­lijk van­mid­dag hier naar toe bel­len, maar dat gaat niet. Die num­mers zijn onvind­baar.
[Verk] Dat klopt. Maar geen paniek, dat num­mer wordt van­zelf geac­ti­veerd.
[MvH] Ik ben niet in paniek.
[Verk] Nou, dan ben ik blij dat ik u gerust­ge­steld heb. Ik hoop dat alles naar wens was. Pret­tig week­end.

16.30 uur
[VvV] Dag schat. Wat ben je lang weg­ge­ble­ven.

~ ~ ~

Van­zelf­spre­kend werd de tele­foon niet geac­ti­veerd, en werd dit pas mid­den van de week erna in orde gebracht. De beloof­de kor­ting werd niet door­ge­re­kend, want bij KPN niet bekend. En toen ik daar­voor bel­de, werd mij ver­we­ten dat ik toch wel kon begrij­pen dat zo’n toe­ge­ken­de kor­ting logi­scher­wijs niet rea­lis­tisch was. Afijn, de stan­daard strub­be­lin­gen die schijn­baar altijd mee­ko­men met de aan­schaf van een nieu­we tele­foon.

~ ~ ~

3 Replies to “Een prima foon”

  1. MvH heeft een hele hoop geduld. En ik ben aan een nieu­we tele­foon toe. Waar is hier de dichts­bij­zijn­de Pri­ma­foon?

  2. Oh haha dit is echt hila­risch ver­haal, maar ook wel erg tra­gisch. Meer dan 4 uur in de Pri­ma­foon-win­kel, dat wens je je erg­ste vij­and nog niet toe!

  3. Oh vre­se­lijk. Trau­ma­ge­voe­lig. 😉

Comments are closed.