Something Real — Thomas Dybdahl

Lang gele­den, toen ik mijn eerste schre­den op het Twit­ter­pad zette, was @2525 (Fran­cis­co van Jole) een van de eerste per­so­n­en die ik actief ging vol­gen. Al snel was ik ver­slaafd aan zijn dagelijkse zzz afs­luit­ing (muziek­clip­jes-voor-het-slapen-gaan). Niet alti­jd mijn smaak, wel alti­jd orig­i­neel.

Lat­er, toen ik inmid­dels weer eens opnieuw begonnen was met mijn aarze­lende schre­den op het Blog­pad, ging ik op zoek naar een passend stuk­je muziek als onder­s­te­un­ing voor een vers ver­haalt­je. Een deun­t­je diende zich al snel aan, maar geen naam van arti­est en/of titel van lied. Het blog par­keerde ik, en bij­na obsessief ging ik op zoek naar de clip die ik in mijn hoofd glashelder voor me zag, maar waar­bij ik van de overige infor­matie ver­sto­ken bleef => een jong stel tegen­over elka­ar aan tafel gezeten die elka­ars hand vasthouden en een gevoelig lied als voice-over, door de jon­gen geplay­backt. Zo ging het, maar meer wist ik niet.

Hoe deze zoek­tocht te starten? Via Google en YouTube natu­urlijk. Met aller­lei zoek­ter­men begon ik method­isch op basis van tri­al and error het inter­net in kaart te bren­gen. Een ondoen­lijke zaak, ware het niet dat na een aan­tal dagen een nieuw stuk­je info uit mijn ver­sleten geheugen omhoog bor­relde. Ik was er vast van over­tu­igd dat de clip ooit door @2525 als zzz-tje gepost was. Met die extra infor­matie in de zoek­ter­men kwam ik bij From Grace van Thomas Dyb­dahl terecht:

Ik was opnieuw verkocht! Deze clip bli­jft me elke keer weer boeien van begin tot eind. En de muziek is betov­erend. Grap­pig genoeg is er een soort cult­sta­tus ontstaan rond deze clip en zwer­ven er zeer veel remakes rond op YouTube door stel­let­jes die in ver­schil­lende set­tings de scene naspe­len. Er zit­ten zeer mooie exem­plaren tussen voor wie de moeite neemt er eens naar te gaan zoeken. Hier zomaar een voor­beeld.

Gaan­deweg raak­te ik ook gefasci­neerd door de overige muziek van Thomas Dyb­dahl. Het bleek dat hij op het moment dat ik hem ‘ont­dek­te’ net een nieuwe verza­mel-cd had uit­ge­bracht. Impuls­mens die ik ben als het op muziek aankomt heb ik die meteen besteld en het was nog meer liefde op het eerste gehoor. De aan­schaf van een high-end cd-spel­er plus dito luid­sprek­ers die ik al jaren voor me uitschoof is mede door (en met) de muziek van die cd nog datzelfde jaar gedaan. Nadat de nieuwe appa­ratu­ur aanges­loten was klonk het alsof Dyb­dahl een privé-con­cert in de huiskamer gaf. Bij­na echt!

Gis­ter kreeg ik het bewi­js geleverd dat die thuis-ervar­ing hele­maal niet zo ver bez­i­j­den de realiteit is, want in Doorn­roos­je (Nijmegen) stond ik oog in oog met deze fab­uleuze arti­est en zijn band.

Echt fan­tastisch! Echt over­rompe­lend! Echt indruk­wekkend!

Hier was een muziekdi­er aan het werk die er zin in had, waar het plezi­er van afs­pat­te, die con­tact zocht met het pub­liek, grap­jes maak­te, zich te buiten ging op zijn gitaar en ban­jo om er alles uit te halen wat er in zat, en die de band een rust­mo­men­t­je gaf ter­wi­jl hijzelf aan de piano plaat­snam om een een inge­to­gen bal­lad te zin­gen. Een alleskun­ner. Een charmeur.

Ik was opnieuw verkocht.

Nu weet ik alleen niet meer voor welk blog ik ook alweer op zoek was gegaan naar de From Grace clip, en of ik het blog + clip eigen­lijk ooit wel heb gepub­liceerd… *driftig zoek­end gaat bin­nen eigen blogsite*

~ ~ ~

Geef een reactie