Hoge nood

Na enkele uren onafgebroken achter mijn laptop te hebben gewerkt, stond ik op om mijn stramme ledematen wat te kunnen strekken. Staande voor het raam van mijn studeerkamer op de eerste verdieping had ik goed zicht op het fietspad en het kleine parkje voor ons huis. Precies op dat moment kwam er een fietster de hoek om. Ze stopte bij ons tuinhekje, zette haar fiets op de standaard en liep vervolgens op een draf het parkje in.
Schichtig om haar heen kijkend hurkte ze snel achter een boom. Om haar behoefte te doen, vermoed ik. Niet veel later kwam ze weer tevoorschijn. Ik vroeg me af waar ze haar handen aan had afgeveegd terwijl ze verder ging met de postbezorging.

~ ~ ~

3 gedachten over “Hoge nood

  1. Ik lees dit verhaal op de dat dat plaszak (een uitvinding van de NS) trendig topic is (twitter) …

    Leuk verhaal, lekker gelezen. altijd leuk, een laatste zin die je doet lachen. !

    1. Misschien een idee om de fietsende postbodes ook een plaszak mee te geven voor onderweg. Of zouden ze hun postzak kunnen gebruiken tegen de tijd dat alle post bezorgd is?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *