Hoge nood

Na enke­le uren onaf­ge­bro­ken ach­ter mijn lap­top te heb­ben gewerkt, stond ik op om mijn stram­me lede­ma­ten wat te kun­nen strek­ken. Staan­de voor het raam van mijn stu­deer­ka­mer op de eer­ste ver­die­ping had ik goed zicht op het fiets­pad en het klei­ne parkje voor ons huis. Pre­cies op dat moment kwam er een fiet­ster de hoek om. Ze stop­te bij ons tuin­hek­je, zet­te haar fiets op de stan­daard en liep ver­vol­gens op een draf het parkje in.
Schich­tig om haar heen kij­kend hurk­te ze snel ach­ter een boom. Om haar behoef­te te doen, ver­moed ik. Niet veel later kwam ze weer tevoor­schijn. Ik vroeg me af waar ze haar han­den aan had afge­veegd ter­wijl ze ver­der ging met de post­be­zor­ging.

~ ~ ~

ook gepost op www.120w.nl

~ ~ ~

Eer­ste lief­de
Mijn lief­de voor een serie­moor­de­naar — Eric & Sofie: Sei­zoen 2

3 reacties op “Hoge nood”

  1. Ik lees dit ver­haal op de dat dat plas­zak (een uit­vin­ding van de NS) tren­dig topic is (twit­ter) …

    Leuk ver­haal, lek­ker gele­zen. altijd leuk, een laat­ste zin die je doet lachen. !

    1. Mis­schien een idee om de fiet­sen­de post­bo­des ook een plas­zak mee te geven voor onder­weg. Of zou­den ze hun post­zak kun­nen gebrui­ken tegen de tijd dat alle post bezorgd is?

Reacties zijn gesloten.