De kleuren van de keizer

In een wereld niet zo ver hier van­daan, woon­den we als niet-gekleur­den bin­nen de kaders van onze zelf­ge­ko­zen iso­la­tie. We waren strip­fi­gu­ren in een zwart-wit ver­haal en wis­ten dat we ooit kleur moesten beken­nen.

Op een dag toen de goud­ge­le zon ein­de­lijk door het grau­we wol­ken­dek brak, kwam een man van de wereld ons land bin­nen­ge­trok­ken. Onder zijn voe­ten ver­an­der­de het blan­ke pad der dui­nen in een yel­low brick road. Instant ver­war­ring brak uit onder de bleek weg­ge­trok­ken land­ge­no­ten.

In ban­ge afwach­ting keken we omhoog naar onze kleur­lo­ze kei­zer. Flets­jes stond hij de man te woord. In het kleur des aan­schijns joeg hij de gast zon­der par­don weg voor­dat we besmet zou­den raken.

En we leef­den noch lang, noch geluk­kig.

~ Geert Wil­ders for Pre­si­dent — yellowbird_02 ~

~ ~ ~

Een sprook­je in 120 woor­den voor 120w.nl

~ ~ ~

7 Replies to “De kleuren van de keizer”

  1. Die thee­muts zal je goed staan.

    1. Het zijn van die prij­zen waar­bij je je afvraagt of je nu wel of niet moet hopen dat je zult win­nen… 😉

  2. Goed gedaan zeg 🙂

    1. Thanks! Wie weet win ik er wel een (hope­lijk kleur­rij­ke) thee­muts mee 😉

  3. .. sprook­jes voor de één..

    1. … een half woord voor de ander …

  4. gewel­di­ge vondst, ‘noch lang, noch geluk­kig’! Veel ple­zier met de thee­muts 😉

Comments are closed.