Troost

“…” zeg ik. Maar ze schijnt me niet te horen. Niet te begrijpen. Zoals zo vaak. We spreken niet dezelfde taal hoewel we dezelfde woorden gebruiken. “Neem me alsjeblieft mee.” Vier eenvoudige woorden. Neem. Me. Alsjeblieft. Mee. Of moet ik het anders proberen? Over een andere boeg gooien? “Laat me niet achter.” Ook vier woorden. Meer verlang ik niet van haar. Hoe moeilijk kan het zijn? Wat is het gedeelte dat ze niet snapt? Snap ik het zelf wel? Wat ik wil? Wat zij doet? Doen moet?

Ik kijk toe hoe ze haar koffers inpakt. Efficiënt. Doelmatig. Snel. Geconcentreerd. Ook vier woorden. Ik herken ze wel, hoewel ze ver van me staan. Ik herken mezelf er niet in. Wel haar. Ze passen haar. Bij haar. Het zegt alles over haar. Resoluut klikt ze de laatste koffer dicht. Voordat ik kan aanbieden om de koffers te dragen loopt ze langs me de kamer uit de trap af naar beneden. Er staat nog een kast open waar nu enkele kledingstukken uit ontbreken. Het bed is netjes opgemaakt. Ik strijk over haar kussen. Buk me om er aan te ruiken. Wasverzachter. Het beddengoed is vanochtend verschoond.

Beneden zit ze aan de keukentafel. Een dampende mok koffie voor haar. Rook kringelt omhoog. Ik volg de alsmaar vager wordende krulletjes tot aan het plafond. En weer terug richting de sigaret in haar hand. Uit haar mond komt nu ook rook. Ik versta het niet. Kan het niet lezen. Dan vraag ik het maar. “Wanneer kom je terug?” Ze kijkt me lachend aan. “Zondag over een week. Dat weet je toch? Je komt me ophalen heb je beloofd.” Ik wil heel veel terug zeggen. Haar nog een weekje vasthouden, maar buiten klinkt de claxon van de taxi. Voor ik het door heb is ze vertrokken. Een kus gloeit na op mijn lippen.

“Ik kan niet zonder jou!” roep ik in het lege huis. Maar het is te laat. Ze is weg. Met twee handen pak ik de deurklink stevig vast. Vlei mijn hoofd tegen het koele hout. Zoek troost.

~ ~ ~

13 gedachten over “Troost

  1. .. pijnlijk integer, Peet.. De wanhoop van een man die maar aan één ding denken kan, zijn breekbaarheid, zijn obsessieve verlangen om haar bij zich te houden omdat hij nou eenmaal niet zonder haar kan. Prachtig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *