Het leven de zee

Er stond bij­na geen stro­ming. Ruggelings gele­gen op het vlot keek hij naar de wolken. Het viel zo niet uit te mak­en welke kant hij op ging. Net als bij twee naast elka­ar gepar­keerde treinen waar­van er een­t­je gaat rij­den. Alti­jd in het begin de ver­war­ring welke trein nu eigen­lijk vertrok. Die waar jij in zat? Of stond je toch stil en trok die andere trein langza­am op. Ver­lies van tijd en ruimte. Plus een mis­selijk mak­end gevoel. Zoals nu. Moeiza­am kwam hij overeind.
Hij keek om zich heen. Zover hij kon zien dreven er vlot­ten met daarop in de meeste gevallen twee of meer per­so­n­en. Maar niet vaak een per­soon alleen. Zoals hij. Waar­lijk, het lev­en viel hem zwaar.

~ ~ ~

Ook gepub­liceerd op www.120w.nl

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets