Boodschappenlijstje — Spaaractie

Ver­scho­len ach­ter de krat­ten met lege fles­sen Dui­vels­bloed bespied­de hij zijn nieu­we col­le­gaatje. Eer­der die dag vroeg begon­nen op haar eer­ste dag als vak­ken­vul­ler zat ze nu aan een tafel­tje uit te rus­ten. Er was ver­der nie­mand in de klei­ne kan­ti­ne. Het was nu of nooit. Diep adem­ha­lend kwam hij uit zijn schuil­plaats tevoor­schijn en liep op haar toe.

Hoi,” zei hij. Zon­der op een reac­tie te wach­ten pak­te hij een stoel en ging hij bij haar aan tafel zit­ten.
Met vol­le mond keek ze hem aan.
“En? Hoe bevalt het werk?” Hij deed of hij niet zag dat een gro­te klod­der gestamp­te muis bij haar mond­hoek zat.
Ze knik­te maar zei nog steeds niets. Onver­stoor­baar bleef ze kau­wen.
“Ik sta bij de embal­la­ge. We heb­ben elkaar een hand gege­ven toen je hier bin­nen­kwam. Van­och­tend.”

Opnieuw knik­te ze. Haar ogen namen hem van top tot teen op ter­wijl haar kaken ble­ven door­ma­len. Hij begon zenuw­ach­tig te wor­den en wist niet wat nog te zeg­gen. Meest­al hield het hier op. Met een gesta­meld excuus schoof hij zijn stoel naar ach­ter om op te staan. Tijd om weer aan het werk te gaan.
“Jal­mer. Toch?”
Ver­baasd bleef hij staan. Zij wist zijn naam nog te her­in­ne­ren!
“Je was me al met­een opge­val­len. Niet zo’n druk­te­ma­ker. Rus­tig. Seri­eus.” Uit haar tas pak­te ze nu een fla­con. Ze draai­de de dop er af en bood hem aan een slok te nemen. Hij wei­ger­de met een licht hoofd­schud­den. Was nog te ver­bou­we­reerd iets te zeg­gen.
Ze ging ver­der: “Ik zag je wel kij­ken naar me toen ik daar­net bin­nen kwam. Vol­gens mij zat je ach­ter de krat­ten.”

Hij voel­de hoe een opko­men­de hit­te lang­zaam bezit van hem nam. Uit erva­ring wist hij dat zijn gezicht inmid­dels rood aan­ge­lo­pen zou zijn. Het had geen zin te ont­ken­nen.
“Maar dat geeft niet, hoor. Ik vind het wel cute. Zo’n ver­le­gen jon­gen.” Ze lach­te. “Droom je ’s nachts ook van mij? En stel je je dan voor wat er onder deze vor­me­lo­ze bedrijfs­kle­ding zit?”
Onge­merkt was ze ach­ter­over gaan han­gen op het kunst­stof kan­ti­ne­stoel­tje zon­der arm­leu­nin­gen. Haar benen had ze licht­jes gespreid. Ze begon de boven­ste knoop­jes van haar blou­se los te maken.
Hij deins­de ver­schrikt terug. Stoot­te onhan­dig tegen een ande­re stoel. Schra­pend geluid van hard plas­tic op de tegel­vloer. Voor hij het wist had ze een hand in zijn kruis gelegd en trok hem dwin­gend nader­bij.
“Toe. Geef me eens een kus. Laat eens zien hoe goed je kunt zoe­nen.” Met haar ande­re hand ach­ter in zijn nek gelegd for­ceer­de ze hem voor­over. Ze leek plot­se­ling ouder dan hij haar zich kon her­in­ne­ren.
“Je bent toch nog wel maagd? Want dat vind ik heer­lijk. Dat lek­ke­re onbe­hol­pen leb­be­ren. Schaam je niet jon­gen!” Met vol zicht op haar nu half­be­dek­te bor­sten sloot hij zijn ogen om over­ge­le­verd te wor­den aan de bedwel­men­de zoe­te geur die uit haar geo­pen­de mond omhoog steeg.
Met zijn han­den hield hij zich staan­de over haar schou­ders, tegen de rug­leu­ning.

En vol op de mond werd hij geno­men, daar in die klei­ne kan­ti­ne van de plaat­se­lij­ke hek­sen­win­kel. Voor de duur van een hele minuut nam de klant alle tijd om haar belo­ning in ont­vangst te nemen. Een vol­le spaar­kaart had zij bij het afre­ke­nen van de munt, kori­an­der, vleer­muis­staart­jes en zil­ver­stof kun­nen over­han­di­gen en uit de vele opties had zij die van de ‘zoe­te­kus­jes’ geko­zen. Haar oog was al snel op de jon­gen van de embal­la­ge geval­len. Jong, fris, oner­va­ren. Zoals zij ze altijd graag had.

Toen de bel ging voor de pau­ze schrok Jal­mer op uit zijn beto­ve­ring. Ver­ward staar­de hij voor zich uit. Een­maal bij posi­tie­ven liep hij terug naar de embal­la­ge. Het ont­ging hem dat de klant bij de inpak­ta­fel een hand­kus­je naar hem blies.

~ ~ ~

5 Replies to “Boodschappenlijstje — Spaaractie”

  1. Waar haal je het toch elke keer van­daan. Gewel­dig.

  2. met dank aan de tekst­heks, weer een mooi stuk­kie!

  3. gniffel.…lekker bizar

    Zo heb ik ze altijd graag, jouw blogs 😉

    *kus­blaast*

  4. Heel leuk dit!
    En ik koos -zon­der het te weten- deze om te lezen.
    Het lijst­je van mijn lie­ve hek­sen­din­ne­tje met een hand­kus­je op het eind.

    1. Als je goed zoekt zul je nog een bood­schap­pen­lijst­je vin­den met onze geza­men­lij­ke kus­jes­bla­zer in de hoofd­rol.

Comments are closed.