Experimenten – Eric: Seizoen 1

Deze blogpost is deel 6 van 11 in de serie Eric & Sofie

Vanuit de hoogte ziet ze zichzelf liggen op een witte operatietafel. Een felle lamp beschijnt haar in een laken gehulde naakte lichaam. In de hoeken van de kamer die aan haar blik onttrokken zijn lijkt iemand te zijn. Geluid als van zware ademhaling. Een deur gaat open. Er valt donkerte naar binnen. Niet te zien is wie er de ruimte verlaat. Wanneer de deur dichtvalt komt het laken tot leven. Het krijgt meer volume en dreigt haar gaandeweg te verstikken. Doodse kilte trekt in haar lijf. Alles om haar heen is nat. Langzaam zakt ze weg in een diepe
Om met een schok wakker te worden.
Het besef van blindheid. Eerder dan de realiteit van de blinddoek. En de handboeien.

Eric zit aan de keukentafel. De fruitschaal die midden op tafel stond, heeft hij naar zich toegetrokken. Hij twijfelt tussen een peer of een appel. Er zijn dagen dat een dilemma als dit hem tot razernij kan drijven. Niet vannacht. Als in trance maakt hij een weloverwogen keuze voor een appel. Elstars zijn tenslotte z’n lievelingsappels.
Het rijtje messen dat voor hem ligt bezorgt hem een volgende keuzemoment. Dit keer een meerkeuze vraag. Ook nu geen frustratie, maar direct het meest bloederige mes uitgezocht.
Aandachtig begint Eric te schillen. Eerder die avond is het gekozen mes daar erg geschikt voor gebleken.

Dan de woede die op komt zetten. Op zichzelf. Maar vooral op haar man. Hij had alle afspraken geschonden. De regels met voeten getreden. Dat de onderworpene de grenzen van het spel bepaalt.
Veel te lang had het geduurd voordat hij naar boven was gekomen. Al half in slaap was ze verre van opgewonden toen ze zijn handen over haar lichaam voelde gaan. De magie van eerder die avond was verdwenen. Om later teleurstelling bij haar man te voorkomen gaf ze meteen het afgesproken teken. Als reactie werd er een opgepropte nylonkous in haar mond gestopt. Furieus was ze hevig om zich heen gaan schoppen. Met een ruwheid niet gewend van hem, werden haar voeten daarop vastgeklonken aan de uiteinden van het bed.
In een uiterste poging zich los te wringen kromde ze haar rug. Een striemende slag op één van haar borsten deed haar ineenkrimpen van pijn. Ze raakte in ademnood door de prop. Haar neus werd langzaam dichtgeknepen.

Het belletje van de magnetron haalt Eric uit z’n concentratie. Verstoord kijkt hij op. Het streven om de schil van de appel als één stuk te verwijderen is vergeten. Ook waarom de magnetron aan was gezet. Had hij dat zelf gedaan? Op de tafel voor hem staat de videocamera. Ernaast ligt de hondenriem. Er hangt een weeë lucht in de keuken.
Eric spoelt de opname een stukje terug en bekijkt de laatste beelden. Daarna schakelt hij over naar ‘Record’ en opent het deurtje van de magnetron. Twee paar uitpuilende ogen kijken in de camera. Het ziet er anders uit dan Eric had ingeschat. Een leerzaam experiment. Gelukkig was er nog ruimte op de tape.

Maar toch ook op haarzelf. Vanwege het schaamteloze genot. De ervaring van het weerloos zijn was nog nooit zo totaal geweest. Overgeleverd aan haar man had haar lijf de overhand genomen. Na de verbijstering over deze ongekend harde aanpak was de lust ontwaakt. Ze had de andere borst toegekeerd en gulzig alle vernederingen ondergaan. Het moest wel als aanmoediging zijn overgekomen.
Altijd had ze het gevoel gehad dat haar man niet goed raad wist met dit aspect in hun rollenspel. Hij had ooit aangegeven dat sadisme hem niet lag.
Deze avond was daar geen sprake van geweest. Verregaande perversiteit gecombineerd met brute agressie had haar volledig uitgeput en verwoest. Alles deed haar pijn en ze verlangde naar een bad.
Daarom was ze uiteindelijk zo kwaad op hem. Want hij was zomaar in slaap gevallen. Half op haar. Half in haar. Zonder haar los te maken. Met de prop nog in haar mond. De blinddoek voor haar ogen.

Eric stopt de videocamera in de tas en maakt een laatste rondje door keuken- en woonkamer. De lampen doet hij uit. Het waxinelichtje wordt uitgeblazen. Koffiekopjes en wijnglazen zet hij in de vaatwasser. Als laatste pakt hij de sleutelbos van tafel en loopt naar de voordeur. Hij wil naar huis, heeft sinds tijden weer eens zin in zijn vrouw.

Koud en nat drukt zijn gewicht op haar naakte lijf. Het lukt haar niet om hem van zich af te schudden. Buiten haar eigen gejaagde ademhalen door de neus, is het doodstil in de kamer.
Dan hoort de vrouw dat de voordeur van het nachtslot gehaald wordt.

~ ~ ~

3 gedachten over “Experimenten – Eric: Seizoen 1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *