Boodschappenlijstje — Paracetamol

Ze lag op de bank. De dicht­ge­trok­ken gor­dij­nen hiel­den het over­vloe­di­ge dag­licht voor­lo­pig bui­ten. Eerst moest die knal­len­de hoofd­pijn zak­ken. Door toe­ge­kne­pen ogen keek ze naar het pla­fond. Niet dat ze iets zag. Een koel was­hand­je op haar voor­hoofd gaf enigs­zins ver­lich­ting. Het zou nog lang duren voor­dat de para­ce­ta­mol effect had.

In het don­ker was ze zich vol­op bewust hoe het gebonk in haar hoofd met een bepaal­de regel­maat aan­zwol om dan weer weg te trek­ken. Op de momen­ten dat het iet­wat rus­ti­ger was bin­nen in haar sche­del liet ze haar gedach­ten de vrije loop. Den­ken deed even geen pijn, mits ze leu­ke gebeur­te­nis­sen voor de geest haal­de.

Als van­zelf ging ze terug naar die gewel­di­ge voor­jaars­va­kan­tie eer­der dit jaar in Ala­nya. Geheel tegen haar gewoon­te had ze in een opwel­ling een all-in ver­blijf geboekt. Voor haar­zelf. Zon­der vrien­din­nen. Weg van de druk­te op kan­toor als­ook de daar­bij horen­de hoofd­pijn aan ’t eind van iede­re werk­dag. En geheel tegen haar prin­ci­pes wierp ze zich­zelf al na enke­le dagen in de armen van een loka­le bad­mees­ter. In één oog­op­slag tot over de oren ver­liefd op deze stoe­re man hoe­wel ze over­al om zich heen gro­te neon­let­ters zag die aan­ga­ven wat een cli­ché dit was. Maar ze sloot haar ogen en liet zich mee­voe­ren naar intie­me res­tau­rant­jes waar ze aller­lei voor haar onbe­ken­de gerech­ten aten. Van daar­uit leid­de hij haar over voor toe­ris­ten ver­bor­gen paad­jes door de dui­nen naar gehei­me lief­des­plek­ken aan het strand. En wan­neer de och­tend aan­brak trok­ken ze zich terug op haar hotel­ka­mer alwaar hij haar altijd een uit­ge­brei­de mas­sa­ge gaf voor­dat ze ver­der gin­gen met het ver­ken­nen van elkan­ders lichaam. Ze beleef­de de tijd van haar leven. Zon­der hoofd­pijn.

Terug in Neder­land had ze geen enke­le moei­te zijn vaar­di­ge han­den en har­de lijf voor de geest te halen om zich ook in alle een­zaam­heid aan hem over te geven. Het werd een dage­lijk­se rou­ti­ne om op deze manier alle opge­bouw­de stress genot­vol te laten ver­dwij­nen. De hoofd­pijn die ze anders zo vaak had na een dag hard wer­ken bleef weg. Lang­zaam­aan gaf ze zich hele­maal bloot aan hem. Ze ken­de geen enke­le schaam­te meer. Haar lief­de werd almaar ster­ker.

Nadat een nieu­we golf gedreun weg­ge­ëbd was keek ze naar de tafel. Nu haar ogen gewend waren geraakt aan het duis­ter, kon ze de sta­pel reis­bro­chu­res weer onder­schei­den. Een fel­le pijn­scheut recht tus­sen haar ogen deed haar ker­mend dub­bel­vou­wen. Luid kreun­de ze zijn naam. Wat een vol­gen­de pijn­scheut ver­oor­zaak­te. Haar gelief­de kon haar hoofd­pijn niet meer weg­hou­den. Hij was de ver­oor­za­ker gewor­den. Zo maar, totaal onver­wachts was er een bericht van hem bin­nen­ge­ko­men dat hij haar hele­maal niet meer wil­de zien dit jaar. Nooit meer. Ter­wijl ze vol­op bezig was een zo goed­koop moge­lijk maar zeer lang­du­rig ver­blijf in Ala­nya te zoe­ken. Het had haar in een staat van com­ple­te ont­red­de­ring gebracht. Niet lang daar­na dien­de zich haar oude vij­and, de hoofd­pijn weer aan.

Toen ze voel­de dat het medi­cijn begon te wer­ken kwam ze wat tot rust. Het duur­de kort voor­dat ze in een die­pe droom­lo­ze slaap viel. Toen ze wak­ker werd was haar hoofd­pijn ver­dwe­nen. Ze voel­de zich als her­bo­ren en vol ener­gie. In het sche­mer­duis­ter van de woon­ka­mer kon ze net zien op de klok dat het tegen slui­tings­tijd van de win­kels liep. Wil­de ze nog bood­schap­pen in huis heb­ben dan zou ze moe­ten opschie­ten. Aan tafel geze­ten staar­de ze onder het lamp­licht naar het lege brief­je. De sta­pel fol­ders had ze aan de kant gescho­ven. Geen trip naar Tur­kije, zo had ze zich al voor­ge­no­men. Diep in haar hart was ze blij nu haar vakan­tie­ge­lief­de de knoop had door­ge­hakt en hun rela­tie had beëin­digd. Hoe had hij ooit kun­nen beant­woor­den aan het ide­aal­beeld dat zij in de afge­lo­pen maan­den van hem had opge­bouwd. Het zou niet eer­lijk zijn geweest naar hem toe. Ze had er vre­de mee. De mooie en nieu­we erva­rin­gen had ze inmid­dels al een plaats gege­ven in haar leven. Vele exo­ti­sche gerech­ten had ze leren berei­den. Zijn lief­des­spel had ze tot in haar vin­ger­top­pen eigen gemaakt. Waar had ze hem nu eigen­lijk nog voor nodig?

Ze begon te schrij­ven. Geen vakan­tie boe­ken, maar vakan­tie­boe­ken. Om te lezen lui­e­rend in haar hang­mat ach­ter in de tuin. Wat te drin­ken en natuur­lijk aller­lei ingre­di­ën­ten voor een heer­lijk avond­maal.
En voor de zeker­heid zak­doek­jes en para­ce­ta­mol, mocht het haar toch nog wat teveel aan­grij­pen, nu het nog vers was.

~ ~ ~

5 Replies to “Boodschappenlijstje — Paracetamol”

  1. like it!

    1. Geluk­kig, want het was ook spe­ci­aal voor jou geschre­ven 😉

  2. Span­nings­hoofd­pijn en het ultie­me medi­cijn. (En voor de nood­ge­val­len een para­ce­ta­mol)

  3. .. van de nood een deugd maken. is het in ieder geval niet alle­maal voor niets geweest…

  4. komt er toch nog een mooi ver­volg!

Comments are closed.