Boodschappenlijstje — 18+

Wil­lem-Jan kon zich niet her­in­ne­ren ooit zo’n hevig orgas­me te heb­ben gehad. Hij had er zelfs bij geschreeuwd. Iets wat hem nooit moge­lijk had gele­ken. Vrou­wen, ja, die gil­den tij­dens het klaar­ko­men. Althans dat had hij gezien, of beter, gehoord op ette­lij­ke por­no­films. Maar man­nen. Die hiel­den het bij onder­drukt gegrom of wat gekreun. Hij­zelf niet uit­ge­zon­derd. Daar­bij speel­de ook wel mee dat de laat­ste jaren de omstan­dig­he­den zoda­nig waren dat hij de mees­te keren in hei­me­lij­ke afzon­de­ring zijn hoog­te­punt in stil­te onder­ging. Meest­al lag zijn vrouw al in bed en maak­te hij gebruik van de vele seks­si­tes op inter­net om in zijn stu­deer­ka­mer aan zijn gerief te komen.

Met het geluid van de pc op mute en voor de vol­le hon­derd pro­cent gespitst op het niet wor­den betrapt was het een won­der te noe­men dat het hem een enke­le keer luk­te om een beschei­den zaad­lo­zing te pro­du­ce­ren. Het plicht­ma­ti­ge en van alle fan­ta­sie gespeen­de karak­ter van de zeld­za­me gele­gen­he­den dat hij zijn vrouw mocht bestij­gen was ver­der ook niet echt bevor­der­lijk ter com­pen­sa­tie. Met de ogen strak dicht­ge­kne­pen om het dood­se wit­te lijf van zijn vrouw maar niet te hoe­ven zien haal­de hij gefor­ceerd de uiterst bereid­wil­li­ge dames van inter­net voor de geest om zich rich­ting een cli­max te wer­ken. Het geluid dat hij daar­bij uit­te was eer­der een uit­druk­king van opluch­ting dan van genot. Zij­zelf hield het bij een beschaafd zucht­je. Als­of het laat­ste rest­je oude lucht uit een lek­ke fiets­band ver­dween. Wil­lem-Jan draai­de zich daar­na altijd met­een op zijn zij. Weg van haar te week gewor­den lichaam waar hij totaal geen vat meer op had. Vaak trok hij de lakens over zijn oren om maar niet te horen hoe zij met mis­prij­zend gemom­pel bezig was het sper­ma tus­sen haar bor­sten weg te poet­sen. Inwen­dig ver­vloek­te hij haar hier­om. Het voel­de als een ver­ne­de­ring.

Wat een con­trast met wat hem zojuist was over­ko­men. En dat met een hem totaal onbe­ken­de vrouw. Een­tje die hij vóór de dag van van­daag nog nooit ont­moet had. Alleen maar omdat hij eer­der die och­tend getui­ge was geweest hoe zij een brief­je liet val­len was hij met haar in con­tact geko­men. Met zijn echt­ge­no­te was hij bezig de weke­lijk­se bood­schap­pen te doen in de plaat­se­lij­ke super­markt. Als gewoon­lijk stond zij weer uren te dub­ben bij de vlees­wa­ren ter­wijl hij onge­dul­dig met het win­kel­kar­re­tje was door­ge­lo­pen naar de zui­vel. Daar zag hij haar staan. Een vrouw recht­streeks weg­ge­lo­pen uit de web­si­tes die hij ’s avonds tot in de late uur­tjes afschuim­de. Met open mond bleef hij haar aan­sta­ren zon­der dat zij het in de gaten leek te heb­ben. Tot­dat ze zich plots omdraai­de en hem recht in de ogen aan­keek. Wil­lem-Jan dacht dat hij door de grond zak­te. Hij wist dat hij tot ver ach­ter zijn oren diep­rood kleur­de. Zon­der gêne bracht de vrouw lang­zaam de spuit­bus slag­room die ze in haar hand hield naar de mond en deed als­of ze de inhoud in haar keel spoot. Zon­der haar blik van hem af te wen­den lik­te ze daar­na haar lip­pen schoon. Hij voel­de hoe een opko­men­de erec­tie bekneld raak­te in zijn broek maar durf­de zich niet te bewe­gen. Bang dat de beto­ve­ring zou wor­den ver­bro­ken. Tot­dat plots als­nog de schril­le stem van zijn echt­ge­no­te aan de situ­a­tie een ein­de maak­te. De vrouw leg­de met een glim­lach naar Wil­lem-Jan de spuit­bus in haar win­kel­mand­je. Hier­na haal­de ze een brief­je uit haar jas­zak wat ze hem toe­wierp. Voor­dat zijn echt­ge­no­te ver­scheen had Wil­lem-Jan het brief­je opge­raapt en opge­bor­gen. De vrouw was ver­dwe­nen.

Op het brief­je stond het vol­gen­de: 2x kom­kom­mer, aard­bei­en, slag­room, vloei­ba­re cho­co­la­de, bat­te­rij­en AA en een half­je wit­brood.

Het was geschre­ven op wat schijn­baar een blaad­je uit een aan­te­ke­ning­blok­je was. Boven­aan stond een bedrijfs­lo­go en adres. Later die dag was Wil­lem-Jan opnieuw naar de win­kel gegaan en alles op het lijst­je aan­ge­schaft. Plus nog een fles­je mas­sa­ge-olie. Ver­der durf­de hij niet te gaan hoe graag hij ook een pas­send mas­sa­ge-appa­raat had wil­len kopen voor bij de bat­te­rij­en. Daar­na had hij zorg­vul­dig zon­der dat zijn echt­ge­no­te het zou mer­ken klei­ne beet­jes van haar slaap­ta­blet­ten ver­deeld over alles wat zij die dag aan eten en drank naar bin­nen werk­te. Vroeg in de avond viel ze in slaap op de bank. Wil­lem-Jan sprong snel onder de dou­che en kleed­de zich om. Te voet liep hij naar het adres wat hij uit zijn hoofd had geleerd. Met bon­kend hart bel­de hij om negen uur bij haar aan. Hij dacht bij­na flauw te val­len toen ze de voor­deur open­de. “Weet iemand dat je hier bent?” vroeg ze als eer­ste.

Wil­lem-Jan kwam lang­zaam weer bij zin­nen. De erg­ste naschok­ken van zijn orgas­me waren weg­ge­zakt. Hij begon het koud te krij­gen. Nu de opwin­ding uit zijn lichaam was weg­ge­vloeid werd hij zich bewust van de onge­mak­ke­lij­ke hou­ding waar­in hij lag. Met de benen hoog opge­trok­ken en een kom­kom­mer in zijn ach­ter­ste was het moei­lijk te ont­span­nen. Helaas kon hij er zelf wei­nig aan ver­an­de­ren, geboeid als dat hij was. Moei­zaam kon hij zijn hoofd een beet­je draai­en. Van­uit zijn oog­hoe­ken zag hij de vrouw ach­ter­over­ge­leund tegen de muur van de kamer staan. Sma­ke­lijk at ze enke­le aard­bei­en die ze tel­kens door een schaal­tje haal­de voor­dat ze ze in haar mond stak. Wil­lem-Jan wist dat dit geen slag­room was. Hij kreeg kramp in zijn nek en keek weer omhoog. Aan het pla­fond waren gro­te haken, katrol­len en aller­lei kabels beves­tigd. Het besef van tijd was hij com­pleet kwijt­ge­raakt. Mis­schien was zijn echt­ge­no­te onder­tus­sen alweer wak­ker en op zoek naar hem. Maar zoals hij al bij de deur gezegd had, wist nie­mand waar hij was. Wil­lem-Jan ging ervan uit dat hij voor­lo­pig niet gevon­den zou wor­den. Maar ergens diep, diep van bin­nen, vond hij dat ook niet erg. Het was wel goed zo. Hij had alleen mis­schien wat min­der gro­te kom­kom­mers moe­ten kopen.

~ ~ ~

Van huis
Bood­schap­pen­lijst­je — Doe het zelf

6 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *