Hypnotize U

Zachtjes kroop ze naast haar vriend in bed. Hij was al in diepe slaap. Morgen moest hij vroeg op weg naar een klant in het noorden van het land. Graag had ze hem verteld over de leuke avond die ze had gehad. Deze keer eens een vrijgezellenavondje zonder de veelal ranzige uitspattingen die er de laatste tijd zo bij schenen te horen. Ze had genoten van het borrelen en heerlijke eten met het groepje vriendinnen dat ze al een tijdje niet meer gezien had. De sfeer was onmiddellijk zoals vanouds op de middelbare schooltijd. Nog tijdens het verloop van de avond had ze zich voorgenomen vaker contact te zoeken met hen. Niet altijd het werk te laten prevaleren. Gewoon eens lekker er eventjes tussenuit. Stappen. Drinken. Lachen. En wat vaker weer eens naar de schouwburg, of zo. Want, eerlijk is eerlijk, ze had ook ontzettend plezier gehad met het bezoek aan de show met de hypnotiseur.

Vooraf, toen ze tijdens de voorbereidingen van dit plan hoorde, was ze minder enthousiast geweest. Zonder argwaan te willen wekken had ze wat alternatieve ideeën aangedragen. Maar toen ze inzag dat de rest allang overtuigd was had ze niet verder aangedrongen. Thuis had ze zich afgevraagd waarom ze zo huiverig werd bij de gedachte aan een hypnotiseur. Was ze bang dat hij diep weggestopte gevoelens naar boven zou brengen? Of dat ze zich publiek voor gek zou zetten? Als een malloot over het podium rollend. Op commando gekke bekken trekkend. Zelfs nadat ze alweer op haar stoel had mogen plaatsnemen niet veilig voor de geheime signalen die haar weer terug zouden brengen naar de hypnotiseur. Nee, ze zat niet te wachten op dit deel van de avond. Ze hoopte maar dat ze niet uitgekozen zou worden om naar voren te komen.

IJdele hoop. Natuurlijk viel het oog van de hypnotiseur op haar. Hoe ze haar best ook deed er onopvallend uit te zien, quasi druk bezig met net even de andere kant uit te kijken toen zijn blik over de rijen toeschouwers ging op zoek naar geschikte slachtoffers. Bedremmeld ging ze akkoord. Maar niet voordat ze één van haar vriendinnen gevraagd had alles te filmen met haar mobieltje.

Later diezelfde avond had ze zich teruggetrokken in een hoekje van het café om het gefilmde te bekijken. Haar vriendinnen hadden haar al proberen te overtuigen dat men haar niets buitensporigs, niets vernederends had laten doen. Ze moest het echter zeker weten. Na twintig minuten intensief staren op het beeldscherm was ze eindelijk gerustgesteld. Gewoon de standaard routine. Beetje in slaap vallen. Beetje rondjes rennen. Beetje doen alsof je een koe was. Of een slager. Daar bleef het bij. En toen ze later andere toeschouwers op het podium had gezien, had ze ook hard mee zitten lachen.

Ja, het was leuk geweest. Met een glimlach op haar gezicht viel ze in een droomloze slaap …

… om klokslag drie uur in de ochtend wakker te worden. Ze stapt uit bed en loopt naar de keuken. Daar pakt ze het grote vleesmes uit de houder. Terug in de slaapkamer slaat ze de dekens aan de kant. Met één machtige haal snijdt ze de hals van haar vriend door. Vervolgens ontleedt ze hem volgens de regels die elke slager hanteert. Vaardig klaart ze het karwei in weinige minuten. Daarna neemt ze uitgebreid een douche en trekt de kleren aan die ze nog geen enkele uren eerder had uitgetrokken. Beneden pakt ze de autosleutels. Verder heeft ze niets nodig. Het adres waar ze naartoe moet danst als in rode letters voor haar. Een navigatiesysteem is overbodig. Na enkele uren rijden is ze op de bestemming. De poort sluit zich automatisch achter haar. Geroutineerd parkeert ze de auto in een ruime garage. In het ochtendgloren loopt ze naar het grote huis. Alle deuren gaan voor haar open. Eindeloze gangen moet ze door voordat ze eindelijk bij de kamer is waar haar reis tot een einde zal komen. In het midden blijft ze roerloos staan …

… om klokslag acht uur in de ochtend wakker te worden. Niet begrijpend kijkt ze in de helderblauwe ogen van de hypnotiseur.

 

~ ~ ~

Januari opdracht voor Het Muziekverhaal n.a.v. de clip Hypnotize U van N.E.R.D.

 

~ ~ ~

5 gedachten over “Hypnotize U

    1. Ik leer het nog wel eens, Carel. Uiteindelijk moet de suggestie voldoende zijn om de haren in je nek te laten sidderen… Veel oefenen dus!

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.