Hypnotize U

Zacht­jes kroop ze naast haar vriend in bed. Hij was al in diepe slaap. Mor­gen moest hij vroeg op weg naar een klant in het noor­den van het land. Graag had ze hem verteld over de leuke avond die ze had gehad. Deze keer eens een vri­jgezel­lenavond­je zon­der de vee­lal ranzige uitspat­tin­gen die er de laat­ste tijd zo bij sch­enen te horen. Ze had genoten van het bor­re­len en heer­lijke eten met het groep­je vriendin­nen dat ze al een tijd­je niet meer gezien had. De sfeer was onmid­del­lijk zoals vanouds op de mid­del­bare schoolti­jd. Nog tij­dens het ver­loop van de avond had ze zich voorgenomen vak­er con­tact te zoeken met hen. Niet alti­jd het werk te lat­en prevaleren. Gewoon eens lekker er even­t­jes tusse­nu­it. Stap­pen. Drinken. Lachen. En wat vak­er weer eens naar de schouw­burg, of zo. Want, eerlijk is eerlijk, ze had ook ontzettend plezi­er gehad met het bezoek aan de show met de hyp­no­tiseur.

Vooraf, toen ze tij­dens de voor­berei­din­gen van dit plan hoorde, was ze min­der ent­hou­si­ast geweest. Zon­der arg­waan te willen wekken had ze wat alter­natieve ideeën aange­dra­gen. Maar toen ze inzag dat de rest allang over­tu­igd was had ze niet verder aange­dron­gen. Thuis had ze zich afgevraagd waarom ze zo huiv­erig werd bij de gedachte aan een hyp­no­tiseur. Was ze bang dat hij diep weggestopte gevoe­lens naar boven zou bren­gen? Of dat ze zich pub­liek voor gek zou zetten? Als een mal­loot over het podi­um rol­lend. Op com­man­do gekke bekken trekkend. Zelfs nadat ze alweer op haar stoel had mogen plaat­sne­men niet veilig voor de geheime sig­nalen die haar weer terug zouden bren­gen naar de hyp­no­tiseur. Nee, ze zat niet te wacht­en op dit deel van de avond. Ze hoopte maar dat ze niet uit­gekozen zou wor­den om naar voren te komen.

IJdele hoop. Natu­urlijk viel het oog van de hyp­no­tiseur op haar. Hoe ze haar best ook deed er onop­val­lend uit te zien, qua­si druk bezig met net even de andere kant uit te kijken toen zijn blik over de rijen toeschouw­ers ging op zoek naar geschik­te slachtof­fers. Bedrem­meld ging ze akko­ord. Maar niet voor­dat ze één van haar vriendin­nen gevraagd had alles te fil­men met haar mobielt­je.

Lat­er diezelfde avond had ze zich teruggetrokken in een hoek­je van het café om het gefilmde te bek­ijken. Haar vriendin­nen had­den haar al proberen te over­tu­igen dat men haar niets buiten­sporigs, niets verned­erends had lat­en doen. Ze moest het echter zek­er weten. Na twintig minuten inten­sief staren op het beeld­scherm was ze ein­delijk gerust­gesteld. Gewoon de stan­daard rou­tine. Beet­je in slaap vallen. Beet­je rond­jes ren­nen. Beet­je doen alsof je een koe was. Of een slager. Daar bleef het bij. En toen ze lat­er andere toeschouw­ers op het podi­um had gezien, had ze ook hard mee zit­ten lachen.

Ja, het was leuk geweest. Met een glim­lach op haar gezicht viel ze in een droom­loze slaap …

… om klok­slag drie uur in de ocht­end wakker te wor­den. Ze stapt uit bed en loopt naar de keuken. Daar pakt ze het grote vleesmes uit de houd­er. Terug in de slaap­kamer slaat ze de dekens aan de kant. Met één machtige haal sni­jdt ze de hals van haar vriend door. Ver­vol­gens ontleedt ze hem vol­gens de regels die elke slager hanteert. Vaardig klaart ze het kar­wei in weinige minuten. Daar­na neemt ze uit­ge­breid een douche en trekt de kleren aan die ze nog geen enkele uren eerder had uit­getrokken. Bene­den pakt ze de autosleu­tels. Verder heeft ze niets nodig. Het adres waar ze naar­toe moet danst als in rode let­ters voor haar. Een nav­i­gatiesys­teem is over­bod­ig. Na enkele uren rij­den is ze op de bestem­ming. De poort sluit zich automa­tisch achter haar. Ger­ou­ti­neerd par­keert ze de auto in een ruime garage. In het ocht­end­glo­ren loopt ze naar het grote huis. Alle deuren gaan voor haar open. Ein­de­loze gan­gen moet ze door voor­dat ze ein­delijk bij de kamer is waar haar reis tot een einde zal komen. In het mid­den bli­jft ze roer­loos staan …

… om klok­slag acht uur in de ocht­end wakker te wor­den. Niet begri­jpend kijkt ze in de helderblauwe ogen van de hyp­no­tiseur.

 

~ ~ ~

Jan­u­ari opdracht voor Het Muziekver­haal n.a.v. de clip Hyp­no­tize U van N.E.R.D.

 

~ ~ ~

Comments are closed.

Tags

(all tags)

Tweets