Dancing with fear in my eyes

Het is altijd mijn lichaam dat als eer­ste rea­geert. Voor­dat de zach­te tonen van de intro mijn oren berei­ken is er al een rim­pe­ling door mijn rug­gen­graat getrok­ken. Van bene­den naar boven. Om met een zach­te dreun ach­ter in mijn hoofd te ein­di­gen. Daar opent het mijn gehoor om de muziek bin­nen te laten stro­men.

Gespan­nen wacht ik af of hij me komt halen.
Natuur­lijk komt hij me halen. Ten­slot­te is hij het die de cd heeft opge­zet. Ik hoor hem zacht­jes neu­ri­ën. Na al die jaren ken ik hem goed genoeg om te weten dat hij moed aan het ver­za­me­len is. Zelfs nu nog. Na al die jaren. Maar hij zal komen. Altijd komt hij. Elke avond weer.

Als we een­maal dan­sen voel ik zijn hete tra­nen in mijn nek drup­pe­len. Hij mom­pelt onver­staan­ba­re woor­den. Durft me al die tijd niet aan te kij­ken. Houdt me kramp­ach­tig vast.  Drukt me dan lang­zaam ach­ter­over. Ik voel zijn voch­ti­ge lip­pen in mijn nek. Zijn onre­gel­ma­tig bon­ken­de hart klopt op mijn borst. Van eni­ge aar­ze­ling is geen spra­ke meer.

Lang nadat de laat­ste muziek­klan­ken zijn weg­ge­dre­ven staat hij moei­zaam op. Zwij­gend ketent hij me vast aan het bed. Gooit nog een deken over me heen voor­dat hij de trap oploopt. Dan het geluid van een zwa­re deur die in het slot valt. Bij­na gelijk­tij­dig gaan alle lam­pen uit. Ik ben weer alleen. Ein­de­lijk durf ik nu ook te hui­len. Geluid­loos.

En ik bid in alle stil­te.

Dat hem niets zal over­ko­men.
Dat hij mor­gen er weer zal zijn.
Dat ik een nieu­we kans krijg om te ont­snap­pen.
Dat het me ooit mag luk­ken.
Oh Lord, Save the Last Dan­ce for Me

~ ~ ~

One Reply to “Dancing with fear in my eyes”

  1. FUCK.…

    (excu­seer.…)

    Waaauw Peter, wat flik je me nou!? Geni­aal!

Comments are closed.