Making the Difference — 5

Deze blog­post is deel 5 van 17 in de serie Making the Dif­fe­ren­ce

De afge­lo­pen week heeft voor­na­me­lijk in het teken van de gezond­heid gestaan. En dan met name de ver­woe­de pogin­gen tot her­stel. Die bestaan er tot nu toe uit dat ik enke­le keren per dag de kor­te oefe­nin­gen uit­voer die de fysi­o­the­ra­peut mij opge­dra­gen heeft. Deze die­nen om mijn nek- en schou­der­par­tij los­ser te krij­gen zodat de beknel­ling van de zenu­wen naar mijn rech­ter­arm afneemt. En hope­lijk ook de daar­mee gepaard gaan­de pijn.
Ver­der dien ik con­ti­nu goed op mijn hou­ding te let­ten. Zowel wan­neer ik aan mijn bureau zit op kan­toor of op mijn werk­ka­mer thuis, als wan­neer ik sta of loop. De bedoe­ling is dat ik niet al te lang blijf zit­ten. Zo’n 30 minu­ten is het maxi­ma­le. Dan dien ik op te staan en wat rek- en strek­oe­fe­nin­gen te doen. Dat valt niet altijd mee.
Voor je het weet is er een uur voor­bij gegaan zon­der dat je je ervan bewust was. Ook is het mij aan­ge­ra­den om elke dag mini­maal een half uur tot een uur te gaan lopen. Staan en lopen is in ieder geval altijd beter voor mijn rug dan zit­ten. Daar sta je dan met je zit­tend beroep…

Op het werk heb ik de rege­ling getrof­fen dat ik onge­veer een hal­ve dag naar kan­toor kom, om dan na de lunch naar huis te gaan. Zo kan ik ’s mid­dags een stuk gaan lopen en de res­te­ren­de calls met onze Ame­ri­kaan­se collega’s van­uit mijn werk­ka­mer doen. Met het mobiel­tje op luid­spre­kerstand hoef ik ook niet de hele tijd aan het bureau te blij­ven zit­ten. Dus met de bewe­ging gaat het steeds beter.

In de wei­ni­ge uren die ik nu nog op kan­toor door­breng (het voelt bij­na als afkic­ken, zes i.p.v. tien uur per dag) pro­beer ik wel heel gestruc­tuurd aan mijn vele pro­ject­ta­ken te wer­ken. Ook hier moet ik dus nood­ge­dwon­gen de hoofd- van de bij­za­ken schei­den om een rea­lis­ti­sche week­plan­ning te krij­gen. En dat niet alleen, ook moet ik effec­tie­ver met mijn tijd omgaan. Tege­lij­ker­tijd wil ik het niet laten lij­ken als­of ik alles afraf­fel en voor nie­mand tijd heb. Daar­om heb ik de afge­lo­pen tijd goed geke­ken naar hoe we bin­nen ons pro­ject samen­wer­ken. De komen­de maan­den staan er een aan­tal belang­rij­ke mijl­pa­len gepland. Ik heb gemerkt dat niet voor ieder­een dui­de­lijk is wat de hoog­ste pri­o­ri­teit heeft. Of in hoe­ver­re de ande­re pro­ject­le­den op de hoog­te zijn van elkan­ders vor­de­rin­gen. Van­we­ge ziek­te van onze pro­ject­ma­na­ger heb ik beslo­ten om dit aspect de mees­te aan­dacht te geven. Door deze stap kan ik invul­ling geven aan het mezelf meer als ‘lei­der’ pre­sen­te­ren zoals ik dat in mijn 100 dagen actie­plan ten doel had gesteld.

Bij het plan­nen van mijn acti­vi­tei­ten op een zoda­ni­ge wij­ze dat ik niet te hard van sta­pel loop, maar wel in staat ben om ver­an­de­rin­gen aan te bren­gen, heb ik onder­tus­sen al heel wat nut­ti­ge tips gehaald uit ‘Will­po­wer — Redis­co­ve­ring the gre­a­test human strength’, geschre­ven door Roy F. Bau­meis­ter en John Tier­ney.
Twee weken gele­den citeer­de ik al een stuk­je uit een recen­sie over dit boek in NRC. Dit week­end ben ik er in begin­nen te lezen wat me uit­ste­kend bevalt. De schrijf­stijl is pret­tig lees­baar. De aan­ge­haal­de voor­beel­den zijn niet voor­spel­baar (In the begin­ning was the list. Cre­a­ti­on, as the Bible tells it, was not a sim­ple job, not even for an omni­po­tent dei­ty. The pro­ject had to be bro­ken down into a sche­du­le of dai­ly tas­ks). En de te ver­de­di­gen stel­ling (Will­po­wer in fact has a phy­si­cal basis and ope­ra­tes like a mus­cle: it can be streng­the­ned with prac­ti­ce and fatigued by overu­se) wordt goed opge­bouwd en uit­ge­werkt.
Ik ben pas hal­ver­we­ge maar denk wel dat er een blogje van gaat komen. Mits ik me daar tijd voor toe­be­deel, natuur­lijk.

~ ~ ~

Naar aan­lei­ding van de twee­daag­se work­shop ‘Making the Dif­fe­ren­ce’, waar­bij we afslo­ten met een 100 dagen actie­plan om te zien in hoe­ver­re we in staat zijn ver­an­de­rin­gen door te voe­ren, geef ik hier weke­lijks reken­schap af van mijn vor­de­rin­gen.  

Hier nog eens de 10 prin­ci­pes die ik eer­der heb toe­ge­licht. Het is een set van ver­schil­len­de lei­dra­den die los van elkaar, maar zeker in samen­hang met elkaar een krach­tig mid­del kun­nen zijn om rich­ting te geven aan je leven:

  1. I am res­pon­si­ble / I choo­se
  2. I cla­ri­fy my valu­es / My foun­da­ti­on
  3. I have a visi­on / The prin­ci­ple of lea­der­ship
  4. I live my mis­si­on / The prin­ci­ple of exe­cu­ti­on
  5. I stri­ve for life balan­ce / Put­ting more living in our life
  6. I give and take / The fair­ness-prin­ci­ple in nego­ti­a­ti­on, sel­ling and in life
  7. I focus on empa­thy / Under­stan­ding is the key
  8. I belie­ve in invol­ve­ment and diver­si­ty / A small com­mit­ted group of peo­p­le can chan­ge the world
  9. I make rela­ti­ons­hip depo­sits / It’s the small things
  10. I re-ener­gi­ze wee­kly / You can’t mana­ge time, but you can mana­ge your ener­gy
    [copy­right: Mark McG­re­gor — Being on a mis­si­on]

Het 100 dagen actie­plan dat ik voor mezelf heb opge­steld, ziet er ver­vol­gens als volgt uit:

  • Begin met een week­plan­ning
  • Drink meer water — Meer balans in voe­ding
  • Vaker spor­ten — Dage­lijk­se wor­kout
  • Leg visie en mis­sie vast
  • Pre­sen­teer jezelf als lei­der
  • Maak een bete­re tijds­ver­de­ling bin­nen je rol­len

~ ~ ~

Series Navi­ga­ti­on« Making the Dif­fe­ren­ce — 4Making the Dif­fe­ren­ce — 6 »

5 Replies to “Making the Difference — 5”

    • Ik weet het en pro­beer de aan­wij­zin­gen van de fysi­o­the­ra­peut dan ook zo goed moge­lijk op te vol­gen.

  1. Een hel­der stuk. Jouw blogjes lezen zijn altijd zo uit­no­di­gend om zelf te gaan zoe­ken, meer te gaan lezen… en dat bedoel ik posi­tief. Hoofd­za­ken van bij­za­ken schei­den is iets wat ik met mijn cha­o­ti­sche inslag ook nog op mijn lijst­je heb staan. Focus­sen enzo…

    • Dank je voor het mooie com­pli­ment. Zul­ke reac­ties zijn altijd een aan­winst onder een blog 🙂
      Ook ik heb moei­te met het schei­den van hoofd- en bij­za­ken. In het boek Will­po­wer wordt ver­we­zen naar de tech­niek van David Allen (Get­ting Things Done) die daar op ingaat. Daar wor­den de zaken rigou­reus aan­ge­pakt om orde op zaken in de cha­os te schep­pen. En het blijkt erg suc­ces­vol te zijn. Mis­schien de moei­te waard om eens te bekij­ken?

Comments are closed.