Ontwaken

De paarden galoppeerden weg richting horizon. Snel waren ze achter de laatste heuvel verdwenen. Een waterig zonnetje kwam er voor in de plaats. Enkele stralen schoten onverhoeds tot in mijn ogen en verscheidene tellen zag ik niets meer. Daarna een ontblote bil. Doordat ze het dekbed een stuk had weggewoeld. En omdat daardoor haar toch al minuscule slipje verder tussen de heuvels was verdwenen. Het benam me de adem. Een lichte zwelling kwam opzetten. De wekkerradio gaf aan dat het nog vroeg was. Van buiten klonk het gekwinkeleer van vogels. Welke dag zou het zijn? Ik legde mijn hand op haar heup. Broeierig warm. Bijna gelijktijdig bewogen we naar elkaar toe. Met gesloten ogen begon ik aan een nieuwe droom.

~ ~ ~

5 gedachten over “Ontwaken

    1. Dit is bij nader inzien ook een heel treffende titel voor dit blogje: “Keep on dreaming.”
      Zelf zat ik nog even te denken om het ‘inbetween dreams’ te noemen, maar die van jou vind ik beter/dubbelzinniger.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *