Boodschappenlijstje — Willem II

Nadat de tijd was geweest dat ze het zelf niet meer kon onthouden, kwam de tijd dat ze het niet meer kon belopen. Voor­taan deed de buurvrouw de bood­schap­pen voor haar. Elke woens­dag en zater­dag. Het lijst­je lag steev­ast op de keukentafel te wacht­en. Bij terugkomst wer­den de bood­schap­pen één voor één uit de tas gehaald. Als laat­ste kwam de doos Willem II tevoorschi­jn. Er klonk instem­mend gemom­pel. Bij het opruimen van de bood­schap­pen wer­den de sigaren ongezien weer in de tas gestopt voor de vol­gende keer.

Daar­na brak de tijd aan van het gaan­deweg dementeren.
Regel­matig lag er geen lijst­je klaar op tafel. Soms was de deur op slot en moest de buurvrouw de reservesleu­tel gebruiken. Daar­bij ging ze voorzichtig te werk om haar niet te lat­en schrikken. Steeds vak­er werd er kri­tiek geleverd op de meege­brachte bood­schap­pen. Het was niet snel meer goed, hoewel het con­form het almaar gelijk­bli­jvende lijst­je was.

Tot­dat op een woens­dag zoals gewoon­lijk de doos sigaren als laat­ste uit de tas werd gehaald. Onbe­daar­lijk begon ze te huilen. Ontroost­baar was ze. Alleen toen de sigaren uit zicht waren leek ze te kalmeren. Vanaf dat moment geen doos Willem II meer. Nog dezelfde dag wierp de buurvrouw ze in de vuil­bak. Het voelde als een slecht voorteken.

Het kost de man wel een uur
Om de straat uit te lopen
Voet­je voor voet­je schuifelt hij voort
Met een hand aan de muur

Omdat-ie steeds iets vergeet
En dat zelf ook wel weet
Stopt zijn vrouw een lijst­je in zijn tas
En het geld pre­cies gepast

Twee ons kaas en boter­ham­worst
Een half­je wit en hal­varine
Een half pak melk en Pick­wick-thee
En voor zichzelf een doos Willem II

Ze zit op haar stoel voor het raam
Een uur is niet veel
Op de eeuwigheid
Ze hebben alle tijd

Deze keer duurt het wel lang
Maar ze is niet echt bang
Een zieken­wa­gen rijdt doo­d­stil door de straat
Ze weet wel wie daar gaat

Twee ons kaas en boter­ham­worst
Een half­je wit en hal­varine
Een half pak melk en Pick­wick-thee
En onderin een doos Willem II

Nu loopt ze zelf naar de hoek
Met de tas van haar man
Het lijst­je ligt thuis
Omdat ze nog alles best onthouden kan

Een ons kaas en boter­ham­worst
Een half­je wit en hal­varine
Een half pak melk en Pick­wick-thee
En bovenop toch een doos Willem II

- Bram Ver­meulen

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets