Iedere dag bloglezen

Al enkele jaren is het voor mij een gewoonte om, dan wel niet dagelijks doch zeker elke week op het internet een rijtje favoriete bloggers af te gaan alsook dan wat verder te surfen naar aanleiding van de hyperlinks die in hun blogs zijn verwerkt. Niet alleen is dit een uiterst ontspannende bezigheid (althans zo ervaar ik dat), het is in veel gevallen ook erg leerzaam. Het blijft altijd een verrassing waarover geblogd en waarnaar verwezen wordt. Ik vind het ook heel plezierig om op deze manier nieuwe ontwikkelingen of persoonlijke ontboezemingen tot me te nemen buiten alleen maar de krant te lezen, het nieuws te kijken of de nieuwssites te bezoeken. Je hebt het gevoel dat je de bloggers door de tijd heen leert kennen en zij jou ook, waardoor het lijkt of ze speciaal voor jou het nieuws duiden of iets uit hun persoonlijk leven prijsgeven.

Vandaar dat ik het ook meer en meer vanzelfsprekend ging vinden om een reactie achter te laten bij de blogs die ik las. Soms gewoon maar om aan te geven dat ik het een goed blog vond. Als een blijk van waardering voor het feit dat iemand er tijd, denkwerk en energie in steekt om een blog het levenslicht te laten zien. Een andere keer kon het een antwoord zijn op een vraag die gesteld werd. Of een aanvulling op het betoog. Een tegenreactie wanneer ik het er niet mee eens was.
Kortom, verder communiceren onder het blog, wat tenslotte ook een vorm van communicatie is.

Wat me gaandeweg wel ging opvallen (en het kan zijn dat mijn ervaring gekleurd is door de selectie van de blogs die ik bezoek en geheel niet representatief is) was dat het aantal reacties onder blogs minder en minder werd. Terwijl (indien dat te zien was) het aantal bezoekers soms huizenhoog was, werd er slechts mondjesmaat gereageerd. Ik vond dat vreemd en begon me er zelfs wat aan te ergeren. En dat is opvallend, want iets wat ik hoogst zelden doe. Het bracht me er zelfs toe om er een tweet aan te wijden:

Ik verheug me er nu al op de actieve bloggers in mijn leeslijst dit weekend weer te mogen lezen. #datzoudenmeermensenmoetendoen

— Peter Pellenaars (@petepel) December 3, 2011

En een weekje later nogmaals. Dan kun je wel nagaan hoe hoog het me zat…

Elkanders blog lezen, er reacties bij plaatsen, en het blog ook nog eens promoten. Dat zouden vele bloggers vaker kunnen doen… — Peter Pellenaars (@petepel) December 10, 2011

Deze laatste tweet werd opgepikt door @robertkeizer en via hem kwam dit onderwerp bij @elja1op1 terecht. Het leidde er toe dat tijdens de eerstvolgende #blogpraat (de twitterchat over bloggen) van maandag 19 december 2011 we met verschillende bloggers hierover van gedachten konden wisselen.

Dit waren de vragen die tijdens het uurtje chatten de revue passeerden:

  1. Waarom reageren bloggers niet of nauwelijks (meer) op elkaars blog?
  2. ‘Vroeger’ moest je het als blogger vooral van andere bloggers hebben, het was een klein wereldje. Hoe zit dat nu?
  3. Wat voor soort reacties horen er onder blogs, en wat zie je als spam?
  4. Moet je zelf ook reageren op reacties onder je blog? (en waarom wel/niet)
  5. Lezen bloggers elkaars blogs? Hoeveel blogs kun je eigenlijk actief volgen?
  6. Kun je je ‘reach’ uitbreiden met behulp van je medebloggers? Zo ja, hoe?

Heel in het kort kwam het er op neer dat we tegenwoordig veelal volstaan met het gebruiken van de verscheidene sharing-buttons (zoals de Facebook-Like en de Google+ knop) om aan te geven dat we een blog gelezen hebben. Mits we de tijd hebben om te lezen. Mochten we nog willen reageren, dan doen we dat eerder op de sociale media sites zelf, dan onder het blog. Waardoor de reacties op een blog versnipperd raken over het internet. Goede of slechte ontwikkeling? Daarover werd niet echt een uitspraak gedaan.

Het volledige verslag van de #blogpraat twitterchat is hier te lezen.

En het onbevredigende gevoel bleef.

Schijnbaar ook bij @robertkeizer gezien zijn blog dat hij vandaag via www.contentgirls.nl de wereld in stuurde. Hij zit nog steeds met dezelfde vragen die ook bij mij spelen:

  • Wat is voor jou een reden om te reageren op een blog?
  • Vind je het prettiger om middels een tweet, een like of een +1 je waardering voor een blog te laten merken, in plaats van dit onder de betreffende blog te doen?
  • Hoe vaak reageer je door de bank genomen op een blog, hetzij door een reactie, hetzij middels de diverse socialmediaplatformen?

Inmiddels begint zich al een serieuze stroom van reacties onder zijn blog te vormen. Het geeft weer wat meer aanvullende informatie. Ga vooral even kijken.
Natuurlijk heb ik ook mijn bescheiden steentje bijgedragen.

Een leuke spin-off die zich heeft ontwikkeld vanuit de afgelopen #blogpraat twitterchat is het idee van @elja1op1 om weer wat vaker te gaan bloggen. Niet zomaar wat vaker, maar iedere dag! Hiervoor heeft ze het idee om op haar eigen site het label ‘Marketingadvies’ te verwijderen om zo elke beperking in onderwerpkeuze weg te halen. Ook heeft ze alvast het domein www.iederedagbloggen.nl gekocht om daar een lijst aan te leggen van de iedere-dag-bloggers die haar gaan volgen in dit voornemen voor 2012.

Ik heb mezelf al opgegeven, en dit blog vormt de aftrap voor mijn Iedere-Dag-Bloggen poging omdat ik geen zin heb om te wachten tot 2012. Wat ik wel hoop is dat alle bloggers die meedoen het ook op kunnen brengen om niet alleen dagelijks te bloggen, maar ook om iedere dag (of op zijn minst regelmatig) een aantal medebloggers te bezoeken, hun blog te lezen en een reactie achter te laten.
Dan zou het initiatief pas echt goed aansluiten bij mijn kleine ergernis die in de blogpraat besproken werd.

~ ~ ~

34 gedachten over “Iedere dag bloglezen

  1. Dank voor de diverse vernoemingen! Ik ga nog eens nadenken over het dagelijkse bloggen, al moet ik erbij zeggen dat ik dat in feite al aan het doen ben de laatste tijd. Mijn ‘nadeel’ is alleen dat ik op verschillende sites mijn bijdragen doe, en maar een gedeelte direct en ‘exclusief’ op Knetter.

    Lezen moet in ieder geval sowieso te doen zijn. Kwestie van wat slimmer mijn feeds organiseren.

    1. Graag gedaan, en er zit natuurlijk altijd een stukje eigenbelang bij aan dat linken naar elkanders blog.
      Ik heb al verscheidene halfhartige pogingen gedaan om dagelijks te bloggen, maar zie er nu wat meer heil in omdat we het met een groepje gelijkgezinden gaan doen. Je kunt op je eigen Knetter-site toch ook een soort teaser (bv de eerste vijf regels opnemen, en dan doorlinken naar de site waar je complete blog staat) plaatsen. Dat zou ik niet zien als valsspelen. Dagelijks bloggen is dagelijks bloggen.

  2. vind het stoer dat je elke dag gaat bloggen!
    ik ga de uitdaging niet aan!
    wel ga ik proberen meer te bloggen,
    maar mijn werk,prve, mijn zwemmmen.en bestuursfuncties in verenigingen zijn er ook!
    vond het wel een zeer intressante blogpraat!

    1. Eerlijk gezegd weet ik ook niet wat ik over mezelf afroep. Mijn leventje ziet er wat minder druk uit dan dat van jou, maar ik maak wel lange dagen en heb vaak buitenlandse collega’s op bezoek die regelmatig mee uit eten genomen moeten worden. Af en toe een zakenreisje en veel laat op de avond calls met de VS. En dan wil ik ook nog veel boeken lezen, muziek luisteren, blogs lezen, gitaar spelen. Oh ja, ik heb ook nog een vrouw in huis. En kleinkinderen. En, en, en.
      Maar aan de andere kant geeft dat ook weer veel blogmateriaal 😉

  3. Ik kan me best wel in je verhaal vinden en lees zelf ook veel, reacties soms op twitter… minder onder blogverhalen omdat ik lang zoiets had van wie ben ik om commentaar te geven onder iemands verhaal. Al heeft die terughoudendheid wellicht ook te maken met de nare ervaringen die ik gehad heb toen ik een tijdje mijn gedichten publiceerde op een gedichtensite.
    Groetjes en tot lees…

    1. Ik vind het juist leuk wanneer lezers een reactie achter laten. Daar hoeft helemaal niet heftig over te zijn nagedacht. Ik ben echt oprecht blij met een reactie waaruit blijkt dat het iemand het leuk gevonden heeft. Ik zie dat toch net van iets meer betrokkenheid getuigen dan een simpele druk op de ‘Like’ knop, maar dat kan ook zijn omdat ik dat hele Facebook niet like 😉
      Ik hoop je in ieder geval vaak hier te zien en te lezen.

  4. Respect voor iedereen die dagelijks wil gaan bloggen, en dat ook op een manier doet zodat de kwaliteit er niet onder lijdt. Als ik elke dag zou gaan bloggen, zou het maar een melig geheel worden, schrijven om te ‘moeten’ schrijven. Ik ken mezelf. Dan krijg ik later spijt en wil ik alles wel gaan wissen. :p Dat ga ik dus niet doen. Bovendien wil ik het spontaan houden. Schrijven wanneer iets zich aandient. Werkt voor mij het beste. Maar ik ga wel de iederedagbloggers (en andere!!) in de gaten houden, lijkt me leuk. Benieuwd hoe dat proces gaat, zal dat idd steeds makkelijker worden? En ik zal ook eens wat vaker proberen te reageren, in mijn geval is het soms inderdaad, net als Anna hierboven noemt, een vorm van terughoudendheid, het idee hebben niets interessants als reactie in te kunnen brengen en er dus beter het zwijgen toe te doen. Dan kan een ‘like’ of een ‘retweet’ soms ‘makkelijker’ zijn. Zeker als je na een reactie ook nooit meer iets ‘terughoort’, dan is het een beetje roepen in de woestijn. 😉 Desondanks, ik geef toe, zelf vind ik het ook het leukst een reactie te vinden bij mijn blog zelf. Zo houd je alles een beetje bij elkaar. Mooi voor het overzicht. 🙂
    Wat ik trouwens leuk vind aan jouw site Peter, dat je zo’n overzichtje hebt van bloggers en hun meest recente posts. Regelmatig ga ik (o.a.) eerst naar jouw site om te kijken wat er nieuw is, haha!

    Anyway, dit is een lange reactie geworden. POWERRRRRRRR aan de bloggers en de interactie in 2012! Gegroet! 🙂

    1. Haha, heerlijk wat een reactie! Power aan de bloglezers!!
      Ik hoop dat diezelfde bloglezers ook kritisch genoeg durven zijn om hier aan te geven wanneer de kwaliteit van mijn blogs (mocht die er al zijn) nog verder naar beneden gaat vanwege het dagelijks moeten posten. Zelf ben ik heel benieuwd wat die dagelijkse druk op de publish-knop met mijn schrijven doet. Eerlijk gezegd schrijf ik al elke dag, maar vaak maak ik het niet af. Misschien dat er wat meer uit de vingers komt nu ik elke dag een blog wil posten. Maar misschien werkt het zo wel niet bij mij, en dan moet ik ook de stap nemen om er niet mee verder te gaan. Het moet wel leuk blijven.
      Grappig dat je af en toe hier bij de Blogroll begint met lezen. Zo begin ik ook. Een RSS feed gebruik ik niet.

  5. Nu kan ik zo te zien niet reply’en op de reply van Peter. Dus dan maar zo.
    Tot nu toe zette ik een elders geplaatste blog na een aantal dagen op Knetter, met de ‘juiste’ datum. Maar die teaser is eigenlijk wel slimmer.
    En dan kan ik later alsnog de hele blog erin kwakken.

    En wat het dagelijks bloggen betreft. Ik heb op G+ bijna elke dag wel een post die ook zonder al te veel gedoe als blog dienst kan doen. Dus eigenlijk moet dat best lukken. Mijn blog op Knetter van vandaag was eigenlijk ook een uit de hand gelopen G+ post, die ik na veel te vroeg wakker worden in elkaar aan het knutselen was.

    1. Met die teaser laat je op je eigen site zien dat je druk doende bent met schrijven en hoeven je vaste bezoekers niet te zoeken, maar ze kunnen gewoon door klikken naar de plek waar je blog staat. En later kun je inderdaad het gehele blog plaatsen. Voor later 😉

  6. Nog even ter reactie op jouw reactie op mĂ­jn reactie op jouw blog… 😉
    Er mag gelachen worden: Ik weet niet eens wat een RSS-feed is (hoewel ik vaak genoeg zulke termen voorbij zie komen, jawel). Ik snap echt niets van dat soort technisch computergeneuzel. Ik kan alleen maar typen en lezen. And that’s exactly what I’ll do 😉
    PS. Niet zo bescheiden, kwaliteit is er in jouw blogs wel degelijk, daarom ben ik ook niet bang voor jouw dagelijkse post. Haha, good luck!
    En nog een beetje POWER toe! Omdat het zo lekker TIKT.

  7. Mooi.
    Ik dacht: ik ga ook mee doen. Maar ik ga juits 2012 met minder verplichtingen in. Dus ik ga niet iedere dag bloggen. We gewoon lekker veel. En soms dus ook gewoon helemaal niet. Mijn zomervakanties houd ik bijvoorbeeld altijd geheel analoog,

    Je hebt me wel aan het lezen en reageren gezet Peter, waarvoor dank.

    En alle bloggers: heel veel plezier, lezers en reacties gewenst.

    1. Wanneer je het ervaart als een verplichting dan is het beter er niet aan te beginnen. Zeker in combinatie met jouw voornemens het komende jaar.
      Zelf hoop ik dat het niet teveel de spontaniteit van mijn schrijven verpest, want dan heeft het niet het effect wat ik wil bereiken. Ik hoop juist dat het me helpt om wat eerder een stuk tekst de wereld in te sturen. En wat verschillende stijlen uit te proberen. We zien wel waar het schip strandt.
      Bedankt voor de aanmoediging, we gaan ons best doen om reageerwaardige blogs te schrijven 😉

  8. Ik zie het liefst reacties omder mijn blog om het overzicht te behouden. Maar, iedere reactie is natuurlijk goed. In ieder geval stimuleert het, te weten dat ik gelezen word en dat weet ik min of meer ook via de sitestatistieken. Maar goed, ik lees veel maar reageer ook niet altijd. Het eten moet op tijd op tafel, en verslag moet nog geschreven worden, wat dan ook.

    1. Ik ben ook blij met iedere reactie, en het liefst onder het blog zelf. De site statistieken geven wel een beeld, maar ik zie veel bezoekers die via bv Google op mijn site komen en weet dan niet of ze dan zijn gaan lezen of dat ze zien dat ze verkeerd zitten.
      Overal waar ik lees probeer ik te reageren. Als ik geen tijd heb om te reageren, heb ik ook geen tijd om te lezen 😉

  9. Ook ik ben erbij Peter de komende 366 en-nog-wat-dagen #iederedagbloggen
    En, zoals ik veel vaker doe, zal ik ook onder jouw blogs die ik lees (heb jouw blog pas net ontdekt) regelmatig ‘iets’ achter laten 😉

    1. Misschien, als het goed bevalt en we houden het een jaar vol, weten we wel niet meer beter, en gaan we gewoon door. Net als @hjwdewit 🙂
      Wees altijd welkom op mijn blog, en ik heb die van jou ook opgenomen in mijn blogroll hieronder zodat ik zie wanneer er een update staat (als het goed is iedere dag…)

  10. Inderdaad, niets prettiger dan een reactie onder je blog. Zelfs een negatieve reactie is welkom. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik dikwijls niet reageer. Gewoon omdat ik even geen puf heb of op dat moment even niks vind. Toch merk ik zelf de positieve werking van reacties op je blog. Het stimuleert, motiveert en activeert. Mooie actie dus. Iets om mee door te gaan!

  11. ik blog al elke dag, soms vaker en soms sla ik een dagje over. (ik kan niet anders meer. ik zou het ontzettend missen als ik niet meer kon bloggen…)

    reageren is iets wat al eerder door esther donkers en anderen aangehaald werd om een week bij elkaar te reageren. en toch vindt men het blijkbaar teveel tijd kosten ofzo, om te reageren; moeite te doen iets van een eigen mening achter te laten.

    ik probeer het gesprek op gang te brengen als iemand bij mij reageert. ik vind het prettig om te reageren. en ja, meestal reageert men via twitter. ik snap ook niet waarom. …

    1. Ik zie je blogs elke dag voorbij komen en ik voel dat ze heel vaak met dezelfde bezieling zijn gemaakt. Dat is mooi om te zien. En inspirerend.
      Reageren is het laatste stukje van lezen. Heb je tijd om te lezen, heb je ook tijd om te reageren (of het blog nodigt daar helemaal niet toe uit). Heb je geen tijd om te reageren, dan had je misschien ook niet moeten lezen…
      Ik heb er nu bewust voor gekozen om wat sociale media platformen zoals FB en G+ op te zeggen en me volledig te concentreren op mijn eigen blogsite. Zoals eerder al gezegd, het is mijn huis waar men op bezoek kan komen. En ik kom graag op bezoek bij iemand anders in huis en laat daar dan een reactie achter.
      Twitter gebruik ik buiten mijn blogsite als enig ander communicatiekanaal.

