Poging tot bemiddeling

Dat dan het fic­tieve per­son­age z’n kans schoon ziet om gebruik te mak­en van de ontstane sit­u­atie en de dronken blog­ger probeert te over­rompe­len:

Hoe lang laat je mij nog om de hete brij heen draaien? Dit kan toch zo niet door­gaan? Kijk, dat jij bepaalde zak­en niet onder ogen durft te komen, hoeft toch niet te beteke­nen dat ik er niets over kan zeggen? Je weet hoe verve­lend ik deze ruzie vind. Zet me in een posi­tie dat ik haar onder vier ogen kan spreken en dan geef ik wel toe hoe fout ik zat. Dat we haar mis­sen. Hoe het ons spi­jt.

Voor het te laat is.”

Maar bij het ont­wak­en slechts een leeg gevoel. En dito beeld­scherm.

~ ~ ~

Ook gepub­liceerd op www.120w.nl

~ ~ ~

 

1 Comment

Geef een reactie