Making the Difference…

Deze blog­post is deel 1 van 17 in de serie Mak­ing the Dif­fer­ence

Ver­sc­holen achter het tab­blad gela­beld met ‘Act with Urgency’ vind ik mijn actieli­jst terug. Inmid­dels zijn drie dagen ver­streken sinds ik de lijst heb opgesteld. In de tussen­ti­jd heb ik er wel over nagedacht maar de map verder niet meer openges­la­gen om te zien met welke actie(s) ik eens zou begin­nen. Zou de urgen­tie nu al zijn weggeëbd? Ter­wi­jl ik direct na afloop van de work­shop een nogal over-the-top state­ment via Twit­ter de wereld in stu­urde. Was ik tijdelijk gevan­gen in het moment? Bevan­gen door het ent­hou­si­asme van Mark McGre­gor?

De waarheid is dat ik wel degelijk voel, dus nog steeds, dat de twee dagen inten­sieve train­ing iets teweeg hebben gebracht. Ook bij de andere deel­ne­mers (collega’s). Op het werk hebben we er de afgelopen don­derdag en vri­jdag al vaak over gespro­ken. En er is in ieder geval één col­le­ga die heeft aangekondigd de komende tijd regel­matig een paar dagen vrij te nemen om zich te gaan bezin­nen over hoe hij nu in het lev­en staat. Over urgen­tie gespro­ken.

Wat doet het dan bij mij? Tot dusver merk ik dat het geleerde in die twee dagen veel langer resoneert dan bij vergelijke work­shops. Het uit zich in het feit dat ik meer dan anders de neig­ing voel om het te delen met anderen. Niet alleen op het werk, maar ook thuis.
Tevens wordt het me ook duidelijk­er dat het belan­grijk is om er daad­w­erke­lijk een actieve draai aan te geven wil het geleerde op de lange duur bek­li­jven. Het mag niet bij alleen woor­den bli­jven. En in die zin snap ik mijn col­le­ga wel door ons allen deelgenoot te mak­en van zijn eerste stap op weg naar veran­der­ing. Op deze manier laat hij zien dat de urgen­tie die hij voelde nog steeds daar is. Boven­di­en laat hij zien dat zo’n eerste stap oncon­ven­tion­eel of afwijk­end kan zijn. Wan­neer hij hier­mee een veran­der­ing in gang kan zetten, dan is het een logis­che stap. Dan mag je je niet langer ver­schuilen achter rede­nen waarom het alle­maal niet kan.

De laat­ste reden om zijn drastis­che stap pub­lieke­lijk te mak­en is miss­chien wel gele­gen in de sociale con­t­role die hij zo over zich afroept. Gegaran­deerd dat mede-cur­sis­ten hem zullen vra­gen hoe het uit­pakt. Of hij er baat bij heeft. Of er daad­w­erke­lijk iets veran­dert is. Hij zal zich moeten ‘verdedi­gen’ en intro­duceert op deze manier wat extra moti­vatie om aan de gang te gaan, en aan de gang te bli­jven. Want makke­lijk zal het niet zijn. Althans vol­gens onze coach. Niets komt vanzelf.

Daarom ga ik het mezelf ook maar eens niet al te makke­lijk mak­en, en ga ik bij deze mijn geno­teerde acties met jul­lie delen. Ik zal pogen onder woor­den te bren­gen wat ik er op die woens­da­gavond, toen ik nog volop in de flow zat, bij voor ogen had. En dan de komende tijd regel­matig ver­slag doen van waar ik sta in deze ons opgelegde ‘100 days chal­lenge’. Oftewel, wat ga ik de komende 100 dagen doen om een veran­der­ing bij mezelf en miss­chien wel bij mijn omgev­ing teweeg te bren­gen?

Allereerst in ’t kort wat over de work­shop (via mijn actieli­jst geef ik meer achter­grond). Hoofdza­ke­lijk ging het om bewust­word­ing over de ver­schil­lende rollen die we dagelijks hebben (man­ag­er, coach, netwerk­er, lei­der, verkop­er op je werk, en bv. vad­er, zoon, part­ner, vriend, buur­man, blog­ger tij­dens je privé-lev­en). Hoeveel tijd je in deze rollen stopt, hoe je de wereld ziet, of je denkt dat je zelf in staat bent om veran­derin­gen teweeg te bren­gen wan­neer je niet tevre­den bent, of wan­neer je denkt dat het anders beter zou kun­nen. En voor­namelijk over hoe je een lei­der kunt zijn. Lei­der in de zin van voor­beeld, rolmod­el, ‘voor­ganger’, vision­air, weg­berei­der, etc. En dat zow­el in de werk- als in de privé-sfeer.
Op het eind van deze work­shop kre­gen we de taak om een A4 in te vullen n.a.v. de vol­gende stelling:

With­in the next three months I’d like to act on and real­ize the fol­low­ing ideas:

Wat kwam er ver­vol­gens uit mijn kok­er?
Benieuwd? Lees verder…

BEGIN MET EEN WEEKPLANNING
Om te voorkomen dat je op de dag zelf over­vallen wordt om bepaalde zak­en op te pakken waar­van je eigen­lijk niet weet hoe belan­grijk ze echt zijn, is het beter een week­plan­ning te mak­en. Zo overzie je beter waar je aan wil gaan werken en ver­mi­jd je activiteit­en die teveel vanu­it de waan van de dag ontstaan. Deze plan­ning is voor zow­el je werk- als je privé-lev­en. Het helpt je bij het onder­schei­den van hoofd- en bijza­k­en. Wan­neer je weet waar je naar toe wil, dan wordt het makke­lijk­er te kiezen waar je dan aan moet werken.
‘It’s not about doing things right, but about doing the right things.’

DRINK MEER WATERBETERE BALANS IN VOEDING
Het sim­pele feit dat ik totaal geen ver­stand heb van wat ik eet en drink houdt me dus onwe­tend­heid over de effec­tiviteit van mijn voed­ingspa­troon. Ik voel me over het alge­meen sterk genoeg om de din­gen te doen die ik doe. Maar is dat ondanks of dankz­ij wat en hoe ik eet? In de cur­sus kre­gen we tips over het zuiv­erende effect van water, maar ook over het verk­wikkende effect wat het heeft op de helder­heid van je denken op het eind van een lange dag. Onzin of zit er een kern van waarheid in? Ik ga me er de komende tijd in ieder geval meer in verdiepen. Niet alleen in ‘water­man­age­ment’, maar in mijn totale voed­ings­ge­woontes. Wie weet valt er hier veel te win­nen.

VAKER SPORTEN EN DAGELIJKSE WORK-OUT
Het is niet alleen IQ en EQ wat belan­grijk is, maar ook PQ. Waarin de P staat voor Phys­i­cal. Wan­neer je een denkbeeldige lijn trekt van links naar recht, en je stelt je aan de link­erkant alle negatieve zak­en voor zoals dood, ziek­tes, onge­mak enz., dan ligt aan de rechterkant het gebied van lichamelijke gezond­heid en alle posi­tieve bijkom­stighe­den. De meeste mensen zijn zich bewust van die negatieve link­erkant, maar doen in de prak­tijk niet veel meer dan uit de buurt bli­jven van die gevaren­zone. Ben je niet ziek, dan ben je gezond. Dat is te sim­pel gere­de­neerd. In de cur­sus hebben we een lijst met pun­ten gekre­gen waaraan we kun­nen werken om onze lichamelijke con­di­tie op een hoger peil te kri­j­gen.

LEG VISIE EN MISSIE VAST
Wil je beter in staat zijn om de juiste keuzes te mak­en, dan moet je voor ogen hebben wat je uitein­delijk wil bereiken. Kijk ik naar mezelf dan geef ik alti­jd aan geen ambities te hebben, maar tegelijk­er­ti­jd wil ik van alles. Dat kan een ver­lam­mend effect hebben dat je niet meer weet wat te doen en dus niets doet. Of dat je inder­daad van alles doet, maar dat het geen bevredig­ing geeft. Sta stil bij hoe je jezelf in de toekomst ziet en probeer dat te con­cre­tis­eren. Het zal helpen om je week­plan­ning vorm te geven, en tegelijk­er­ti­jd zal het je gemoed­srust te geven bij je keuzes. Het wordt duidelijk­er waarom je het ene laat liggen ten koste van het andere.

PRESENTEER JEZELF ALS LEIDER
Een lei­der kun je zijn op aller­lei vlakken en momenten. Het is geen formele posi­tie die je eerst moet innemen voor­dat je lei­der­schap kunt tonen. Wil ik iets bereiken dan zal ik allereerst ini­ti­atief moeten tonen om die eerste stap­pen te kun­nen zetten. Daar­na zal ik anderen om mij heen moeten lat­en zien waarheen ik wil gaan en zien of ik hen daarin mee kan kri­j­gen. Dat doe je door het investeren in relaties en door te geven en nemen.

MAAK EEN BETERE TIJDSVERDELING BINNEN JE ROLLEN
Een week bestaat uit 168 uur. Dat geldt voor iedereen. Met die 168 uur moet je het doen. Het is dus belan­grijk een goede afweg­ing te mak­en in de verdel­ing van de uren die je aan je ver­schil­lende rollen besteedt. Nemen we het voor­beeld van de rollen op het werk (man­ag­er, coach, netwerk­er, lei­der, verkop­er), en heb ik het idee dat het voor mijn ontwik­kel­ing beter is dat ik meer ga coachen, dan moet dat ergens anders van­daan gehaald wor­den. Wees dus bewust van je huidi­ge rolverdel­ing en waar je naar­toe zou willen groeien. En bepaal dan een plan hoe daar te komen. Denk aan waarmee je moet begin­nen, en waarmee te stop­pen. Wat je meer moet doen in een bepaalde rol, en wat min­der. En zet dan een eerste stap op weg naar veran­der­ing.

~~~~~

Zo, terugk­ijk­end is het een flink blog gewor­den. Maar het moest er uit. Er is nog steeds urgen­tie om te begin­nen. En dit was de eerste stap. Het delen met jul­lie dat ik de komende 100 dagen (en hopelijk langer) aan de slag ga met mezelf. Waar ik ga uitkomen en of het me lukt er ooit te komen zal moet blijken. Vooral­snog zal het vooral de zoek­tocht wor­den waar ik hier regel­matig over ga bericht­en.
Ten­min­ste als jul­lie hierin geïn­ter­esseerd zijn? Iemand bezwaar?
Of iemand zin om mee te doen?
Meer dan anders ben ik benieuwd naar jul­lie reac­ties.

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tionMak­ing the Dif­fer­ence — 2 »
    • In eerste instantie ga ik proberen helder te kri­j­gen hoe ik mezelf in de toekomst zie. Wie of wat zou ik willen zijn. Dat lijkt me (in mijn geval) al een flinke opgave. Ver­vol­gens een plan opstellen hoe daar dan te komen. En daar­naast wat sleute­len aan mezelf om mijn fysieke con­di­tie op een (nog) hoger peil te kri­j­gen.
      Daar kan ik best een paar extra ogen (en een stok achter de deur) bij gebruiken 😉

  • Wel benieuwd naar de con­crete din­gen die je wil veranderen/van plan bent. Klopt het dat wat ik nu lees de rand­voor­waar­den schep­pen? Die rand­voor­waar­den moeten er voor zor­gen dat je .…..??

    Waar wil je uit komen?

    PS
    Ik ben zelf ook net ges­tart met een per­soon­lijke chal­lenge. Ook ik heb hem op mijn blog gezet om een stok achter de deur te houden. Mijn chalenge is: min­der woor­den.

    Ik ga je vol­gen. Waar zet jij je ervarin­gen? in een nieuw blog. of nij de reac­ties op dit blog.

    • Je hebt gelijk Jacob Jan, dit zijn nog maar slechts de con­touren van waar ik aan wil gaan werken. Moet het alle­maal nog verder in detail gaan uitwerken: waar ik naar toe wil, hoe ik daar naar toe wil, etc. Vooral­snog wil ik voor de veran­der­ing eens een keer kijken wat er daad­w­erke­lijk gaat veran­deren wan­neer ik er een tijd­lang daad­w­erke­lijk tijd en energie in steek.

      Ik zal hier dan regel­matig (op z’n minst weke­lijks) ver­slag doen van de zak­en waaraan ik gew­erkt heb, of waar ik dieper over heb nagedacht. Ik ‘kop­pel’ ze aan elka­ar via de tags ‘100days’ en ‘zoek­tocht’.

      Wat betre­ft jou chal­lenge, kun je een linkje geven naar het betr­e­f­fende blog? Dan ga ik je daar ook van dicht­bij vol­gen (met een stok in de hand…).

  • Sto­ere plan­nen! Ik denk dat iedereen er wel een stuk­je al uit herkent, maar dat het juist span­nend is hoe je die veran­der­ing bij jezelf teweeg kan bren­gen en vast kan houden, op een manier dat het je nieuwe gewoonte patroon wordt. Want ohh… wat heb ik al gestoeid met tak­en­li­jsten om te zor­gen dat ik niet verzand in ‘die kleine klus­jes’ waar je mensen snel blij mee maakt (inclusief jezelf) en de grote din­gen op de lange baan gaan… of mijn ‘water­man­age­ment’ met flesjes, grotere glazen, tijdlim­i­eten waarop iets op moest zijn… Oftewel, ik ben zeer nieuws­gierig naar de ver­vol­gblogs! Suc­ces!

    • Het is voor mij ook niet de eerste keer dat ik hier mee aan de slag ga. Het is alleen alweer een heel lange tijd gele­den. En dit was zo’n aansteke­lijke coach dat het dit­maal veel langer (nog steeds) bli­jft naw­erken. Dus de stoute schoe­nen aangetrokken en eens zien waar het schip deze keer gaat stran­den. Of zou het lukken om er wat meer uit te halen dan gewoon­lijk? Het is toch ook wel weer zonde als je achter­af zo weinig doet met die duurbe­taalde train­in­gen 😉
      De ver­vol­gblogs gaan er zek­er komen. Ook al komt er niets van de plan­nen terecht, dan wil ik daar ook over bloggen. Miss­chien dat daar nog iets van te leren valt.

  • Ik geloof dat ik liev­er inef­fi­ciënt bli­jf. Ik begri­jp je hyper­ac­tieve stem­ming wel. Ooit heb ik ook zo’n train­ing gehad. Het kan geen kwaad om kri­tisch naar je eigen effec­tiviteit te kijken, dus suc­ces!

    • Ook voor mij is dit niet de eerste keer. Maar, zoals je zegt, het kan nooit kwaad om jezelf onder de loep te nemen. Ik weet niet of ik meer effi­ciënt wil wor­den. Wat ik wel weet is dat ik soms nogal weinig pro­duc­tief kan zijn omdat ik niet kan kiezen uit de din­gen die ik zou willen doen. Daar valt wel wat te ver­beteren.

  • Zo, heftig. Best con­fron­terend lijkt me. Knap dat je het ook nog weet te ver­tal­en naar een (zeer per­soon­lijke) blogsessie. Ik ben benieuwd naar de ver­vol­gblogs. Suc­ces!

    • Thanks. Ik ben zelf ook wel benieuwd hoe het uit gaat pakken. Maar ik vond het wel eens een keert­je leuk om dat pro­ces nu wat meer ver­plich­t­end te mak­en. Plus dat je het lat­er terug kunt lezen is miss­chien ook wel ver­helderend. Wat er dan ook van gekomen is. Ik ga in ieder geval proberen elk week­end een update te geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets