Poging tot bemiddeling

Dat dan het fic­tie­ve per­so­na­ge z’n kans schoon ziet om gebruik te maken van de ont­sta­ne situ­a­tie en de dron­ken blog­ger pro­beert te over­rom­pe­len:

Hoe lang laat je mij nog om de hete brij heen draai­en? Dit kan toch zo niet door­gaan? Kijk, dat jij bepaal­de zaken niet onder ogen durft te komen, hoeft toch niet te bete­ke­nen dat ik er niets over kan zeg­gen? Je weet hoe ver­ve­lend ik deze ruzie vind. Zet me in een posi­tie dat ik haar onder vier ogen kan spre­ken en dan geef ik wel toe hoe fout ik zat. Dat we haar mis­sen. Hoe het ons spijt.

Voor het te laat is.”

Maar bij het ont­wa­ken slechts een leeg gevoel. En dito beeld­scherm.

~ ~ ~

Ook gepu­bli­ceerd op www.120w.nl

~ ~ ~

 

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *