Ontwaken

De paar­den galoppeer­den weg richt­ing hori­zon. Snel waren ze achter de laat­ste heuv­el verd­we­nen. Een waterig zon­net­je kwam er voor in de plaats. Enkele stralen schoten onver­hoeds tot in mijn ogen en ver­schei­dene tellen zag ik niets meer. Daar­na een ont­blote bil. Door­dat ze het dekbed een stuk had wegge­woeld. En omdat daar­door haar toch al minus­cule slip­je verder tussen de heuvels was verd­we­nen. Het benam me de adem. Een lichte zwelling kwam opzetten. De wekker­ra­dio gaf aan dat het nog vroeg was. Van buiten klonk het gek­winkeleer van vogels. Welke dag zou het zijn? Ik legde mijn hand op haar heup. Broeierig warm. Bij­na gelijk­ti­jdig bewogen we naar elka­ar toe. Met ges­loten ogen begon ik aan een nieuwe droom.

~ ~ ~

Ook gepub­liceerd op www.120w.nl

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets