De kleuren van de keizer

In een wereld niet zo ver hier van­daan, woon­den we als niet-gek­leur­den bin­nen de kaders van onze zelfgekozen iso­latie. We waren strip­fig­uren in een zwart-wit ver­haal en wis­ten dat we ooit kleur moesten beken­nen.

Op een dag toen de goudgele zon ein­delijk door het grauwe wolk­endek brak, kwam een man van de wereld ons land bin­nengetrokken. Onder zijn voeten veran­derde het blanke pad der duinen in een yel­low brick road. Instant ver­war­ring brak uit onder de bleek weggetrokken landgenoten.

In bange afwacht­ing keken we omhoog naar onze kleur­loze keiz­er. Flet­sjes stond hij de man te woord. In het kleur des aan­schi­jns joeg hij de gast zon­der par­don weg voor­dat we besmet zouden rak­en.

En we leef­den noch lang, noch gelukkig.

 

~ ~ ~

Een sprook­je in 120 woor­den voor 120w.nl

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets