Making the Difference — 5

Deze blog­post is deel 5 van 17 in de serie Mak­ing the Dif­fer­ence

De afgelopen week heeft voor­namelijk in het teken van de gezond­heid ges­taan. En dan met name de ver­woede pogin­gen tot her­s­tel. Die bestaan er tot nu toe uit dat ik enkele keren per dag de korte oefenin­gen uitvo­er die de fys­io­ther­a­peut mij opge­dra­gen heeft. Deze dienen om mijn nek- en schoud­er­par­tij loss­er te kri­j­gen zodat de beknelling van de zenuwen naar mijn rechter­arm afneemt. En hopelijk ook de daarmee gepaard gaande pijn.
Verder dien ik con­tinu goed op mijn houd­ing te let­ten. Zow­el wan­neer ik aan mijn bureau zit op kan­toor of op mijn werkkamer thuis, als wan­neer ik sta of loop. De bedoel­ing is dat ik niet al te lang bli­jf zit­ten. Zo’n 30 minuten is het max­i­male. Dan dien ik op te staan en wat rek- en strekoe­fenin­gen te doen. Dat valt niet alti­jd mee.
Voor je het weet is er een uur voor­bij gegaan zon­der dat je je ervan bewust was. Ook is het mij aanger­aden om elke dag min­i­maal een half uur tot een uur te gaan lopen. Staan en lopen is in ieder geval alti­jd beter voor mijn rug dan zit­ten. Daar sta je dan met je zit­tend beroep…

Op het werk heb ik de regeling getrof­fen dat ik ongeveer een halve dag naar kan­toor kom, om dan na de lunch naar huis te gaan. Zo kan ik ’s mid­dags een stuk gaan lopen en de resterende calls met onze Amerikaanse collega’s vanu­it mijn werkkamer doen. Met het mobielt­je op luid­sprek­er­stand hoef ik ook niet de hele tijd aan het bureau te bli­jven zit­ten. Dus met de beweg­ing gaat het steeds beter.

In de weinige uren die ik nu nog op kan­toor door­breng (het voelt bij­na als afkick­en, zes i.p.v. tien uur per dag) probeer ik wel heel gestruc­tu­urd aan mijn vele pro­ject­tak­en te werken. Ook hier moet ik dus noodged­won­gen de hoofd- van de bijza­k­en schei­den om een real­is­tis­che week­plan­ning te kri­j­gen. En dat niet alleen, ook moet ik effec­tiev­er met mijn tijd omgaan. Tegelijk­er­ti­jd wil ik het niet lat­en lijken alsof ik alles afraf­fel en voor nie­mand tijd heb. Daarom heb ik de afgelopen tijd goed gekeken naar hoe we bin­nen ons project samen­werken. De komende maan­den staan er een aan­tal belan­grijke mijl­palen gep­land. Ik heb gemerkt dat niet voor iedereen duidelijk is wat de hoog­ste pri­or­iteit heeft. Of in hoev­erre de andere pro­jec­tle­den op de hoogte zijn van elka­n­ders vorderin­gen. Van­wege ziek­te van onze pro­ject­man­ag­er heb ik besloten om dit aspect de meeste aan­dacht te geven. Door deze stap kan ik invulling geven aan het mezelf meer als ‘lei­der’ pre­sen­teren zoals ik dat in mijn 100 dagen actieplan ten doel had gesteld.

Bij het plan­nen van mijn activiteit­en op een zodanige wijze dat ik niet te hard van stapel loop, maar wel in staat ben om veran­derin­gen aan te bren­gen, heb ik onder­tussen al heel wat nut­tige tips gehaald uit ‘Willpow­er — Redis­cov­er­ing the great­est human strength’, geschreven door Roy F. Baumeis­ter en John Tier­ney.
Twee weken gele­den citeerde ik al een stuk­je uit een recen­sie over dit boek in NRC. Dit week­end ben ik er in begin­nen te lezen wat me uit­stek­end bevalt. De schri­jf­sti­jl is pret­tig lees­baar. De aange­haalde voor­beelden zijn niet voor­spel­baar (In the begin­ning was the list. Cre­ation, as the Bible tells it, was not a sim­ple job, not even for an omnipo­tent deity. The project had to be bro­ken down into a sched­ule of dai­ly tasks). En de te verdedi­gen stelling (Willpow­er in fact has a phys­i­cal basis and oper­ates like a mus­cle: it can be strength­ened with prac­tice and fatigued by overuse) wordt goed opge­bouwd en uit­gew­erkt.
Ik ben pas halver­wege maar denk wel dat er een blog­je van gaat komen. Mits ik me daar tijd voor toebe­deel, natu­urlijk.

~ ~ ~

Naar aan­lei­d­ing van de tweedaagse work­shop ‘Mak­ing the Dif­fer­ence’, waar­bij we afs­loten met een 100 dagen actieplan om te zien in hoev­erre we in staat zijn veran­derin­gen door te voeren, geef ik hier weke­lijks reken­schap af van mijn vorderin­gen.  

Hier nog eens de 10 principes die ik eerder heb toegelicht. Het is een set van ver­schil­lende lei­draden die los van elka­ar, maar zek­er in samen­hang met elka­ar een krachtig mid­del kun­nen zijn om richt­ing te geven aan je lev­en:

  1. I am respon­si­ble / I choose
  2. I clar­i­fy my val­ues / My foun­da­tion
  3. I have a vision / The prin­ci­ple of lead­er­ship
  4. I live my mis­sion / The prin­ci­ple of exe­cu­tion
  5. I strive for life bal­ance / Putting more liv­ing in our life
  6. I give and take / The fair­ness-prin­ci­ple in nego­ti­a­tion, sell­ing and in life
  7. I focus on empa­thy / Under­stand­ing is the key
  8. I believe in involve­ment and diver­si­ty / A small com­mit­ted group of peo­ple can change the world
  9. I make rela­tion­ship deposits / It’s the small things
  10. I re-ener­gize week­ly / You can’t man­age time, but you can man­age your ener­gy
    [copy­right: Mark McGre­gor — Being on a mis­sion]

Het 100 dagen actieplan dat ik voor mezelf heb opgesteld, ziet er ver­vol­gens als vol­gt uit:

  • Begin met een week­plan­ning
  • Drink meer water — Meer bal­ans in voed­ing
  • Vak­er sporten — Dagelijkse work­out
  • Leg visie en missie vast
  • Pre­sen­teer jezelf als lei­der
  • Maak een betere tijdsverdel­ing bin­nen je rollen

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« Mak­ing the Dif­fer­ence — 4Mak­ing the Dif­fer­ence — 6 »

5 Comments

Een helder stuk. Jouw blog­jes lezen zijn alti­jd zo uitn­odi­gend om zelf te gaan zoeken, meer te gaan lezen… en dat bedoel ik posi­tief. Hoofdza­k­en van bijza­k­en schei­den is iets wat ik met mijn chao­tis­che inslag ook nog op mijn lijst­je heb staan. Focussen enzo…

Dank je voor het mooie com­pli­ment. Zulke reac­ties zijn alti­jd een aan­winst onder een blog 🙂
Ook ik heb moeite met het schei­den van hoofd- en bijza­k­en. In het boek Willpow­er wordt ver­wezen naar de tech­niek van David Allen (Get­ting Things Done) die daar op ingaat. Daar wor­den de zak­en rigoureus aangepakt om orde op zak­en in de chaos te schep­pen. En het blijkt erg suc­cesvol te zijn. Miss­chien de moeite waard om eens te bek­ijken?

Geef een reactie