  12. Ik krijg reacties via Twitter op een recentelijk blog. Heel aardig natuurlijk, maar ik denk altijd: waarom deed je dat niet op mijn blog? Verbazingwekkend genoeg zijn het vaak bloggers die dit doen, alsof ze niet weten hoe nuttig en motiverend een reactie onder je entry is. Heel vreemd! Ik probeer altijd een nuttig comment achter te laten (al moet ik toegeven dat het af en toe niet lukt).

  13. Ik zag het bij blogpraat, en in jouw blog eigenlijk ook. Zoveel mensen, zoveel meningen. Zelf heb ik een paar drempels bij het reageren op een blog. Ik begin zelf net een beetje met het op internet zetten van mijn verhaaltjes. Soms denk ik bij een blog: Dit is gewoon zo goed, wat heb ik hier nog aan toe te voegen? Daarnaast zijn er gedachten als: ik wil me vrij voelen, niet reageren om te reageren, over ieder mooi boek of artikel schrijf ik ook geen review of reactie. Anderzijds waardeer ik het zelf ook heel erg als mensen laten weten dat ze mijn stukje gelezen hebben en daar iets van vinden. Of wil ik het gevoel, wat ik krijg van een mooi geschreven blog, delen met de schrijver, en anderen. Kortom, ook ik ben er nog niet helemaal uit. Misschien blijft dat ook zo, afhankelijk van mijn stemming op het moment dat ik het lees….

  14. Uiteraard herkenbaar. Toen ik net in de blogwereld stapte, reageerde ik niet onder blogs van anderen; wat had ik nou te melden… Maar bij mijn eigen blogs had ik al snel door dat reacties gewoon leuk zijn, ook al zijn ze niet direct bijzonder, dus toen heb ik ook bedacht dat ik onder de blogs die ik lees eigenlijk altijd iets wil schrijven. En jouw blogs lees ik altijd graag; leuk geschreven en ook vaak voor mij leerzame onderwerpen! Waar ik zelf geregeld tegen aanloop is dat ik achter de laptop ga zitten om te schrijven, dan eerst blogs van anderen ga lezen en vervolgens zelf niet meer aan schrijven toekom. Daar moet ik een andere verhouding in zien te vinden…

    1. Haha, herkenbaar die eerste ervaringen met het verkennen van het blogwereldje.
      Met die laatste opmerking raak je wel een gevoelig punt. Het blijft een kwestie van tijd verdelen tussen lezen en schrijven.

  15. Mooi. Die uitgebreide teksten van jou. Vind ik wel moeilijk om allemaal grondig te lezen. Ga ik wel proberen. Met enige regelmaat. En soms reageren.

    Ps
    Bij mij op de iPad staan de comments en jouw reactie daarop (veronderstel ik) dwars door elkaar. Niet te lezen.

    1. Neem je tijd om ze op je gemak te lezen. Ze staan hier nog wel even 😉

      Ik gebruik zelf Safari op mijn iPad en snel even gecheckt, maar heb niet het probleem wat jij beschrijft. Alles staat netjes onder elkaar. Ik stuur je eventjes een screenshot via twitter.

  16. Wat ik nog wel even kwijt wil: Als ik de eerste keer reageer bij een voor mij nieuwe blogger, vind ik het onfatsoenlijk als hij/zij niet even reageert op mijn reactie. Komt best vaak voor is mijn ervaring. Zo, dat ben ik kwijt, zo tussen de kalkoen en de ijstaart op eerste kerstdag.

  17. Ik vind het zelf geweldig wanneer er reacties onder mijn blog staan. Maar ik weet ook dat wanneer mensen niet reageren dit niet betekent dat ze het niet waarderen of leuk vinden.
    Vaak is ook even via twitter of facebook (like, +1 etc) reageren sneller dan ‘ leave a comment’.
    Ik reageer met een comment wanneer het mij aanspreekt of soms als de persoon mij aanspreekt.
    Daarnaast vind ik het leuk om met een paar bloggers een wisselwerking te hebben, je weet dat ze altijd jouw blogs lezen en dat doe ik dan ook andersom.

    Natuurlijk is een uitgebreide comment het leukst omdat je hier wat van kunt leren en het heel persoonlijk is. Maar ook de +1, tweets, likes etc zijn heel belangrijk om een groter netwerk te bereiken.

    1. Ik ga helemaal mee in je redenering. Natuurlijk is het altijd fijner om een reactie in tekst te krijgen, maar indien je voldoende bezoekers, voldoende share-kliks en ook nog wat reacties krijgt, dan is het ook al heel wat.
      Misschien ben ik wel niet snel tevreden 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *