Trio

Hoe dicht bij de waarheid kun je komen zonder de waarheid geweld aan te doen? Zoveel te vertellen zo weinig meegemaakt. Wat is de essentie van een leven zonder inhoud? Woorden. Geen verhalen. Zinnen. Geen structuur. Letters. Alinea’s. Linea recta de prullenbak in. Met één druk op de knop. Weg. Control Zet. Terug. Shift Delete. Echt weg. Vaarwel. Een verhaal nooit verteld. Een verhaal ooit beleefd. Hoe dicht bij de mensen kun je komen zonder de mensen geweld aan te doen? Zoveel meegemaakt zo weinig te vertellen.

Opnieuw dan maar. Eens moet het lukken. Mijn verhaal aan hem over haar. Tien volle jaren met z’n drieën. Ik keek naar haar, zij naar hem, en hij? Hij keek altijd vooruit. Hij hield van het leven. En van ons. Zij van hem. Ik van haar. Tien mooie zomers aan het strand. Altijd een ander strand. Altijd een andere zomerliefde voor mij. Altijd hetzelfde stel naast mij om me op te beuren als de zomerliefde weer voorbij was. Zij sprak mij moed in. Zij gaf mij troost. Geen nood. Ik zou de ware liefde echt wel ontmoeten. Zoals zij de ware had ontmoet. En hij? Hij keek vooruit. En ik naar haar. Wilde haar ook troosten. Maar wist dat dat niet kon. Want er was voor haar geen vuiltje aan de lucht. En ik wilde geen spelbreker zijn. Totdat hij ging. Met grootse plannen liet hij haar achter. Ons achter. Totaal onverwachts. Voor haar. Niet voor mij. Wel aan mij de zware taak om tien jaren troost te bieden. In een notendop? Vooruit, ik geef het toe. Ik zag mijn kans schoon. Ik sprak haar moed in. Geen nood. Hij was nooit de ware liefde voor haar geweest. Dat wist ik. Dat had hij mij verteld (leugens, allemaal leugens). Maar de ware liefde was er wel altijd geweest. Dat was ik. Ja, ik. Zo lang op gewacht. Zo veel hoop. En nu was het zo ver. Maar ze wilde niet. Geloofde het niet. Wij waren vrienden. Hij was haar liefde. Hij zou terugkomen voor haar. Ooit. Binnen niet al te lange tijd. Dus. Afrondend? Ik heb haar mijn liefde opgedrongen. Onhandig, want ik was nog maagd. Zij ook trouwens. Toen liet ik haar gaan. En toen kwam hij terug. Voor haar. Maar alles was anders. Definitief veranderd. We hadden weinig oogcontact op haar begrafenis. We hebben weinig contact na haar begrafenis. Ik wil het wel uitleggen, maar weet niet hoe.

Deze poging leest ook niet goed. Ik ben moe. Ik wil slapen. Maar dan komt zij.

~ ~ ~