The Future is Now

… deur voor mij open. Mijn mond viel open van ver­ba­zing. Veel had ik er al over gehoord, maar tot nu toe had ik altijd gedacht dat het pro­pa­gan­da was. Niet dat men daad­wer­ke­lijk al zover was.

Nou, wat vind je er van? Indruk­wek­kend, niet?” De ver­won­de­ring moest van mijn gezicht af te lezen zijn. Ik sta­mel­de dat ik het niet ver­wacht had. De PR-vrouw begon te lachen.

Kom,” zei ze, “laten we het eens van dich­ter­bij bezien.” Ze nam me mee naar de voor­ste cap­su­le van de eer­ste rij. Het groot­ste gedeel­te was niet door­zich­tig, maar aan het hoofd­ein­de kon men naar bin­nen kij­ken. Toen ik me voor­over boog zag ik een jon­ge vrouw lig­gen. Het was moei­lijk uit te maken of ze sliep of ver­doofd was.

Ze wor­den alle­maal kunst­ma­tig in slaap gehou­den,” gaf de PR-vrouw aan. Als­of ze m’n gedach­ten gera­den had. “Klopt,” liet ze er op vol­gen.

Ik keek haar niets­zeg­gend aan. In de stil­te die volg­de was alleen het licht zoe­men­de geluid van de gene­ra­to­ren hoor­baar. Aan het eind van elke rij, zo’n vijf­tig cap­su­les lang, stond er een­tje opge­steld.

Vijf­en­vijf­tig cap­su­les om pre­cies te zijn. En vijf­en­twin­tig rij­en. Alleen al in deze kamer. Op elke eta­ge heb­ben we vijf­tig kamers. Dit gebouw bestaat uit twin­tig ver­die­pin­gen.” Haast mecha­nisch was haar opsom­ming.

Ter­wijl ze ver­der ging met deze uit­leg liep ik gedach­te­loos tus­sen de rij­en. Mijn rech­ter­hand liet ik over de cap­su­les glij­den. Zoals ik vroe­ger altijd gedaan had bij alles waar ik aan voor­bij liep. Een tic die ik nooit ben kwijt­ge­raakt.

Af en toe keek ik naar bin­nen. Over­al dezelf­de jon­ge vrouw als in de eer­ste cap­su­le. Het eni­ge ver­schil was de bol­ling van hun buik. Hoe ver­der ik naar ach­ter liep in de hel­der ver­lich­te kamer, hoe bol­ler de buik. Tot bar­stens toe. Ik hoor­de de PR-vrouw mij van­ach­ter nade­ren.

Er is een toe­ne­men­de vraag …

=====

Nige­ri­aan­se ‘baby­fa­briek’ met tie­ner­meis­jes opge­rold

ANP/Redactie − 01/06/11,

De poli­tie van Nige­ria heeft in de stad Aba een ‘baby­fa­briek’ opge­rold waar tie­ner­meis­jes wer­den gedwon­gen om kin­de­ren te krij­gen. De baby’s waren waar­schijn­lijk bestemd voor men­sen­han­de­laars en ritu­e­len. Dat meld­den de auto­ri­tei­ten van­daag.

We heb­ben 3 dagen gele­den 32 zwan­ge­re meis­jes gered en de eige­naar van het pand gear­res­teerd’, aldus de poli­tie­chef van de zui­de­lij­ke deel­staat Abia. De opspo­rings­dien­sten wer­den getipt over de loca­tie waar de meis­jes in de leef­tijd van 15 tot 17 jaar vast­za­ten.
Enke­le van de meis­jes ver­tel­den onder­zoe­kers dat ze hun kin­de­ren kon­den afstaan voor een bedrag tot 30.000 nai­ra (onge­veer 133 euro). Vol­gens het Nige­ri­aan­se bureau tegen men­sen­han­del (NAPTIP) bren­gen baby’s uit­ein­de­lijk tus­sen de 1300 en de 4400 euro op.
Boer­de­rij­en
‘Kin­der­fa­brie­ken’ zijn niet onge­woon in Nige­ria. In 2008 werd een ver­meend net­werk van baby­fa­brie­ken opge­rold. In de loka­le pers wor­den ze ook wel ‘boer­de­rij­en’ genoemd. Vol­gens NAPTIP is kin­der­han­del en men­sen­han­del een groot pro­bleem in het West-Afri­kaan­se land.
Han­de­laars kopen kin­de­ren van hun fami­lie, waar­na die te werk wor­den gesteld op plan­ta­ges, in mij­nen en fabrie­ken of als huis­hou­de­lij­ke hulp. Ande­re kin­de­ren komen in de pros­ti­tu­tie terecht. In som­mi­ge geval­len wor­den ze zelfs gemar­teld of gedood tij­dens ritu­e­len voor zwar­te magie. NAPTIP ziet dat ook ille­ga­le adop­tie in opmars is.
Vol­gens de VN-orga­ni­sa­tie Unes­co is men­sen­han­del na frau­de en drugs­han­del de meest voor­ko­men­de vorm van cri­mi­na­li­teit in Nige­ria.

~ ~ ~

2 Replies to “The Future is Now”

  1. Beang­sti­gend idee!

  2. Weer een mooi ver­haal. Jam­mer dat de aan­lei­ding zo ver­schrik­ke­lijk is. Krijg er de kou­de ril­lin­gen van.

Comments are closed.