Making the Difference – 3

Deze blog­post is deel 3 van 17 in de serie Making the Dif­fe­ren­ce

Iemand ooit gehoord van Tom Hopkins? Nou, ik ook niet hoor. En ik zal zijn naam ook wel weer bin­nen­kort ver­ge­ten zijn. Maar niet zijn mot­to. Tij­dens de work­shop kre­gen we het aan­ge­reikt, en de opdracht was sim­pel. Schrijf het op, kopi­eer het ver­schei­de­ne keren, en hang het op stra­te­gi­sche plaat­sen op zodat dit mot­to je regel­ma­tig onder ogen komt. En ga er dan naar leven. Sim­pel toch?
Benieuwd naar het mot­to? OK dan, hier zijn Gol­den Dozen, ofte­wel Gou­den Dozijn:

I must do the most pro­duc­ti­ve thing pos­si­ble at eve­ry given moment.

Dat is het.
Zo een­vou­dig, en tege­lij­ker­tijd zo ver­dom­de moei­lijk. Want ga d’r maar aan staan. Wat is het meest pro­duc­tie­ve? Hoe bepaal je dat?

Daar­voor wer­den ons 10 prin­ci­pes als hulp­mid­del voor­ge­hou­den. Een set van ver­schil­len­de lei­dra­den die los van elkaar, maar zeker in samen­hang met elkaar een krach­tig mid­del kun­nen zijn om rich­ting te geven aan je leven.

Wat zijn dan die 10 prin­ci­pes?

  1. I am res­pon­si­ble / I choo­se
  2. I cla­ri­fy my valu­es / My foun­da­ti­on
  3. I have a visi­on / The prin­ci­ple of lea­der­ship
  4. I live my mis­si­on / The prin­ci­ple of exe­cu­ti­on
  5. I stri­ve for life balan­ce / Put­ting more living in our life
  6. I give and take / The fair­ness-prin­ci­ple in nego­ti­a­ti­on, sel­ling and in life
  7. I focus on empa­thy / Under­stan­ding is the key
  8. I belie­ve in invol­ve­ment and diver­si­ty / A small com­mit­ted group of peo­p­le can chan­ge the world
  9. I make rela­ti­ons­hip depo­sits / It’s the small things
  10. I re-ener­gi­ze wee­kly / You can’t mana­ge time, but you can mana­ge your ener­gy
    [copy­right: Mark McG­re­gor — Being on a mis­si­on]

Laat ik ze hier in ‘t kort toe­lich­ten. Op mijn manier, en uit het blo­te hoofd, om te zien of ik het alle­maal nog kan repro­du­ce­ren (The best learning is tea­ching).

De prin­ci­pes 1 t/m 4 vor­men een sub-groep­je. Wan­neer je accep­teert dat je je leven kunt ver­an­de­ren, dat jezelf ver­ant­woor­de­lijk bent voor je daden (1) dan kun je dus een visie (3) opstel­len over hoe je jezelf in de toe­komst ziet. Of wel­ke doe­len je voor ogen hebt. De mis­sie (4) is dan ver­vol­gens je stap­pen­plan om je visie te rea­li­se­ren. Wan­neer je een hel­der idee hebt over je inter­ne waar­den en nor­men (2) zul je beter in staat zijn om je visie hel­der te krij­gen. Je eigen waar­den­set ont­wik­ke­len is nor­maal gespro­ken een pro­ces van vele jaren.

Prin­ci­pe 5 staat op zich­zelf. Het heeft veel raak­vlak­ken met het Gou­den Dozijn van Hopkins. Pro­beer die din­gen te doen die het mees­te effect sor­te­ren voor de balans in je leven. Niet zo effi­ci­ënt moge­lijk, dus. Het is belang­rijk posi­tie­ve ener­gie op te doen met die zaken die het je kun­nen geven. Dus dat heb je zelf in de hand (1). Bewust zijn van het effect wel­ke som­mi­ge acti­vi­tei­ten sor­te­ren is een eer­ste stap.

De prin­ci­pes 6 t/m 9 vor­men ook een sub-groep­je. Deze staan alle in het teken van aan­gaan en uit­bou­wen van rela­ties. Is het eer­ste sub-groep­je gericht op per­soon­lij­ke zelf­ont­wik­ke­ling, met de prin­ci­pes 6 t/m 9 kun je wer­ken aan het groeps­pro­ces of team­ont­wik­ke­ling. Het gaat over geven en nemen (6), over empa­thisch of coa­chend ver­mo­gen (7), en over de bewust­wor­ding van ver­schil­len in cul­tuur en karak­ter (8). En last but not least, blij­vend inves­te­ren in reeds aan­ge­ga­ne rela­ties (9). Ga er niet van uit dat je eeu­wig kunt teren op inspan­nin­gen uit het ver­le­den. Blijf inves­te­ren, hoe klein ook.

Prin­ci­pe 10 staat ook weer op zich­zelf. Het gaat over je fysie­ke toe­stand. Een gezon­de geest in een gezond lichaam, zeg maar. Werk aan je con­di­tie, eet goed en zorg voor vol­doen­de tijd om te reflec­te­ren en anders­zins te relaxen.

~ ~ ~

Tij­dens de work­shop werd veel tijd besteed aan het leren begrij­pen van deze prin­ci­pes. Via aller­lei opdrach­ten kre­gen we er meer grip op. Als laat­ste oefe­ning van die eer­ste dag moesten we een vra­gen­lijst invul­len om te zien hoe we zelf ‘scoor­den’. Waar waren we al sterk en waar zat er poten­ti­eel. De trai­ner Mark McG­re­gor was onder­tus­sen zo behulp­zaam om op de ach­ter­kant van onze naam­kaart­jes zijn assess­ment van ieder van ons in te vul­len. Ach­ter­af bleek dat hij bij de mees­te er niet ver naast zat van wat we zelf inge­vuld had­den. Bij mij had hij het voor 90% het­zelf­de als ikzelf.

Hier­bij zijn feed­back. Boven de vouw­lijn staan de prin­ci­pes waar ik vol­gens hem goed in scoor, en onder de vouw­lijn waar ik aan kan wer­ken. Op de vouw­lijn staan de prin­ci­pes waar ik neu­traal scoor.

Uit deze en mijn eigen assess­ment is het 100days acti­on­plan geko­men waar­over ik hier weke­lijks ver­slag doe.

Kij­kend naar de afge­lo­pen week heb ik voor­na­me­lijk tijd gesto­ken in het ver­der wer­ken aan visie, mis­sie en plan­ning. Wat me steeds dui­de­lij­ker wordt is dat ik teveel tijd ‘ver­spil’ met het maken van keu­zes of het doen van de ver­keer­de zaken i.p.v. een keer goed door­den­ken wat ik eigen­lijk de komen­de tijd van plan ben te berei­ken en daar dan de juis­te acties bij zet­ten. Dat gaat pri­vé iets min­der ver dan op het werk, maar ook hier kan ik soms te lang dra­len voor­dat ik actie onder­neem of teveel tijd ver­lie­zen in zaken die mis­schien wel even aflei­ding bie­den, maar uit­ein­de­lijk niet de juis­te posi­tie­ve ener­gie bie­den. En ik wil echt niet dat mijn pri­véle­ven vol­gens een over­ge­or­ga­ni­seer­de plan­ning gaat ver­lo­pen, maar wel dat het vol­doen­de tegen­wicht biedt aan een nog­al druk kan­toor­le­ven.
Daar­om heb ik toch maar heel sim­pel een aan­tal gro­te blok­ken in mijn agen­da gezet met die din­gen die ik de komen­de weken wel dege­lijk wil berei­ken. Denk aan: sport, gitaar­spe­len, stu­die, blog­gen, lezen. Wan­neer dit het belang­rijk­ste is, dan moet je daar tijd voor reser­ve­ren. Blijft er tijd over voor ande­re zaken, pri­ma. Zo niet, dan niet. Want blijk­baar is het niet belang­rijk genoeg.

Ver­vol­gens is het een kwes­tie van rou­ti­ne, zoals ik onlangs las in NRC:

Tem uzelf!
In een maat­schap­pij vol over­vloed en keu­zestress is wils­kracht belang­rij­ker dan ooit. Maar wat is wils­kracht, en kun je het leren? Een goed geti­med en hoogst inte­res­sant boek geeft ant­woord.
[…]
Een mens heeft geen ein­de­lo­ze voor­raad wils­kracht. De een heeft van natu­re mis­schien meer zelf­con­tro­le dan een ander, maar als je die beperk­te ver­mo­gens tot zelf­con­tro­le voor­al besteedt aan dage­lijk­se beslis­sin­kjes (‘zal ik toch dan toch maar géén cho­co­la eten?’ ‘wel sche­ren? niet sche­ren?’ ‘zal ik nu of straks de vuil­nis bui­ten zet­ten?’ ‘nu nog hard­lo­pen?’) houd je min­der men­ta­le ener­gie over voor groot­se­re daden. En tegen nieu­we, belang­rij­ke­re zaken ga je enorm opzien. Lie­ver nog even tv. Of de krant lezen. En dus niet ein­de­lijk die schuur eens oprui­men, laat staan een nieu­we hob­by begin­nen.
[Boe­ken­bij­la­ge NRC 4 novem­ber 2011, bespre­king van Will­po­wer — Redis­co­ve­ring the gre­a­test human strength, door John Tier­ney en Roy Bau­meis­ter]

Ik ga stug ver­der met het tem­men van mezelf en blijf hard­nek­kig ver­slag doen van de wel­haast onzicht­ba­re stap­jes die ik afleg in deze moei­za­me zoek­tocht naar mijn ware ik…

~ ~ ~

Gevon­den en ver­lo­ren
#wij­wil­len

9 reacties op “Making the Difference – 3”

  1. .. ja, ‘tem jezelf’..
    Je leven ver­an­de­ren is natuur­lijk iets moois en zeker als dat lukt.
    De wil zit erin, dat weet ik zeker, die voel ik elke dag.. Maar die sto­ren­de fac­to­ren over­heer­sen. Zegt het stap­pen­plan daar ook nog iets over?

    1. De trai­ning was slechts twee dagen en ging voor­al in op aspec­ten hoe wij­zelf een ver­an­de­ring van­uit ons­zelf kun­nen bewerk­stel­li­gen. Er werd niet echt over sto­ren­de fac­to­ren gespro­ken, wel over beper­kin­gen die je bij­voor­beeld op het werk tegen­komt. De tips die we kre­gen gin­gen voor­al in op het aan­gaan van de con­fron­ta­tie met bij­voor­beeld een onwil­li­ge baas. Ben je er uit wat je wil en staat je baas in de weg, dan moet je iets onder­ne­men. Je bij de situ­a­tie neer­leg­gen en het accep­te­ren is in strijd met het eer­ste prin­ci­pe.

    1. Het is een kwes­tie van de juis­te ver­hou­din­gen. Natuur­lijk moet het plan­nen niet het doel op zich wor­den 😉 Wel is het belang­rijk om in het begin wat tijd uit te trek­ken wat je wilt berei­ken en hoe je dat denkt te kun­nen berei­ken. Want anders kun je na een tijd­je ook niet zien of je nog op sche­ma ligt.
      Ter gerust­stel­ling, ik ben hier niet de hele week inten­sief mee bezig. Op de zon­dag spen­deer ik wat tijd om terug te kij­ken op wat ik bewust en/of onbe­wust heb­ben gedaan (of niet gedaan) wat terug te rela­te­ren valt naar deze ‘zoek­tocht’.
      Ik wil gewoon eens zien of er op deze manier na 100 dagen wat in gang gezet is. En zo niet, waar­om dan niet.

  2. I must do the most pro­duc­ti­ve thing pos­si­ble at eve­ry given moment’ <— daar krijg ik het wel een beet­je benauwd van. Is dat altijd nodig? Objec­ti­on! Soms even niets pro­duc­tiefs doen kan ook bij­dra­gen aan de balans en goe­de rich­ting. Hmm, mis­schien zit dat dan in het woord­je ‘pos­si­ble’… most pro­duc­ti­ve thing pos­si­ble… juist­ttt ;-))
    Goed bezig!

    1. …don’t beco­me a fana­tic. Some­ti­mes the most pro­duc­ti­ve thing you can do at a given moment is to sit down with your favo­ri­te per­son and spend an hour wat­ching the sun go down.
      Some­ti­mes the most pro­duc­ti­ve thing pos­si­ble will be exer­ci­sing, slee­ping, or taking a well-deser­ved vaca­ti­on. And, very often, the most pro­duc­ti­ve thing you can do this minu­te will be the last thing you want to do right now. The edge bet­ween win­ners and los­ers cuts shar­pest at this pre­ci­se point…”
      Eigen­lijk heeft het vol­gens mij ook te maken met de doe­len die je jezelf stelt. Heb je die hel­der, dan kun­nen de ‘Gol­den Dozen’ er voor zor­gen dat je gefo­cust blijft. Natuur­lijk moet je op tijd je ont­span­ning nemen, maar je moet je niet te vaak laten aflei­den.
      Althans vol­gens Tom Hopkins. Je hoeft het daar niet mee eens te zijn, maar het is een manier om je te onder­schei­den.

    1. Ik moet eer­lijk toe­ge­ven dat deze 10 prin­ci­pes mij lan­ger bij­blij­ven dan menig ander ‘won­der­lijst­je’ uit voor­gaan­de work­shops of zelf­hulp­boe­ken. Doe er je voor­deel mee, zou ik zeg­gen.

  3. Pingback: Ode aan een blogger en maandagmorgengevoelens | Jacob Jan Voerman

Reacties zijn gesloten.