Lelijke mensen

Ik zag deze avond twee lelij­ke men­sen over straat lopen.
Ze lie­pen hand in hand.
De groot­ste van de twee rook­te een sigaar.
Hij had een heel ouder­wets vest aan.
Een­tje zoals ik al erg lang niet meer gezien had.
Mijn oude opa had er zo een­tje ook wel eens aan.
Maar die is alweer een tijd­je dood.
Kun je nagaan hoe ouder­wets dat vest was.
Maar zij vond het leuk.
En hem ook.
Dat kon je goed zien.
Ze lach­ten naar elkaar.
En pak­ten elkaar nog ste­vi­ger vast.

Toen ik ver­der reed omdat het ver­keers­licht op groen sprong
keek ik nog eens om.
Zag nog net dat ze elkaar zoen­den.
De bestuur­der van de auto ach­ter mij zag dat ook.
Ik denk dat we jaloers waren.

Ik zag deze avond twee lelij­ke men­sen over straat lopen.
Het was het mooi­ste wat ik deze dag heb gezien.

~ ~ ~

Hope­lijk ten over­vloe­de:
Er bestaan geen lelij­ke men­sen.
Ook geen mooie ove­ri­gens.
Er bestaan alleen men­sen.

Zoals jij.
En ik.
Da’s mooi genoeg.

~ ~ ~

 

5 Replies to “Lelijke mensen”

Comments are closed.