Nog lang geen songtekst

Zie je daar nu staan. Hele­maal alleen. Hoe graag zou ik je toe­zin­gen dat het alle­maal heus wel weer goed komt. Dat je niet moet wan­ho­pen. Ook al ziet de toe­komst er som­ber uit, er is altijd iemand die aan je denkt. Die voor je klaarstaat.

Maar mijn lied­je is nog niet klaar. Ik ben nog niet tevre­den over de tekst. En het bege­lei­den­de gitaar­spe­len klinkt ner­gens naar. Ben ten­slot­te ook nog maar pas begon­nen. Dus hé, kan ik er wat aan doen!

Kan ik er wat aan doen?

Wat zou ik graag wil­len dat ik er iets aan kon doen.
Dat ik je in mijn armen kon slui­ten om je te troos­ten. Hoe­wel ik niet weet of je wel ver­driet hebt. Mis­schien ben je wel boos. Op het onrecht jou aan­ge­daan. Maar zelfs dan moet het fijn zijn wan­neer iemand zich over je ont­fermt. Zodat je niet lan­ger alleen bent. Je hoofd kunt laten rus­ten en je tra­nen vrij­e­lijk laten stro­men. En zacht gezang je lang­zaam in slaap wiegt.

Maar mijn lied­je is nog niet klaar. Ik ben nog niet tevre­den over refrein en cou­plet. En het ont­bre­ken­de rijm­sche­ma slaat ner­gens op. Dat krijg je als je te snel wilt begin­nen. Dus hé, kan ik er wat aan doen!

Kan ik er wat aan doen?

Wat zou ik graag wil­len dat ik er iets aan kon doen. Dat ik er klaar voor was om je te hel­pen. Maar ik heb nog wat meer tijd nodig. Snap je? Ik ben er nog niet aan toe. Ik ben bang dat ik het nog niet aan kan. Dus heb geduld ter­wijl ik ver­der schaaf aan mijn tekst en vaker oefen op mijn gitaar. Ik moet meer zelf­ver­trou­wen krij­gen voor­dat ik je durf te hel­pen. Anders heb je ook niets aan mij. En dat schiet ook niet op. Een­tje moet er de sterk­ste zijn. Wat zeg je? Of ik even bij je wil komen? Graag, hoe­zo?

Sor­ry van die tra­nen…

~ ~ ~

 

Bac­kup
Van huis

One Comment

  1. Wauw.…wat mooie geschreven.…Als ver­lan­gen naar ver­bin­te­nis zo groot is, van­waar dan al die angst. om het ver­lies van het zelf in het lief ? Vast wel …maar een beet­je is toch ook niet zo erg ?

    Heen en weer
    Hot naar her
    Onrust blijft
    ver­start mijn zijn

    Angst om alles
    Bang voor gebrek
    In mij, in jou
    Tekort aan dit
    De kwa­li­teit van
    Door omstan­dig­he­den gebon­den
    Onze­ker de komen­de jaren
    Gek gemaakt
    door deze har­de maat­schap­pij

    Alles wat mij rest
    is weder­om
    het pure geloof in mij­zelf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *