Backup

Het kwam bin­nen in de cate­go­rie opmer­kin­gen zoals “wil jij nog een kop­je kof­fie? of “ga je mee lun­chen?”, maar als snel bleek dit een totaal ver­keer­de inta­ke. Staan­de ach­ter de bureau­stoel van mijn col­le­ga keek ik over zijn schou­der mee naar de getal­len­reeks op het com­pu­ter­scherm. Bij elke refresh van de gege­vens zagen we ver­bijs­terd toe hoe opnieuw enke­le rij­en arti­kel­ge­ge­vens voor­zien waren van dezelf­de bena­ming. Zijn con­sta­te­ring van even daar­voor was juist geweest: “Hé, het lijkt wel of alle arti­ke­len ineens dezelf­de omschrij­ving heb­ben.” Lang­zaam maar uiterst effec­tief werd onze data­ba­se om zeep gehol­pen.

Later, toen bleek dat de oor­zaak was gele­gen in een hand­ma­tig opge­start maar fou­tief opge­steld script, moesten er snel ver­schil­len­de scenario’s wor­den gea­na­ly­seerd wel­ke het sys­teem kon­den her­stel­len. De meest rigou­reu­ze was natuur­lijk het terug­zet­ten van de bac­kup van eer­der die och­tend. Dat zou wel bete­ke­nen dat alle trans­ac­ties van zowat de gehe­le dag ver­lo­ren zou­den gaan. Voor­als­nog werd dit sce­na­rio gepar­keerd en geke­ken naar vari­an­ten met min­der impact voor de gebrui­kers. Ter­wijl het team ver­der zocht naar bete­re opties, dwaal­den mijn gedach­ten af naar de voor­de­len van een bac­kup in ‘het ech­te leven’. Hoe ple­zie­rig zou het zijn om af en toe de moge­lijk­heid te heb­ben om een­maal gemaak­te fou­ten teniet te doen door een bac­kup terug te zet­ten van vóór het fata­le moment.

Slechts heel even kon ik genie­ten van het geluk­za­li­ge gevoel dat deze gedach­te mij gaf. Toen sloeg twij­fel toe over prak­ti­sche zaken als de beno­dig­de opslag­ca­pa­ci­teit voor al die bac­kups en de juis­te aan­vraag­pro­ce­du­res. Laat staan over de filo­so­fisch getin­te kwes­tie met betrek­king tot de opge­da­ne ken­nis. Zou die behou­den blij­ven om je te behoe­den dezelf­de fout opnieuw te maken? Of is nu juist het ken­merk van het terug­zet­ten van een bac­kup dat alle trans­ac­ties (lees: ken­nis) ver­lo­ren zou­den gaan? In het laat­ste geval zou het dus ook niet merk­baar moe­ten zijn wan­neer de bac­kup geïn­stal­leerd zou zijn. In prin­ci­pe kon je dus ontel­ba­re keren dezelf­de fout opnieuw maken (in ver­schil­len­de vari­an­ten) voor­al­eer je via de juis­te keu­ze een stap ver­der kon zet­ten. Van­af de bui­ten­kant bezien zou het een levens­weg van hor­ten en sto­ten zijn, maar bin­nen­in beleefd kreeg je daar niets van mee. Een gege­ven zoals ook ver­werkt in de film Ground­hog Day met Bill Mur­ray. Wat uit­ein­de­lijk tot de teleur­stel­len­de maar tevens ook wel gerust­stel­len­de con­clu­sie leid­de dat ook deze dag me weer niet tot ori­gi­ne­le inzich­ten had gebracht.

Tijd om me met het team te con­cen­tre­ren op ande­re alter­na­tie­ven om ons sys­teem te ont­doen van de fou­tie­ve omschrij­vin­gen. Of zou­den we zojuist al een ver­keerd uit­ge­pak­te poging heb­ben gedaan…?

~ ~ ~

2 Replies to “Backup”

  1. maar ik hou van mijn fou­ten, ze zijn een deel van mij, van hoe ik ben, dus voor mij hoeft t niet, die back up, wel heel veel opslag­ca­pa­ci­teit, zodat niks ver­ge­ten wordt!

    FIjn blog!

  2. De back up pro­ce­du­re graag niet alleen voor de fou­ten van jezelf uit­vin­den, maar met name voor die van ande­ren die je dwars zit­ten! 🙂

Comments are closed.