Opdracht

Goede voornemens. Dat past niet echt bij mij. Te vrijblijvend. Zo van, laat ik volgend jaar eens gaan stoppen met roken. Of (eentje die het ook altijd goed doet) wat minder ongezond gaan eten. En terwijl je het zegt (vaak tijdens een feestje of op een ander moment waarop je zonder al te veel verplichtingen aan te gaan, zo’n uitspraak vooral doet om indruk te maken, of niet onder te doen voor de anderen die ook zo nodig hun goede voornemens met de rest van de wereld willen delen) weet je al dat enkele dagen (vooruit, soms enkele weken) verder in het nieuwe jaar het hele initiatief alweer in de kelder der vergetelheid is geraakt.

Je begint er zelf niet meer over in de hoop dat anderen het ook niet zullen doen. Wat vaak geen probleem is omdat de meesten onder ons tijdens het eerste krieken van het nieuwe jaar alweer spijt hebben van hun boude uitspraken gedaan in een onverdacht moment. En lang duurt het niet voordat alles weer bij het oude is (gebleven). Geen noodzaak meer tot het maken van bedekte toespelingen (voornamelijk geuit via de veilige omgeving van het sociale media circuit) op zogenaamd manmoedige pogingen de goede voornemens trouw uit te voeren. Slechts bedoeld om de buitenwereld op het verkeerde been te zetten, onderwijl driftig lurkend aan een volgende sigaret of met de handen diep in een verse chipszak graaiend.

Daarom doe ik er dus niet aan. Tenminste zolang ik me niet geroepen voel een bepaalde gewoonte, karaktertrek of eigenschap van mezelf nader onder de loep te nemen en desgewenst te veranderen. Is die tijd aangebroken, en dat kan ook zijn omdat iemand anders mij op de noodzaak wijst tot zelfreflectie, dan wil er meestal nog wel een behoorlijke tijd overheen gaan voordat ik eruit ben of er een patroon doorbroken dient te worden of anderszins een afkicktraject ingezet moet worden om een verslaving uit te bannen. Ook ik heb te maken met een eigenwijze inborst die zich niet zonder slag of stoot gewonnen geeft. Maar dat gaat allemaal vóóraf aan het moment waarop de knoop doorgehakt gaat worden om de zaken eens anders aan te pakken. Wanneer het eenmaal zover is, wanneer de overtuiging zich rotsvast heeft verankerd in mijn systeem dat het beter is het roer om te gooien, dan wordt het startpunt niet meer uitgesteld tot een arbitraire datum ergens in de toekomst. Nee, dan kijk ik nog eenmaal in de spiegel en spreek mezelf plechtig toe dat ik een opdracht heb. Eentje die zo belangrijk is dat ik er vandaag, niet morgen, niet volgende week of volgend jaar, maar vandaag mee moet beginnen. Want als het tot morgen of later kan wachten, dan zal het allemaal wel meevallen.

OK, zei ik dus terug vanuit de andere zijde van de spiegel, en ging fluks aan de slag. Het was tenslotte geen makkelijke opdracht die ik mijzelf vanochtend had opgelegd.

Opdracht

Die door de dagen gaat en door de nachten,
bezorgd om ’t kennen van des levens zin,
en zoekt het Woord, die drager der gedachte
en ’t zinnebeeld van goddelijke min,

aanzie de winterbomen, hoe zij wachten,
en keer u tot hun stille wijsheid in:
het najaar roofde ’t blad, hun binnenkrachten
zijn ongedeerd en wekken ’t nieuw begin.

Wat weten wij? Het weten is een groeien,
diep in onszelf, geheiligd door den tijd.

Het voorjaar komt en zal onstuimig bloeien,
indien wij zijn tot nieuwen bloei bereid.

De boom der ziel verbreekt de winterboeien
en draagt een vrucht voor tijd en eeuwigheid.

Frank Valkenier (1907-1999)

~ ~ ~

Een vergelijkbaar blog over uitstelgedrag is hier te vinden.

~ ~ ~

6 gedachten over “Opdracht

  1. het goede voornemen is niet tijdgebonden
    het is, van omgevingsfactoren los
    niet meer, niet minder dan
    ik heb ‘t genoeg gevonden

  2. Als ik iets wil veranderen aan mijzelf, dan doe ik dat gelijk!

    If you wanna make the world a better place, take a look at yourself and make that change (Michael Jackson)

  3. Mooi, met dat gedicht erbij. En herkenbaar.
    Ik heb eind december altijd last van de neiging drastische beslissingen te nemen die mijn leven dusdanig zullen veranderen dat het daaropvolgende jaar start in een nieuwe wereld. Als ik zo om me heen kijk, lijkt het echter nog verdacht veel op vorig jaar 😉

    1. Misschien heb je de drastische beslissing dan wel genomen, maar ben je nog niet hartstochtelijk bezig de consequenties door te voeren. Pas dan treedt de verandering in.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.