Naaldhakken

De vrouw die de naalden hanteerde droeg san­dalen. Dat was me niet eerder opgevallen. Maar nu ik op mijn buik op de behan­deltafel lag had ik door de uitspar­ing voor mijn gezicht vrij uitzicht op haar voeten.
“Bent u er klaar voor?” vroeg zij, ter­wi­jl haar tenen licht­jes omhoog wipten.
Ik dacht aan de fold­er die ik vorige week had meegekre­gen om thuis op mijn gemak te bestud­eren. Deze bedenk­ti­jd was stan­daard om over­moedi­ge beslissin­gen te voorkomen. In de fold­er ston­den enkele gede­tailleerde illus­traties die ik meer­malen aan­dachtig had bekeken. Het sprak me erg aan.
“Ja, hoor” zei ik.
Heel even meende ik plots naald­hakken te zien voor­dat de eerste verkramp­ing door mijn rechter­arm schoot.
“Gaat het?” vroeg de fys­io­ther­a­peute.

Ook geplaatst op 120w.nl

~ ~ ~

Van­daag heeft mijn (man­nelijke) fys­io­ther­a­peut vol­gens het dry needling principe gepoogd door het prikken in enkele spierver­hardin­gen (trig­ger­points) de pijn in mijn rechter­arm te ver­licht­en. Zon­der resul­taat. Het lijkt alsof mijn in elka­ar geschoven nek­w­ervels vooral­snog de enige bron zijn die de weig­er­arm (afgeknelde zenuwen) veroorza­k­en. Miss­chien dat er lat­er nog eens naar gekeken kan wor­den wan­neer er meer vooruit­gang geboekt is.

~ ~ ~

4 Comments

San­dalen en naalden? Wat een afk­nap­per. Mijn vergelijk­bare p.o.v. van een aan­tal maan­den gele­den, een paar ver­zorgde Bali­nese voet­jes en hete ste­nen op m‘n rug.

Geef een reactie