Iedere dag bloglezen

Al enke­le jaren is het voor mij een gewoon­te om, dan wel niet dage­lijks doch zeker elke week op het inter­net een rij­tje favo­rie­te blog­gers af te gaan als­ook dan wat ver­der te sur­fen naar aan­lei­ding van de hyper­links die in hun blogs zijn ver­werkt. Niet alleen is dit een uiterst ont­span­nen­de bezig­heid (althans zo ervaar ik dat), het is in veel geval­len ook erg leer­zaam. Het blijft altijd een ver­ras­sing waar­over geblogd en waar­naar ver­we­zen wordt. Ik vind het ook heel ple­zie­rig om op deze manier nieu­we ont­wik­ke­lin­gen of per­soon­lij­ke ont­boe­ze­min­gen tot me te nemen bui­ten alleen maar de krant te lezen, het nieuws te kij­ken of de nieuws­si­tes te bezoe­ken. Je hebt het gevoel dat je de blog­gers door de tijd heen leert ken­nen en zij jou ook, waar­door het lijkt of ze spe­ci­aal voor jou het nieuws dui­den of iets uit hun per­soon­lijk leven prijs­ge­ven.

Van­daar dat ik het ook meer en meer van­zelf­spre­kend ging vin­den om een reac­tie ach­ter te laten bij de blogs die ik las. Soms gewoon maar om aan te geven dat ik het een goed blog vond. Als een blijk van waar­de­ring voor het feit dat iemand er tijd, denk­werk en ener­gie in steekt om een blog het levens­licht te laten zien. Een ande­re keer kon het een ant­woord zijn op een vraag die gesteld werd. Of een aan­vul­ling op het betoog. Een tegen­re­ac­tie wan­neer ik het er niet mee eens was.
Kort­om, ver­der com­mu­ni­ce­ren onder het blog, wat ten­slot­te ook een vorm van com­mu­ni­ca­tie is.

Wat me gaan­de­weg wel ging opval­len (en het kan zijn dat mijn erva­ring gekleurd is door de selec­tie van de blogs die ik bezoek en geheel niet repre­sen­ta­tief is) was dat het aan­tal reac­ties onder blogs min­der en min­der werd. Ter­wijl (indien dat te zien was) het aan­tal bezoe­kers soms hui­zen­hoog was, werd er slechts mond­jes­maat gere­a­geerd. Ik vond dat vreemd en begon me er zelfs wat aan te erge­ren. En dat is opval­lend, want iets wat ik hoogst zel­den doe. Het bracht me er zelfs toe om er een tweet aan te wij­den:

Ik ver­heug me er nu al op de actie­ve blog­gers in mijn lees­lijst dit week­end weer te mogen lezen. #dat­zou­den­meer­men­sen­moe­ten­doen

— Peter Pel­le­naars (@petepel) Decem­ber 3, 2011

En een week­je later nog­maals. Dan kun je wel nagaan hoe hoog het me zat…

Elkan­ders blog lezen, er reac­ties bij plaat­sen, en het blog ook nog eens pro­mo­ten. Dat zou­den vele blog­gers vaker kun­nen doen… — Peter Pel­le­naars (@petepel) Decem­ber 10, 2011

Deze laat­ste tweet werd opge­pikt door @robertkeizer en via hem kwam dit onder­werp bij @elja1op1 terecht. Het leid­de er toe dat tij­dens de eerst­vol­gen­de #blog­praat (de twit­ter­chat over blog­gen) van maan­dag 19 decem­ber 2011 we met ver­schil­len­de blog­gers hier­over van gedach­ten kon­den wis­se­len.

Dit waren de vra­gen die tij­dens het uur­tje chat­ten de revue pas­seer­den:

  1. Waar­om rea­ge­ren blog­gers niet of nau­we­lijks (meer) op elkaars blog?
  2. Vroe­ger’ moest je het als blog­ger voor­al van ande­re blog­gers heb­ben, het was een klein wereld­je. Hoe zit dat nu?
  3. Wat voor soort reac­ties horen er onder blogs, en wat zie je als spam?
  4. Moet je zelf ook rea­ge­ren op reac­ties onder je blog? (en waar­om wel/niet)
  5. Lezen blog­gers elkaars blogs? Hoe­veel blogs kun je eigen­lijk actief vol­gen?
  6. Kun je je ‘reach’ uit­brei­den met behulp van je mede­blog­gers? Zo ja, hoe?

Heel in het kort kwam het er op neer dat we tegen­woor­dig veel­al vol­staan met het gebrui­ken van de ver­schei­de­ne sha­ring-but­tons (zoals de Facebook-Like en de Goog­le+ knop) om aan te geven dat we een blog gele­zen heb­ben. Mits we de tijd heb­ben om te lezen. Moch­ten we nog wil­len rea­ge­ren, dan doen we dat eer­der op de soci­a­le media sites zelf, dan onder het blog. Waar­door de reac­ties op een blog ver­snip­perd raken over het inter­net. Goe­de of slech­te ont­wik­ke­ling? Daar­over werd niet echt een uit­spraak gedaan.

Het vol­le­di­ge ver­slag van de #blog­praat twit­ter­chat is hier te lezen.

En het onbe­vre­di­gen­de gevoel bleef.

Schijn­baar ook bij @robertkeizer gezien zijn blog dat hij van­daag via www.contentgirls.nl de wereld in stuur­de. Hij zit nog steeds met dezelf­de vra­gen die ook bij mij spe­len:

  • Wat is voor jou een reden om te rea­ge­ren op een blog?
  • Vind je het pret­ti­ger om mid­dels een tweet, een like of een +1 je waar­de­ring voor een blog te laten mer­ken, in plaats van dit onder de betref­fen­de blog te doen?
  • Hoe vaak rea­geer je door de bank geno­men op een blog, het­zij door een reac­tie, het­zij mid­dels de diver­se soci­al­m­e­dia­plat­for­men?

Inmid­dels begint zich al een seri­eu­ze stroom van reac­ties onder zijn blog te vor­men. Het geeft weer wat meer aan­vul­len­de infor­ma­tie. Ga voor­al even kij­ken.
Natuur­lijk heb ik ook mijn beschei­den steen­tje bij­ge­dra­gen.

Een leu­ke spin-off die zich heeft ont­wik­keld van­uit de afge­lo­pen #blog­praat twit­ter­chat is het idee van @elja1op1 om weer wat vaker te gaan blog­gen. Niet zomaar wat vaker, maar iede­re dag! Hier­voor heeft ze het idee om op haar eigen site het label ‘Mar­ke­ting­ad­vies’ te ver­wij­de­ren om zo elke beper­king in onder­werp­keu­ze weg te halen. Ook heeft ze alvast het domein www.iederedagbloggen.nl gekocht om daar een lijst aan te leg­gen van de iede­re-dag-blog­gers die haar gaan vol­gen in dit voor­ne­men voor 2012.

Ik heb mezelf al opge­ge­ven, en dit blog vormt de aftrap voor mijn Iede­re-Dag-Blog­gen poging omdat ik geen zin heb om te wach­ten tot 2012. Wat ik wel hoop is dat alle blog­gers die mee­doen het ook op kun­nen bren­gen om niet alleen dage­lijks te blog­gen, maar ook om iede­re dag (of op zijn minst regel­ma­tig) een aan­tal mede­blog­gers te bezoe­ken, hun blog te lezen en een reac­tie ach­ter te laten.
Dan zou het ini­ti­a­tief pas echt goed aan­slui­ten bij mijn klei­ne erger­nis die in de blog­praat bespro­ken werd.

~ ~ ~

34 Replies to “Iedere dag bloglezen”

  1. Dank voor de diver­se ver­noe­min­gen! Ik ga nog eens naden­ken over het dage­lijk­se blog­gen, al moet ik erbij zeg­gen dat ik dat in fei­te al aan het doen ben de laat­ste tijd. Mijn ‘nadeel’ is alleen dat ik op ver­schil­len­de sites mijn bij­dra­gen doe, en maar een gedeel­te direct en ‘exclu­sief’ op Knet­ter.

    Lezen moet in ieder geval sowie­so te doen zijn. Kwes­tie van wat slim­mer mijn feeds orga­ni­se­ren.

    Beantwoorden

    1. Graag gedaan, en er zit natuur­lijk altijd een stuk­je eigen­be­lang bij aan dat lin­ken naar elkan­ders blog.
      Ik heb al ver­schei­de­ne half­har­ti­ge pogin­gen gedaan om dage­lijks te blog­gen, maar zie er nu wat meer heil in omdat we het met een groep­je gelijk­ge­zin­den gaan doen. Je kunt op je eigen Knet­ter-site toch ook een soort tea­ser (bv de eer­ste vijf regels opne­men, en dan door­lin­ken naar de site waar je com­ple­te blog staat) plaat­sen. Dat zou ik niet zien als vals­spe­len. Dage­lijks blog­gen is dage­lijks blog­gen.

      Beantwoorden

  2. vind het stoer dat je elke dag gaat blog­gen!
    ik ga de uit­da­ging niet aan!
    wel ga ik pro­be­ren meer te blog­gen,
    maar mijn werk,prve, mijn zwemmmen.en bestuurs­func­ties in ver­e­ni­gin­gen zijn er ook!
    vond het wel een zeer intres­san­te blog­praat!

    Beantwoorden

    1. Eer­lijk gezegd weet ik ook niet wat ik over mezelf afroep. Mijn leven­tje ziet er wat min­der druk uit dan dat van jou, maar ik maak wel lan­ge dagen en heb vaak bui­ten­land­se collega’s op bezoek die regel­ma­tig mee uit eten geno­men moe­ten wor­den. Af en toe een zaken­reis­je en veel laat op de avond calls met de VS. En dan wil ik ook nog veel boe­ken lezen, muziek luis­te­ren, blogs lezen, gitaar spe­len. Oh ja, ik heb ook nog een vrouw in huis. En klein­kin­de­ren. En, en, en.
      Maar aan de ande­re kant geeft dat ook weer veel blog­ma­te­ri­aal 😉

      Beantwoorden

  3. Ik kan me best wel in je ver­haal vin­den en lees zelf ook veel, reac­ties soms op twit­ter… min­der onder blogver­ha­len omdat ik lang zoiets had van wie ben ik om com­men­taar te geven onder iemands ver­haal. Al heeft die terug­hou­dend­heid wel­licht ook te maken met de nare erva­rin­gen die ik gehad heb toen ik een tijd­je mijn gedich­ten publi­ceer­de op een gedich­ten­si­te.
    Groet­jes en tot lees…

    Beantwoorden

    1. Ik vind het juist leuk wan­neer lezers een reac­tie ach­ter laten. Daar hoeft hele­maal niet hef­tig over te zijn nage­dacht. Ik ben echt oprecht blij met een reac­tie waar­uit blijkt dat het iemand het leuk gevon­den heeft. Ik zie dat toch net van iets meer betrok­ken­heid getui­gen dan een sim­pe­le druk op de ‘Like’ knop, maar dat kan ook zijn omdat ik dat hele Facebook niet like 😉
      Ik hoop je in ieder geval vaak hier te zien en te lezen.

      Beantwoorden

  4. Res­pect voor ieder­een die dage­lijks wil gaan blog­gen, en dat ook op een manier doet zodat de kwa­li­teit er niet onder lijdt. Als ik elke dag zou gaan blog­gen, zou het maar een melig geheel wor­den, schrij­ven om te ‘moe­ten’ schrij­ven. Ik ken mezelf. Dan krijg ik later spijt en wil ik alles wel gaan wis­sen. :p Dat ga ik dus niet doen. Boven­dien wil ik het spon­taan hou­den. Schrij­ven wan­neer iets zich aan­dient. Werkt voor mij het bes­te. Maar ik ga wel de iede­re­dag­blog­gers (en ande­re!!) in de gaten hou­den, lijkt me leuk. Benieuwd hoe dat pro­ces gaat, zal dat idd steeds mak­ke­lij­ker wor­den? En ik zal ook eens wat vaker pro­be­ren te rea­ge­ren, in mijn geval is het soms inder­daad, net als Anna hier­bo­ven noemt, een vorm van terug­hou­dend­heid, het idee heb­ben niets inte­res­sants als reac­tie in te kun­nen bren­gen en er dus beter het zwij­gen toe te doen. Dan kan een ‘like’ of een ‘ret­weet’ soms ‘mak­ke­lij­ker’ zijn. Zeker als je na een reac­tie ook nooit meer iets ‘terug­hoort’, dan is het een beet­je roe­pen in de woes­tijn. 😉 Des­on­danks, ik geef toe, zelf vind ik het ook het leukst een reac­tie te vin­den bij mijn blog zelf. Zo houd je alles een beet­je bij elkaar. Mooi voor het over­zicht. 🙂
    Wat ik trou­wens leuk vind aan jouw site Peter, dat je zo’n over­zicht­je hebt van blog­gers en hun meest recen­te posts. Regel­ma­tig ga ik (o.a.) eerst naar jouw site om te kij­ken wat er nieuw is, haha!

    Any­way, dit is een lan­ge reac­tie gewor­den. POWERRRRRRRR aan de blog­gers en de inter­ac­tie in 2012! Gegroet! 🙂

    Beantwoorden

    1. Haha, heer­lijk wat een reac­tie! Power aan de blog­le­zers!!
      Ik hoop dat die­zelf­de blog­le­zers ook kri­tisch genoeg dur­ven zijn om hier aan te geven wan­neer de kwa­li­teit van mijn blogs (mocht die er al zijn) nog ver­der naar bene­den gaat van­we­ge het dage­lijks moe­ten pos­ten. Zelf ben ik heel benieuwd wat die dage­lijk­se druk op de publish-knop met mijn schrij­ven doet. Eer­lijk gezegd schrijf ik al elke dag, maar vaak maak ik het niet af. Mis­schien dat er wat meer uit de vin­gers komt nu ik elke dag een blog wil pos­ten. Maar mis­schien werkt het zo wel niet bij mij, en dan moet ik ook de stap nemen om er niet mee ver­der te gaan. Het moet wel leuk blij­ven.
      Grap­pig dat je af en toe hier bij de Blo­groll begint met lezen. Zo begin ik ook. Een RSS feed gebruik ik niet.

      Beantwoorden

  5. Nu kan ik zo te zien niet reply’en op de reply van Peter. Dus dan maar zo.
    Tot nu toe zet­te ik een elders geplaatste blog na een aan­tal dagen op Knet­ter, met de ‘juis­te’ datum. Maar die tea­ser is eigen­lijk wel slim­mer.
    En dan kan ik later als­nog de hele blog erin kwak­ken.

    En wat het dage­lijks blog­gen betreft. Ik heb op G+ bij­na elke dag wel een post die ook zon­der al te veel gedoe als blog dienst kan doen. Dus eigen­lijk moet dat best luk­ken. Mijn blog op Knet­ter van van­daag was eigen­lijk ook een uit de hand gelo­pen G+ post, die ik na veel te vroeg wak­ker wor­den in elkaar aan het knut­se­len was.

    Beantwoorden

    1. Met die tea­ser laat je op je eigen site zien dat je druk doen­de bent met schrij­ven en hoe­ven je vas­te bezoe­kers niet te zoe­ken, maar ze kun­nen gewoon door klik­ken naar de plek waar je blog staat. En later kun je inder­daad het gehe­le blog plaat­sen. Voor later 😉

      Beantwoorden

  6. Nog even ter reac­tie op jouw reac­tie op míjn reac­tie op jouw blog… 😉
    Er mag gela­chen wor­den: Ik weet niet eens wat een RSS-feed is (hoe­wel ik vaak genoeg zul­ke ter­men voor­bij zie komen, jawel). Ik snap echt niets van dat soort tech­nisch com­pu­ter­ge­neu­zel. Ik kan alleen maar typen en lezen. And that’s exact­ly what I’ll do 😉
    PS. Niet zo beschei­den, kwa­li­teit is er in jouw blogs wel dege­lijk, daar­om ben ik ook niet bang voor jouw dage­lijk­se post. Haha, good luck!
    En nog een beet­je POWER toe! Omdat het zo lek­ker TIKT.

    Beantwoorden

    1. Lezen dan => http://nl.wikipedia.org/wiki/Really_Simple_Syndication over RSS.
      En dank je voor het com­pli­ment. Ik hoop echt dat het me gaat luk­ken een beet­je kwa­li­teit te hand­ha­ven. Maar ook dat het me gaat luk­ken ver­schil­len­de schrijf­stij­len te ont­wik­ke­len en ver­der uit te wer­ken.
      Daar­voor is een extra POWER boost altijd mee­ge­no­men 🙂

      Beantwoorden

  7. Mooi.
    Ik dacht: ik ga ook mee doen. Maar ik ga juits 2012 met min­der ver­plich­tin­gen in. Dus ik ga niet iede­re dag blog­gen. We gewoon lek­ker veel. En soms dus ook gewoon hele­maal niet. Mijn zomer­va­kan­ties houd ik bij­voor­beeld altijd geheel ana­loog,

    Je hebt me wel aan het lezen en rea­ge­ren gezet Peter, waar­voor dank.

    En alle blog­gers: heel veel ple­zier, lezers en reac­ties gewenst.

    Beantwoorden

    1. Wan­neer je het ervaart als een ver­plich­ting dan is het beter er niet aan te begin­nen. Zeker in com­bi­na­tie met jouw voor­ne­mens het komen­de jaar.
      Zelf hoop ik dat het niet teveel de spon­ta­ni­teit van mijn schrij­ven ver­pest, want dan heeft het niet het effect wat ik wil berei­ken. Ik hoop juist dat het me helpt om wat eer­der een stuk tekst de wereld in te stu­ren. En wat ver­schil­len­de stij­len uit te pro­be­ren. We zien wel waar het schip strandt.
      Bedankt voor de aan­moe­di­ging, we gaan ons best doen om rea­geer­waar­di­ge blogs te schrij­ven 😉

      Beantwoorden

  8. Ik zie het liefst reac­ties omder mijn blog om het over­zicht te behou­den. Maar, iede­re reac­tie is natuur­lijk goed. In ieder geval sti­mu­leert het, te weten dat ik gele­zen word en dat weet ik min of meer ook via de site­sta­tis­tie­ken. Maar goed, ik lees veel maar rea­geer ook niet altijd. Het eten moet op tijd op tafel, en ver­slag moet nog geschre­ven wor­den, wat dan ook.

    Beantwoorden

    1. Ik ben ook blij met iede­re reac­tie, en het liefst onder het blog zelf. De site sta­tis­tie­ken geven wel een beeld, maar ik zie veel bezoe­kers die via bv Goog­le op mijn site komen en weet dan niet of ze dan zijn gaan lezen of dat ze zien dat ze ver­keerd zit­ten.
      Over­al waar ik lees pro­beer ik te rea­ge­ren. Als ik geen tijd heb om te rea­ge­ren, heb ik ook geen tijd om te lezen 😉

      Beantwoorden

  9. Ook ik ben erbij Peter de komen­de 366 en-nog-wat-dagen #iede­re­dag­blog­gen
    En, zoals ik veel vaker doe, zal ik ook onder jouw blogs die ik lees (heb jouw blog pas net ont­dekt) regel­ma­tig ‘iets’ ach­ter laten 😉

    Beantwoorden

    1. Mis­schien, als het goed bevalt en we hou­den het een jaar vol, weten we wel niet meer beter, en gaan we gewoon door. Net als @hjwdewit 🙂
      Wees altijd wel­kom op mijn blog, en ik heb die van jou ook opge­no­men in mijn blo­groll hier­on­der zodat ik zie wan­neer er een upda­te staat (als het goed is iede­re dag…)

      Beantwoorden

  10. Inder­daad, niets pret­ti­ger dan een reac­tie onder je blog. Zelfs een nega­tie­ve reac­tie is wel­kom. Ik moet heel eer­lijk toe­ge­ven dat ik dik­wijls niet rea­geer. Gewoon omdat ik even geen puf heb of op dat moment even niks vind. Toch merk ik zelf de posi­tie­ve wer­king van reac­ties op je blog. Het sti­mu­leert, moti­veert en acti­veert. Mooie actie dus. Iets om mee door te gaan!

    Beantwoorden

  11. ik blog al elke dag, soms vaker en soms sla ik een dag­je over. (ik kan niet anders meer. ik zou het ont­zet­tend mis­sen als ik niet meer kon blog­gen…)

    rea­ge­ren is iets wat al eer­der door esther don­kers en ande­ren aan­ge­haald werd om een week bij elkaar te rea­ge­ren. en toch vindt men het blijk­baar teveel tijd kos­ten ofzo, om te rea­ge­ren; moei­te te doen iets van een eigen mening ach­ter te laten.

    ik pro­beer het gesprek op gang te bren­gen als iemand bij mij rea­geert. ik vind het pret­tig om te rea­ge­ren. en ja, meest­al rea­geert men via twit­ter. ik snap ook niet waar­om. …

    Beantwoorden

    1. Ik zie je blogs elke dag voor­bij komen en ik voel dat ze heel vaak met dezelf­de bezie­ling zijn gemaakt. Dat is mooi om te zien. En inspi­re­rend.
      Rea­ge­ren is het laat­ste stuk­je van lezen. Heb je tijd om te lezen, heb je ook tijd om te rea­ge­ren (of het blog nodigt daar hele­maal niet toe uit). Heb je geen tijd om te rea­ge­ren, dan had je mis­schien ook niet moe­ten lezen…
      Ik heb er nu bewust voor geko­zen om wat soci­a­le media plat­for­men zoals FB en G+ op te zeg­gen en me vol­le­dig te con­cen­tre­ren op mijn eigen blogsite. Zoals eer­der al gezegd, het is mijn huis waar men op bezoek kan komen. En ik kom graag op bezoek bij iemand anders in huis en laat daar dan een reac­tie ach­ter.
      Twit­ter gebruik ik bui­ten mijn blogsite als enig ander com­mu­ni­ca­tie­ka­naal.

      Beantwoorden

  12. Ik krijg reac­ties via Twit­ter op een recen­te­lijk blog. Heel aar­dig natuur­lijk, maar ik denk altijd: waar­om deed je dat niet op mijn blog? Ver­ba­zing­wek­kend genoeg zijn het vaak blog­gers die dit doen, als­of ze niet weten hoe nut­tig en moti­ve­rend een reac­tie onder je entry is. Heel vreemd! Ik pro­beer altijd een nut­tig com­ment ach­ter te laten (al moet ik toe­ge­ven dat het af en toe niet lukt).

    Beantwoorden

    1. Pre­cies. Dat is wat ik ook altijd denk. Lie­ver een reac­tie bij mijn blog dan op twit­ter. Alle­bei mag natuur­lijk altijd 🙂

      Beantwoorden

  13. Ik zag het bij blog­praat, en in jouw blog eigen­lijk ook. Zoveel men­sen, zoveel menin­gen. Zelf heb ik een paar drem­pels bij het rea­ge­ren op een blog. Ik begin zelf net een beet­je met het op inter­net zet­ten van mijn ver­haal­tjes. Soms denk ik bij een blog: Dit is gewoon zo goed, wat heb ik hier nog aan toe te voe­gen? Daar­naast zijn er gedach­ten als: ik wil me vrij voe­len, niet rea­ge­ren om te rea­ge­ren, over ieder mooi boek of arti­kel schrijf ik ook geen review of reac­tie. Ander­zijds waar­deer ik het zelf ook heel erg als men­sen laten weten dat ze mijn stuk­je gele­zen heb­ben en daar iets van vin­den. Of wil ik het gevoel, wat ik krijg van een mooi geschre­ven blog, delen met de schrij­ver, en ande­ren. Kort­om, ook ik ben er nog niet hele­maal uit. Mis­schien blijft dat ook zo, afhan­ke­lijk van mijn stem­ming op het moment dat ik het lees.…

    Beantwoorden

  14. Uiter­aard her­ken­baar. Toen ik net in de blogwe­reld stap­te, rea­geer­de ik niet onder blogs van ande­ren; wat had ik nou te mel­den… Maar bij mijn eigen blogs had ik al snel door dat reac­ties gewoon leuk zijn, ook al zijn ze niet direct bij­zon­der, dus toen heb ik ook bedacht dat ik onder de blogs die ik lees eigen­lijk altijd iets wil schrij­ven. En jouw blogs lees ik altijd graag; leuk geschre­ven en ook vaak voor mij leer­za­me onder­wer­pen! Waar ik zelf gere­geld tegen aan­loop is dat ik ach­ter de lap­top ga zit­ten om te schrij­ven, dan eerst blogs van ande­ren ga lezen en ver­vol­gens zelf niet meer aan schrij­ven toe­kom. Daar moet ik een ande­re ver­hou­ding in zien te vin­den…

    Beantwoorden

    1. Haha, her­ken­baar die eer­ste erva­rin­gen met het ver­ken­nen van het blogwe­reld­je.
      Met die laat­ste opmer­king raak je wel een gevoe­lig punt. Het blijft een kwes­tie van tijd ver­de­len tus­sen lezen en schrij­ven.

      Beantwoorden

  15. Mooi. Die uit­ge­brei­de tek­sten van jou. Vind ik wel moei­lijk om alle­maal gron­dig te lezen. Ga ik wel pro­be­ren. Met eni­ge regel­maat. En soms rea­ge­ren.

    Ps
    Bij mij op de iPad staan de com­ments en jouw reac­tie daar­op (ver­on­der­stel ik) dwars door elkaar. Niet te lezen.

    Beantwoorden

    1. Neem je tijd om ze op je gemak te lezen. Ze staan hier nog wel even 😉

      Ik gebruik zelf Safa­ri op mijn iPad en snel even gecheckt, maar heb niet het pro­bleem wat jij beschrijft. Alles staat net­jes onder elkaar. Ik stuur je even­tjes een screenshot via twit­ter.

      Beantwoorden

  16. Ik rea­geer te wei­nig. Punt.

    Beantwoorden

  17. Wat ik nog wel even kwijt wil: Als ik de eer­ste keer rea­geer bij een voor mij nieu­we blog­ger, vind ik het onfat­soen­lijk als hij/zij niet even rea­geert op mijn reac­tie. Komt best vaak voor is mijn erva­ring. Zo, dat ben ik kwijt, zo tus­sen de kal­koen en de ijs­taart op eer­ste kerst­dag.

    Beantwoorden

    1. Lucht het op?
      Zul­len we ook nog even­tjes een *plop* doen? 😉

      Beantwoorden

  18. Ik vind het zelf gewel­dig wan­neer er reac­ties onder mijn blog staan. Maar ik weet ook dat wan­neer men­sen niet rea­ge­ren dit niet bete­kent dat ze het niet waar­de­ren of leuk vin­den.
    Vaak is ook even via twit­ter of facebook (like, +1 etc) rea­ge­ren snel­ler dan ’ lea­ve a com­ment’.
    Ik rea­geer met een com­ment wan­neer het mij aan­spreekt of soms als de per­soon mij aan­spreekt.
    Daar­naast vind ik het leuk om met een paar blog­gers een wis­sel­wer­king te heb­ben, je weet dat ze altijd jouw blogs lezen en dat doe ik dan ook anders­om.

    Natuur­lijk is een uit­ge­brei­de com­ment het leukst omdat je hier wat van kunt leren en het heel per­soon­lijk is. Maar ook de +1, tweets, likes etc zijn heel belang­rijk om een gro­ter net­werk te berei­ken.

    Beantwoorden

    1. Ik ga hele­maal mee in je rede­ne­ring. Natuur­lijk is het altijd fij­ner om een reac­tie in tekst te krij­gen, maar indien je vol­doen­de bezoe­kers, vol­doen­de sha­re-kliks en ook nog wat reac­ties krijgt, dan is het ook al heel wat.
      Mis­schien ben ik wel niet snel tevre­den 😉

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *