Nagelbijten verboden

Vanaf 1 maart mag ik niet meer nagelbijten. Nu deed ik dat al niet, maar vanaf die datum is het ten strengste verboden. Ook is mij afgeraden om dan nog van die plastic draadjes, waarmee prijslabeltjes aan kleding worden vastgehecht, met mijn tanden los te trekken. Opnieuw iets wat niet meteen door mij als eerste methode gekozen wordt. Liever pak ik een schaar. Na 1 maart hoef ik me dus niet veel zorgen te maken. Dat is fijn. Zeker nu ik een nieuwe tandarts heb. Een jonge meid nog. Ik schat haar eind twintig. Maar dat hoeft niet te kloppen. Goed in schatten ben ik nooit geweest.

Na dertig jaar trouwe dienst heb ik geruisloos afscheid genomen van de tandarts in mijn geboortedorp en heb er eentje gevonden hier in Arnhem. Wel zo makkelijk. Een afspraak is toch beter in te plannen in combinatie met mijn drukke werkschema als er geen drie uur reistijd heen en terug meer mee gemoeid is. Het was nog wel even zoeken voordat ik er eentje gevonden had die plaats had voor nieuwe cliënten. Uiteindelijk kon ik terecht in een onlangs geopende praktijk aan de rand van Zuid. Hoogstwaarschijnlijk had de stagnerende economie een rem gezet op de toeloop van jonge gezinnen naar de incomplete nieuwbouwwijk in de uiterwaarden van de Rijn.

Vanochtend had ik mijn eerste afspraak. Niet echt een controle, maar meer een intake gesprek. Er werd een half uur voor uitgetrokken. Vorige week had ik mijn tot voor kort huidige tandarts gebeld met het verzoek mijn dossier over te sturen naar mijn binnenkort huidige tandarts. Ik bedankte hem voor de bewezen diensten. Alles was op tijd aangekomen. Samen bekeken we de foto’s. Ik had het gevoel dat het vakantiekiekjes waren van een periode voordat ik een toeval had gekregen. Mij zeiden ze niets, terwijl ze voor haar geen geheimen hadden. Vanonder mijn wenkbrauwen keek ik haar aan. Geconcentreerd bestudeerde ze de rest van het dossier. Af en toe maakte ze een opgewonden geluidje. Alsof ze zich iets leuks herinnerde. Ik realiseerde me dat ik helemaal niets van haar wist.

Nadat ze klaar was met de de papieren door te nemen kwam ze met wat vragen. Daarna mocht ik op de stoel plaatsnemen en begon ze mijn gebit te controleren. Het viel me op dat ze regelmatig wat voor zich uit floot of neuriede gedurende de tijd dat ze bezig was mijn tanden grondig één voor één van nabij te bekijken. Er sprak vrolijkheid uit. Een plezier in het werk wat ze deed. Even later zat ik weer rechtop en luisterde aandachtig naar haar bevindingen. Ik zag hoe ze haar handschoenen uitdeed. Haar mondkapje zat onder haar kin tegen haar adamsappel geklemd.

Toen we over de scheefstand van mijn voortanden kwamen te spreken opperde ze het voorstel om daar met een redelijk simpele methode ‘esthetisch gezien’ wat verbetering in aan te brengen. Slechts licht schuurwerk en enkele kleine schildjes zouden al wonderen kunnen doen. Ik hoefde er niet lang over na te denken en een afspraak was snel gemaakt. De eerste maart dus. Een ingreep van anderhalf uur zou het gaan worden. Met die waarschuwing om de eerste weken daarna geen nagels of plastic draadjes door te bijten. Dan zou er een stukje van het gevelwerk kunnen afbreken. Ze lachte er bij. Als laatste voegde ze er nog aan toe dat voorover vallen met mijn gezicht volop tegen de stoeprand ook haar kunstig werk zou kunnen verknallen. Hoewel dat nu ook al flinke schade met zich mee kon brengen. Dat begreep ik. Voorzichtig stak ik de straat over op zoek naar mijn auto.

~ ~ ~

3 gedachten over “Nagelbijten verboden

  1. Dit klinkt precies als mijn tandarts, haha. Misschien haar zusje. Let op, straks begint ze tijdens de behandeling mee te zingen met de muziek die er ‘geruststellend’ op de achtergrond klinkt.
    1 maart nadert met rasse schreden, succes! 🙂

  2. 🙂

    Mijn tandarts (ben er blij mee hoor) draagt bandana’s en heeft langer haar dan ik…zijn tanden zijn ook witter…maar dat zou ook kunne liggen aan het feit dat hij wat bruiner is..

    enfin..ik ben dol op mijn tandarts en gezien jouw nieuwe voortanden…jij ook met de jouwe! 🙂

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.