Naaldhakken

De vrouw die de naalden hanteerde droeg sandalen. Dat was me niet eerder opgevallen. Maar nu ik op mijn buik op de behandeltafel lag had ik door de uitsparing voor mijn gezicht vrij uitzicht op haar voeten.
“Bent u er klaar voor?” vroeg zij, terwijl haar tenen lichtjes omhoog wipten.
Ik dacht aan de folder die ik vorige week had meegekregen om thuis op mijn gemak te bestuderen. Deze bedenktijd was standaard om overmoedige beslissingen te voorkomen. In de folder stonden enkele gedetailleerde illustraties die ik meermalen aandachtig had bekeken. Het sprak me erg aan.
“Ja, hoor” zei ik.
Heel even meende ik plots naaldhakken te zien voordat de eerste verkramping door mijn rechterarm schoot.
“Gaat het?” vroeg de fysiotherapeute.

~ ~ ~

Vandaag heeft mijn (mannelijke) fysiotherapeut volgens het dry needling principe gepoogd door het prikken in enkele spierverhardingen (triggerpoints) de pijn in mijn rechterarm te verlichten. Zonder resultaat. Het lijkt alsof mijn in elkaar geschoven nekwervels vooralsnog de enige bron zijn die de weigerarm (afgeknelde zenuwen) veroorzaken. Misschien dat er later nog eens naar gekeken kan worden wanneer er meer vooruitgang geboekt is.

~ ~ ~

4 gedachten over “Naaldhakken

  1. Sandalen en naalden? Wat een afknapper. Mijn vergelijkbare p.o.v. van een aantal maanden geleden, een paar verzorgde Balinese voetjes en hete stenen op m`n rug.

    1. Yep. Sandalen en naalden. En een vent. Geen vrouw. En ‘t hielp ook nog nie geeneens 😉
      Dan ga ik de volgende keer ook maar voor die Balinese verwenning.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *