Paashaas

Eie­ren wer­den er bij ons niet ver­stopt met Pasen. ’s Och­tends kre­gen we (zoals elke zon­dag) gebak­ken eie­ren met spek voor­ge­scho­teld. Eitjes koken, daar deed mijn vader niet aan. Bouw­steen­tjes in de vorm van ste­vi­ge kost, dat was zijn mot­to. Daar­na trok hij zich terug in de schuur waar de gevil­de hazen aan het pla­fond hin­gen te drup­pe­len. Het mooi­ste exem­plaar werd uit­ge­zocht en zorg­vul­dig in stuk­ken gesne­den zodat alles in de pan pas­te. Die pan werd ver­vol­gens op de kachel gezet (ja, vroe­ger waren de Paas­da­gen nog bit­ter­koud) waar het vlees de gehe­le dag zacht­jes prut­te­lend gaar kon wor­den. Na wat ver­plicht fami­lie­be­zoek werd dan ein­de­lijk ’s avonds de Paas­haas op z’n paas­best ver­or­berd. Zo ging dat bij ons.

~ ~ ~

6 Replies to “Paashaas”

  1. Huu, for me, this is hor­ror!
    (lie­ver gewoon boon­tjes, gedopt en wel…;-))

    Beantwoorden

    1. In de mees­te geval­len waren het met zorg en lief­de behan­del­de beest­jes aan huis. Geen bio-indu­strie vlees, maar het aller­bes­te schar­rel­ge­beu­ren wat je kunt heb­ben. En de smaak was over­heer­lijk.

      Beantwoorden

  2. Hè get­ver, moest ik dít weer onder ogen krij­gen. :p

    Beantwoorden

    1. Haha, dat is niet de eer­ste keer. Vol­gend jaar weer van de par­tij?

      Beantwoorden

  3. Há, deze ken ik nog van Hyves!
    Ik ben heel hypo­criet, want zolang ik de vorm van het dier her­ken, krijg ik geen hap door m’n keel. Als het inmid­dels tot brok­ken vlees is gere­du­ceerd zit ik lek­ker te smik­ke­len…

    Beantwoorden

    1. Bij mij werkt het onge­veer het­zelf­de. Voel wel steeds meer afkeer voor de hele bio-indu­strie, maar voor­als­nog kan ik dat nog te wei­nig omzet­ten in daden. Pro­beer gelei­de­lijk het eten van vlees af te bou­wen in een voor mij aan­vaard­baar tem­po.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *