50 jaar

Ze haalden wel vak­er rare frat­sen uit, dus toen ik afgelopen vri­jda­gavond zag dat ze de buurvrouw op de car­port had­den gehe­sen keek ik daar niet vreemd van op. In het felle licht van een schi­jn­wer­p­er stond ze iet­wat vooroverge­bo­gen te hij­gen en te puffen alsof ze in flinke adem­nood was. Miss­chien had ze wel hoogtevrees. Bezorgd riep ik haar toe of ze hulp nodig had, maar ik kreeg geen antwo­ord terug. In de straat was verder nie­mand te beken­nen. Het viel me op dat de buurvrouw sinds tij­den weer eens een fat­soen­lijk kled­ingstuk aan had. Een blauwe jurk waarin haar anders zo vormeloze borsten bij elke zucht en ste­un par­mantiger naar voren priem­den. Ook had ze een keuken­schort omge­knoopt. Licht­blauw met bloemet­jes­motief. Een merk­waardi­ge kled­er­dracht voor op een car­port, zo bedacht ik me.

Nadat ik mijn lap­top­tas uit de kof­fer­bak van de auto had gepakt keek ik nog eens naar haar op. Het amechtig gehi­jg was wat afgenomen. En haar houd­ing straalde zowaar vast­ber­aden­heid uit. Zo had ik haar nog nooit gezien. “U ziet er van­daag goed uit,” gaf ik haar een wel­ge­meend com­pli­ment. “Dank je!” kraak­te haar ver­sleten stem. Dat ver­won­derde mij want ik had haar mond niet zien bewe­gen. “En dat nog wel op mijn vijftig­ste ver­jaardag! Een mooier com­pli­ment kan ik mij niet wensen, buur­man.” Uit het duis­ter onder aan de car­port kwam plot­sel­ing een soort van nachtwezen tevoorschi­jn. Uit­puilende ogen staar­den mij aan vanu­it een wit­bleek gezicht. Een dikke vad­sige tong schoot naar buiten en lik­te onbe­heerst aan paf­ferige lip­pen. Voor ik mijn han­den tegen mijn oren kon houden klonk een schelle lach op uit de donkere krocht­en van haar uit­geza­k­te lijf. Het was de echte buurvrouw.

Samen keken we omhoog naar de gigan­tis­che opblaaspop op het dak. In vol ornaat keek ze uit over ons woon­erf. “Wat een lelijk ding is ’t toch, niet­waar buur­man? Maar ja, de jon­gens wilden zo graag iets orig­i­neels doen.” De buurvrouw rolde met vaardi­ge hand een shag­je voor­dat ze zich weer omdraaide en in het bin­nen­ste van de car­port verd­ween.

 

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets