Broodje beenham

What Jacob R ate for breakfast on the morning of February 21, 1877
Fried potatoes with onion. Two slices of black bread.
[p.205, Everything is illuminated, Jonathan Safran Foer]

Deze morgen at ik een broodje beenham. Niet thuis in de keuken aan de eettafel gezeten of staande bij het aanrecht. Maar in de auto. Onderweg naar kantoor. Ik had vier broodjes gesmeerd. En meestal eet ik het eerste pas wanneer ik op kantoor ben. Daar haal ik wat automatenkoffie terwijl de pc opstart. Tijdens het lezen van de email begin ik dan aan mijn ontbijt.

Zo niet deze morgen. Al bij het uitrijden van onze woonwijk begon het knorren van mijn maag. In Oosterbeek had ik er genoeg van en nam een broodje uit de tas. Er zat kaas op. Daar had ik geen zin in. Ik was op zoek naar een broodje beenham, dus stopte ik het broodje kaas weer terug en zocht verder. De tweede poging was raak. Met smaak begon ik te eten. Nog voordat ik Oosterbeek uit was, had ik het broodje verorberd. Bij een tankstation stopte ik en deed iets wat ik normaal gesproken nooit doe. Ik kocht een kop koffie voor onderweg. Hoewel het me goed smaakte wist ik bij aankomst in Ede ook alweer waarom ik zoiets normaal gesproken nooit doe. De hele ochtend heb ik grappig bedoelde opmerkingen moeten aanhoren m.b.t. de koffievlekken in mijn broek.

Dit alles, en soms meer, schrijf ik niet op. Waarom zou ik? Wie is hierin geĂ¯nteresseerd? En mocht ik het al eens opschrijven, dan toch zeker niet om het wereldkundig te maken.

Dit in tegenstelling tot de joden uit het fictieve gehucht Trachimbrod. Wat ooit begonnen was met het vastleggen van bijzondere gebeurtenissen, was gaandeweg uitgegroeid tot een fanatiek neerpennen van alles wat voorviel. Niet alleen wat de moeite waard was, maar alles. Ook wanneer er niets te vermelden viel…

[…] and when there was nothing to report, the full-time committee would report its reporting, just to keep the book moving, expanding, becoming more like life: We are writing… We are writing… We are writing…
[p.196, Everything is illuminated, Jonathan Safran Foer]

Geschreven in 2002 komt het bij mij over als een treffend beeld van de hedendaagse socialmedia gebruiker die al bloggend, twitterend en/of faceboekend verwoede pogingen doet zijn of haar leven vast te leggen. Tot in de meest onnozele details. Zodat men later terug kan vinden wat iemand op dinsdag 11 oktober 2011 voor ontbijt had. Zodat we niet vergeten.

Nee, ik doe daar niet aan mee. Ik weet wel iets beters om te schrijven.

~ ~ ~

4 reacties

Carel 12 oktober 2011 Reageer

en dat weten wij natuurlijk al lang!

Merel 12 oktober 2011 Reageer

Maar toch zal jij nu altijd kunnen terughalen hoe jouw dag op dinsdag 11 oktober 2011 begon đŸ˜‰ (en heb je mij even een glimlach gegeven over die koffievlekken, toch ook leuk). Maar verder erg waar inderdaad…

Geef een reactie