Proef op de som

Ze hield zich nog lang kranig. Alsof ze voelde dat haar lev­en er vanaf hing. Op het arro­gante af bleef ze hem aankijken. Trots. Hooghar­tig.
Hij ver­moed­de wat zuider­lijk tem­pera­ment in haar gelaat­strekken te ont­waren. Niet dat het hem iets uit­maak­te. Breken zou ze. Daar­van was hij over­tu­igd. Voor de proef was het miss­chien wel beter dat ze langer tegenspartelde. Haar tra­nen zouden veel rijke­lijk­er vloeien wan­neer het verzet een­maal gebro­ken was. Alleen al bij de gedachte voelde hij een steek in zijn onder­buik. Een eerste bewi­js. Zorgvuldig noteerde hij dit in zijn noti­tieboek­je. Lang moest hij nadenken over een passende omschri­jv­ing van deze emotie.

Hier­na ging het snel. In de opwind­ing ver­gat hij vast te leggen welk stuk gereed­schap het nu exact was geweest dat haar de adem in de keel deed stokken. Wel stond hem nog lev­endig voor de geest hoe ze bij­na tegelijk­er­ti­jd haar urine liet lopen. Toen ze ein­delijk door had dat het hem menens was begon ze te huilen. Eerst nog gelu­id­loos. Maar al snel schoten haar de stu­ipen door het lijf bij elke schok die ze te ver­w­erken kreeg. Met hoge, lang­gerek­te uithalen jank­te ze het ongeloof uit haar lijf. Ze had geac­cepteerd dat haar einde nabij was. Deze pijn kon ze nooit lang ver­dra­gen.

Een tijd lang gebeurde er niets. Met haar betraande ogen probeerde ze haar folter­aar te ont­waren. Hij was bezig zich te ontk­le­den. Zijn kleren vouwde hij zorgvuldig op en legde die ver­vol­gens net­jes op een stapelt­je. Opnieuw kwam hij op haar afgelopen. Met het aan­teken­boek­je weer in de hand.
Ze zag hoe hij iets opschreef. Ze zag hoe hij het boek­je opz­ij legde. Ze zag hoe hij het folter­tu­ig weer oppak­te wat haar verzet gebro­ken had.
Als vanzelf begon ze weer te huilen voor­dat het koude staal haar raak­te.
Op het aller­laatst hoorde ze hem nog iets mom­pe­len. Over een belache­lijke the­o­rie.
Zuch­t­end kwam hij klaar. Gelijk­ti­jdig met haar laat­ste adem­tocht. Het had wel wat roman­tisch. In zijn ogen.

~ ~ ~

Op spe­ci­aal ver­zoek een kort ver­haalt­je met Eric in de hij-rol.

~ ~ ~

2 Comments