Boodschappenlijstje – Spaaractie

Verscholen achter de kratten met lege flessen Duivelsbloed bespiedde hij zijn nieuwe collegaatje. Eerder die dag vroeg begonnen op haar eerste dag als vakkenvuller zat ze nu aan een tafeltje uit te rusten. Er was verder niemand in de kleine kantine. Het was nu of nooit. Diep ademhalend kwam hij uit zijn schuilplaats tevoorschijn en liep op haar toe.

“Hoi,” zei hij. Zonder op een reactie te wachten pakte hij een stoel en ging hij bij haar aan tafel zitten.
Met volle mond keek ze hem aan.
“En? Hoe bevalt het werk?” Hij deed of hij niet zag dat een grote klodder gestampte muis bij haar mondhoek zat.
Ze knikte maar zei nog steeds niets. Onverstoorbaar bleef ze kauwen.
“Ik sta bij de emballage. We hebben elkaar een hand gegeven toen je hier binnenkwam. Vanochtend.”

Opnieuw knikte ze. Haar ogen namen hem van top tot teen op terwijl haar kaken bleven doormalen. Hij begon zenuwachtig te worden en wist niet wat nog te zeggen. Meestal hield het hier op. Met een gestameld excuus schoof hij zijn stoel naar achter om op te staan. Tijd om weer aan het werk te gaan.
“Jalmer. Toch?”
Verbaasd bleef hij staan. Zij wist zijn naam nog te herinneren!
“Je was me al meteen opgevallen. Niet zo’n druktemaker. Rustig. Serieus.” Uit haar tas pakte ze nu een flacon. Ze draaide de dop er af en bood hem aan een slok te nemen. Hij weigerde met een licht hoofdschudden. Was nog te verbouwereerd iets te zeggen.
Ze ging verder: “Ik zag je wel kijken naar me toen ik daarnet binnen kwam. Volgens mij zat je achter de kratten.”

Hij voelde hoe een opkomende hitte langzaam bezit van hem nam. Uit ervaring wist hij dat zijn gezicht inmiddels rood aangelopen zou zijn. Het had geen zin te ontkennen.
“Maar dat geeft niet, hoor. Ik vind het wel cute. Zo’n verlegen jongen.” Ze lachte. “Droom je ‘s nachts ook van mij? En stel je je dan voor wat er onder deze vormeloze bedrijfskleding zit?”
Ongemerkt was ze achterover gaan hangen op het kunststof kantinestoeltje zonder armleuningen. Haar benen had ze lichtjes gespreid. Ze begon de bovenste knoopjes van haar blouse los te maken.
Hij deinsde verschrikt terug. Stootte onhandig tegen een andere stoel. Schrapend geluid van hard plastic op de tegelvloer. Voor hij het wist had ze een hand in zijn kruis gelegd en trok hem dwingend naderbij.
“Toe. Geef me eens een kus. Laat eens zien hoe goed je kunt zoenen.” Met haar andere hand achter in zijn nek gelegd forceerde ze hem voorover. Ze leek plotseling ouder dan hij haar zich kon herinneren.
“Je bent toch nog wel maagd? Want dat vind ik heerlijk. Dat lekkere onbeholpen lebberen. Schaam je niet jongen!” Met vol zicht op haar nu halfbedekte borsten sloot hij zijn ogen om overgeleverd te worden aan de bedwelmende zoete geur die uit haar geopende mond omhoog steeg.
Met zijn handen hield hij zich staande over haar schouders, tegen de rugleuning.

En vol op de mond werd hij genomen, daar in die kleine kantine van de plaatselijke heksenwinkel. Voor de duur van een hele minuut nam de klant alle tijd om haar beloning in ontvangst te nemen. Een volle spaarkaart had zij bij het afrekenen van de munt, koriander, vleermuisstaartjes en zilverstof kunnen overhandigen en uit de vele opties had zij die van de ‘zoetekusjes’ gekozen. Haar oog was al snel op de jongen van de emballage gevallen. Jong, fris, onervaren. Zoals zij ze altijd graag had.

Toen de bel ging voor de pauze schrok Jalmer op uit zijn betovering. Verward staarde hij voor zich uit. Eenmaal bij positieven liep hij terug naar de emballage. Het ontging hem dat de klant bij de inpaktafel een handkusje naar hem blies.

~ ~ ~

5 gedachten over “Boodschappenlijstje – Spaaractie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *