Reacties 34

Iedere dag bloglezen

Al enke­le jaren is het voor mij een gewoon­te om, dan wel niet dage­lijks doch zeker elke week op het inter­net een rij­tje favo­rie­te blog­gers af te gaan als­ook dan wat ver­der te sur­fen naar aan­lei­ding van de hyper­links die in hun blogs zijn ver­werkt. Niet alleen is dit een uiterst ont­span­nen­de bezig­heid (althans zo ervaar ik dat), het is in veel geval­len ook erg leer­zaam. Het blijft altijd een ver­ras­sing waar­over geblogd en waar­naar ver­we­zen wordt. Ik vind het ook heel ple­zie­rig om op deze manier nieu­we ont­wik­ke­lin­gen of per­soon­lij­ke ont­boe­ze­min­gen tot me te nemen bui­ten alleen maar de krant te lezen, het nieuws te kij­ken of de nieuws­si­tes te bezoe­ken. Je hebt het gevoel dat je de blog­gers door de tijd heen leert ken­nen en zij jou ook, waar­door het lijkt of ze spe­ci­aal voor jou het nieuws dui­den of iets uit hun per­soon­lijk leven prijs­ge­ven.

Van­daar dat ik het ook meer en meer van­zelf­spre­kend ging vin­den om een reac­tie ach­ter te laten bij de blogs die ik las. Soms gewoon maar om aan te geven dat ik het een goed blog vond. Als een blijk van waar­de­ring voor het feit dat iemand er tijd, denk­werk en ener­gie in steekt om een blog het levens­licht te laten zien. Een ande­re keer kon het een ant­woord zijn op een vraag die gesteld werd. Of een aan­vul­ling op het betoog. Een tegen­re­ac­tie wan­neer ik het er niet mee eens was.
Kort­om, ver­der com­mu­ni­ce­ren onder het blog, wat ten­slot­te ook een vorm van com­mu­ni­ca­tie is.

Wat me gaan­de­weg wel ging opval­len (en het kan zijn dat mijn erva­ring gekleurd is door de selec­tie van de blogs die ik bezoek en geheel niet repre­sen­ta­tief is) was dat het aan­tal reac­ties onder blogs min­der en min­der werd. Ter­wijl (indien dat te zien was) het aan­tal bezoe­kers soms hui­zen­hoog was, werd er slechts mond­jes­maat gere­a­geerd. Ik vond dat vreemd en begon me er zelfs wat aan te erge­ren. En dat is opval­lend, want iets wat ik hoogst zel­den doe. Het bracht me er zelfs toe om er een tweet aan te wij­den:

Ik ver­heug me er nu al op de actie­ve blog­gers in mijn lees­lijst dit week­end weer te mogen lezen. #dat­zou­den­meer­men­sen­moe­ten­doen

— Peter Pel­le­naars (@petepel) Decem­ber 3, 2011

En een week­je later nog­maals. Dan kun je wel nagaan hoe hoog het me zat…

Elkan­ders blog lezen, er reac­ties bij plaat­sen, en het blog ook nog eens pro­mo­ten. Dat zou­den vele blog­gers vaker kun­nen doen… — Peter Pel­le­naars (@petepel) Decem­ber 10, 2011

Deze laat­ste tweet werd opge­pikt door @robertkeizer en via hem kwam dit onder­werp bij @elja1op1 terecht. Het leid­de er toe dat tij­dens de eerst­vol­gen­de #blog­praat (de twit­ter­chat over blog­gen) van maan­dag 19 decem­ber 2011 we met ver­schil­len­de blog­gers hier­over van gedach­ten kon­den wis­se­len.

Dit waren de vra­gen die tij­dens het uur­tje chat­ten de revue pas­seer­den:

  1. Waar­om rea­ge­ren blog­gers niet of nau­we­lijks (meer) op elkaars blog?
  2. Vroe­ger’ moest je het als blog­ger voor­al van ande­re blog­gers heb­ben, het was een klein wereld­je. Hoe zit dat nu?
  3. Wat voor soort reac­ties horen er onder blogs, en wat zie je als spam?
  4. Moet je zelf ook rea­ge­ren op reac­ties onder je blog? (en waar­om wel/niet)
  5. Lezen blog­gers elkaars blogs? Hoe­veel blogs kun je eigen­lijk actief vol­gen?
  6. Kun je je ‘reach’ uit­brei­den met behulp van je mede­blog­gers? Zo ja, hoe?

Heel in het kort kwam het er op neer dat we tegen­woor­dig veel­al vol­staan met het gebrui­ken van de ver­schei­de­ne sha­ring-but­tons (zoals de Facebook-Like en de Goog­le+ knop) om aan te geven dat we een blog gele­zen heb­ben. Mits we de tijd heb­ben om te lezen. Moch­ten we nog wil­len rea­ge­ren, dan doen we dat eer­der op de soci­a­le media sites zelf, dan onder het blog. Waar­door de reac­ties op een blog ver­snip­perd raken over het inter­net. Goe­de of slech­te ont­wik­ke­ling? Daar­over werd niet echt een uit­spraak gedaan.

Het vol­le­di­ge ver­slag van de #blog­praat twit­ter­chat is hier te lezen.

En het onbe­vre­di­gen­de gevoel bleef.

Schijn­baar ook bij @robertkeizer gezien zijn blog dat hij van­daag via www.contentgirls.nl de wereld in stuur­de. Hij zit nog steeds met dezelf­de vra­gen die ook bij mij spe­len:

  • Wat is voor jou een reden om te rea­ge­ren op een blog?
  • Vind je het pret­ti­ger om mid­dels een tweet, een like of een +1 je waar­de­ring voor een blog te laten mer­ken, in plaats van dit onder de betref­fen­de blog te doen?
  • Hoe vaak rea­geer je door de bank geno­men op een blog, het­zij door een reac­tie, het­zij mid­dels de diver­se soci­al­m­e­dia­plat­for­men?

Inmid­dels begint zich al een seri­eu­ze stroom van reac­ties onder zijn blog te vor­men. Het geeft weer wat meer aan­vul­len­de infor­ma­tie. Ga voor­al even kij­ken.
Natuur­lijk heb ik ook mijn beschei­den steen­tje bij­ge­dra­gen.

Een leu­ke spin-off die zich heeft ont­wik­keld van­uit de afge­lo­pen #blog­praat twit­ter­chat is het idee van @elja1op1 om weer wat vaker te gaan blog­gen. Niet zomaar wat vaker, maar iede­re dag! Hier­voor heeft ze het idee om op haar eigen site het label ‘Mar­ke­ting­ad­vies’ te ver­wij­de­ren om zo elke beper­king in onder­werp­keu­ze weg te halen. Ook heeft ze alvast het domein www.iederedagbloggen.nl gekocht om daar een lijst aan te leg­gen van de iede­re-dag-blog­gers die haar gaan vol­gen in dit voor­ne­men voor 2012.

Ik heb mezelf al opge­ge­ven, en dit blog vormt de aftrap voor mijn Iede­re-Dag-Blog­gen poging omdat ik geen zin heb om te wach­ten tot 2012. Wat ik wel hoop is dat alle blog­gers die mee­doen het ook op kun­nen bren­gen om niet alleen dage­lijks te blog­gen, maar ook om iede­re dag (of op zijn minst regel­ma­tig) een aan­tal mede­blog­gers te bezoe­ken, hun blog te lezen en een reac­tie ach­ter te laten.
Dan zou het ini­ti­a­tief pas echt goed aan­slui­ten bij mijn klei­ne erger­nis die in de blog­praat bespro­ken werd.

~ ~ ~

34 reacties

  1. Ik vind het zelf gewel­dig wan­neer er reac­ties onder mijn blog staan. Maar ik weet ook dat wan­neer men­sen niet rea­ge­ren dit niet bete­kent dat ze het niet waar­de­ren of leuk vin­den.
    Vaak is ook even via twit­ter of facebook (like, +1 etc) rea­ge­ren snel­ler dan ’ lea­ve a com­ment’.
    Ik rea­geer met een com­ment wan­neer het mij aan­spreekt of soms als de per­soon mij aan­spreekt.
    Daar­naast vind ik het leuk om met een paar blog­gers een wis­sel­wer­king te heb­ben, je weet dat ze altijd jouw blogs lezen en dat doe ik dan ook anders­om.

    Natuur­lijk is een uit­ge­brei­de com­ment het leukst omdat je hier wat van kunt leren en het heel per­soon­lijk is. Maar ook de +1, tweets, likes etc zijn heel belang­rijk om een gro­ter net­werk te berei­ken.

    • Ik ga hele­maal mee in je rede­ne­ring. Natuur­lijk is het altijd fij­ner om een reac­tie in tekst te krij­gen, maar indien je vol­doen­de bezoe­kers, vol­doen­de sha­re-kliks en ook nog wat reac­ties krijgt, dan is het ook al heel wat.
      Mis­schien ben ik wel niet snel tevre­den 😉

  2. Wat ik nog wel even kwijt wil: Als ik de eer­ste keer rea­geer bij een voor mij nieu­we blog­ger, vind ik het onfat­soen­lijk als hij/zij niet even rea­geert op mijn reac­tie. Komt best vaak voor is mijn erva­ring. Zo, dat ben ik kwijt, zo tus­sen de kal­koen en de ijs­taart op eer­ste kerst­dag.

  3. Mooi. Die uit­ge­brei­de tek­sten van jou. Vind ik wel moei­lijk om alle­maal gron­dig te lezen. Ga ik wel pro­be­ren. Met eni­ge regel­maat. En soms rea­ge­ren.

    Ps
    Bij mij op de iPad staan de com­ments en jouw reac­tie daar­op (ver­on­der­stel ik) dwars door elkaar. Niet te lezen.

    • Neem je tijd om ze op je gemak te lezen. Ze staan hier nog wel even 😉

      Ik gebruik zelf Safa­ri op mijn iPad en snel even gecheckt, maar heb niet het pro­bleem wat jij beschrijft. Alles staat net­jes onder elkaar. Ik stuur je even­tjes een screenshot via twit­ter.

  4. Uiter­aard her­ken­baar. Toen ik net in de blogwe­reld stap­te, rea­geer­de ik niet onder blogs van ande­ren; wat had ik nou te mel­den… Maar bij mijn eigen blogs had ik al snel door dat reac­ties gewoon leuk zijn, ook al zijn ze niet direct bij­zon­der, dus toen heb ik ook bedacht dat ik onder de blogs die ik lees eigen­lijk altijd iets wil schrij­ven. En jouw blogs lees ik altijd graag; leuk geschre­ven en ook vaak voor mij leer­za­me onder­wer­pen! Waar ik zelf gere­geld tegen aan­loop is dat ik ach­ter de lap­top ga zit­ten om te schrij­ven, dan eerst blogs van ande­ren ga lezen en ver­vol­gens zelf niet meer aan schrij­ven toe­kom. Daar moet ik een ande­re ver­hou­ding in zien te vin­den…

    • Haha, her­ken­baar die eer­ste erva­rin­gen met het ver­ken­nen van het blogwe­reld­je.
      Met die laat­ste opmer­king raak je wel een gevoe­lig punt. Het blijft een kwes­tie van tijd ver­de­len tus­sen lezen en schrij­ven.

  5. Ik zag het bij blog­praat, en in jouw blog eigen­lijk ook. Zoveel men­sen, zoveel menin­gen. Zelf heb ik een paar drem­pels bij het rea­ge­ren op een blog. Ik begin zelf net een beet­je met het op inter­net zet­ten van mijn ver­haal­tjes. Soms denk ik bij een blog: Dit is gewoon zo goed, wat heb ik hier nog aan toe te voe­gen? Daar­naast zijn er gedach­ten als: ik wil me vrij voe­len, niet rea­ge­ren om te rea­ge­ren, over ieder mooi boek of arti­kel schrijf ik ook geen review of reac­tie. Ander­zijds waar­deer ik het zelf ook heel erg als men­sen laten weten dat ze mijn stuk­je gele­zen heb­ben en daar iets van vin­den. Of wil ik het gevoel, wat ik krijg van een mooi geschre­ven blog, delen met de schrij­ver, en ande­ren. Kort­om, ook ik ben er nog niet hele­maal uit. Mis­schien blijft dat ook zo, afhan­ke­lijk van mijn stem­ming op het moment dat ik het lees.…

  6. Ik krijg reac­ties via Twit­ter op een recen­te­lijk blog. Heel aar­dig natuur­lijk, maar ik denk altijd: waar­om deed je dat niet op mijn blog? Ver­ba­zing­wek­kend genoeg zijn het vaak blog­gers die dit doen, als­of ze niet weten hoe nut­tig en moti­ve­rend een reac­tie onder je entry is. Heel vreemd! Ik pro­beer altijd een nut­tig com­ment ach­ter te laten (al moet ik toe­ge­ven dat het af en toe niet lukt).

  7. ik blog al elke dag, soms vaker en soms sla ik een dag­je over. (ik kan niet anders meer. ik zou het ont­zet­tend mis­sen als ik niet meer kon blog­gen…)

    rea­ge­ren is iets wat al eer­der door esther don­kers en ande­ren aan­ge­haald werd om een week bij elkaar te rea­ge­ren. en toch vindt men het blijk­baar teveel tijd kos­ten ofzo, om te rea­ge­ren; moei­te te doen iets van een eigen mening ach­ter te laten.

    ik pro­beer het gesprek op gang te bren­gen als iemand bij mij rea­geert. ik vind het pret­tig om te rea­ge­ren. en ja, meest­al rea­geert men via twit­ter. ik snap ook niet waar­om. …

    • Ik zie je blogs elke dag voor­bij komen en ik voel dat ze heel vaak met dezelf­de bezie­ling zijn gemaakt. Dat is mooi om te zien. En inspi­re­rend.
      Rea­ge­ren is het laat­ste stuk­je van lezen. Heb je tijd om te lezen, heb je ook tijd om te rea­ge­ren (of het blog nodigt daar hele­maal niet toe uit). Heb je geen tijd om te rea­ge­ren, dan had je mis­schien ook niet moe­ten lezen…
      Ik heb er nu bewust voor geko­zen om wat soci­a­le media plat­for­men zoals FB en G+ op te zeg­gen en me vol­le­dig te con­cen­tre­ren op mijn eigen blogsite. Zoals eer­der al gezegd, het is mijn huis waar men op bezoek kan komen. En ik kom graag op bezoek bij iemand anders in huis en laat daar dan een reac­tie ach­ter.
      Twit­ter gebruik ik bui­ten mijn blogsite als enig ander com­mu­ni­ca­tie­ka­naal.

  8. Inder­daad, niets pret­ti­ger dan een reac­tie onder je blog. Zelfs een nega­tie­ve reac­tie is wel­kom. Ik moet heel eer­lijk toe­ge­ven dat ik dik­wijls niet rea­geer. Gewoon omdat ik even geen puf heb of op dat moment even niks vind. Toch merk ik zelf de posi­tie­ve wer­king van reac­ties op je blog. Het sti­mu­leert, moti­veert en acti­veert. Mooie actie dus. Iets om mee door te gaan!

  9. Ook ik ben erbij Peter de komen­de 366 en-nog-wat-dagen #iede­re­dag­blog­gen
    En, zoals ik veel vaker doe, zal ik ook onder jouw blogs die ik lees (heb jouw blog pas net ont­dekt) regel­ma­tig ‘iets’ ach­ter laten 😉

    • Mis­schien, als het goed bevalt en we hou­den het een jaar vol, weten we wel niet meer beter, en gaan we gewoon door. Net als @hjwdewit 🙂
      Wees altijd wel­kom op mijn blog, en ik heb die van jou ook opge­no­men in mijn blo­groll hier­on­der zodat ik zie wan­neer er een upda­te staat (als het goed is iede­re dag…)

  10. Ik zie het liefst reac­ties omder mijn blog om het over­zicht te behou­den. Maar, iede­re reac­tie is natuur­lijk goed. In ieder geval sti­mu­leert het, te weten dat ik gele­zen word en dat weet ik min of meer ook via de site­sta­tis­tie­ken. Maar goed, ik lees veel maar rea­geer ook niet altijd. Het eten moet op tijd op tafel, en ver­slag moet nog geschre­ven wor­den, wat dan ook.

    • Ik ben ook blij met iede­re reac­tie, en het liefst onder het blog zelf. De site sta­tis­tie­ken geven wel een beeld, maar ik zie veel bezoe­kers die via bv Goog­le op mijn site komen en weet dan niet of ze dan zijn gaan lezen of dat ze zien dat ze ver­keerd zit­ten.
      Over­al waar ik lees pro­beer ik te rea­ge­ren. Als ik geen tijd heb om te rea­ge­ren, heb ik ook geen tijd om te lezen 😉

  11. Mooi.
    Ik dacht: ik ga ook mee doen. Maar ik ga juits 2012 met min­der ver­plich­tin­gen in. Dus ik ga niet iede­re dag blog­gen. We gewoon lek­ker veel. En soms dus ook gewoon hele­maal niet. Mijn zomer­va­kan­ties houd ik bij­voor­beeld altijd geheel ana­loog,

    Je hebt me wel aan het lezen en rea­ge­ren gezet Peter, waar­voor dank.

    En alle blog­gers: heel veel ple­zier, lezers en reac­ties gewenst.

    • Wan­neer je het ervaart als een ver­plich­ting dan is het beter er niet aan te begin­nen. Zeker in com­bi­na­tie met jouw voor­ne­mens het komen­de jaar.
      Zelf hoop ik dat het niet teveel de spon­ta­ni­teit van mijn schrij­ven ver­pest, want dan heeft het niet het effect wat ik wil berei­ken. Ik hoop juist dat het me helpt om wat eer­der een stuk tekst de wereld in te stu­ren. En wat ver­schil­len­de stij­len uit te pro­be­ren. We zien wel waar het schip strandt.
      Bedankt voor de aan­moe­di­ging, we gaan ons best doen om rea­geer­waar­di­ge blogs te schrij­ven 😉

  12. Nog even ter reac­tie op jouw reac­tie op míjn reac­tie op jouw blog… 😉
    Er mag gela­chen wor­den: Ik weet niet eens wat een RSS-feed is (hoe­wel ik vaak genoeg zul­ke ter­men voor­bij zie komen, jawel). Ik snap echt niets van dat soort tech­nisch com­pu­ter­ge­neu­zel. Ik kan alleen maar typen en lezen. And that’s exact­ly what I’ll do 😉
    PS. Niet zo beschei­den, kwa­li­teit is er in jouw blogs wel dege­lijk, daar­om ben ik ook niet bang voor jouw dage­lijk­se post. Haha, good luck!
    En nog een beet­je POWER toe! Omdat het zo lek­ker TIKT.

  13. Nu kan ik zo te zien niet reply’en op de reply van Peter. Dus dan maar zo.
    Tot nu toe zet­te ik een elders geplaatste blog na een aan­tal dagen op Knet­ter, met de ‘juis­te’ datum. Maar die tea­ser is eigen­lijk wel slim­mer.
    En dan kan ik later als­nog de hele blog erin kwak­ken.

    En wat het dage­lijks blog­gen betreft. Ik heb op G+ bij­na elke dag wel een post die ook zon­der al te veel gedoe als blog dienst kan doen. Dus eigen­lijk moet dat best luk­ken. Mijn blog op Knet­ter van van­daag was eigen­lijk ook een uit de hand gelo­pen G+ post, die ik na veel te vroeg wak­ker wor­den in elkaar aan het knut­se­len was.

    • Met die tea­ser laat je op je eigen site zien dat je druk doen­de bent met schrij­ven en hoe­ven je vas­te bezoe­kers niet te zoe­ken, maar ze kun­nen gewoon door klik­ken naar de plek waar je blog staat. En later kun je inder­daad het gehe­le blog plaat­sen. Voor later 😉

  14. Res­pect voor ieder­een die dage­lijks wil gaan blog­gen, en dat ook op een manier doet zodat de kwa­li­teit er niet onder lijdt. Als ik elke dag zou gaan blog­gen, zou het maar een melig geheel wor­den, schrij­ven om te ‘moe­ten’ schrij­ven. Ik ken mezelf. Dan krijg ik later spijt en wil ik alles wel gaan wis­sen. :p Dat ga ik dus niet doen. Boven­dien wil ik het spon­taan hou­den. Schrij­ven wan­neer iets zich aan­dient. Werkt voor mij het bes­te. Maar ik ga wel de iede­re­dag­blog­gers (en ande­re!!) in de gaten hou­den, lijkt me leuk. Benieuwd hoe dat pro­ces gaat, zal dat idd steeds mak­ke­lij­ker wor­den? En ik zal ook eens wat vaker pro­be­ren te rea­ge­ren, in mijn geval is het soms inder­daad, net als Anna hier­bo­ven noemt, een vorm van terug­hou­dend­heid, het idee heb­ben niets inte­res­sants als reac­tie in te kun­nen bren­gen en er dus beter het zwij­gen toe te doen. Dan kan een ‘like’ of een ‘ret­weet’ soms ‘mak­ke­lij­ker’ zijn. Zeker als je na een reac­tie ook nooit meer iets ‘terug­hoort’, dan is het een beet­je roe­pen in de woes­tijn. 😉 Des­on­danks, ik geef toe, zelf vind ik het ook het leukst een reac­tie te vin­den bij mijn blog zelf. Zo houd je alles een beet­je bij elkaar. Mooi voor het over­zicht. 🙂
    Wat ik trou­wens leuk vind aan jouw site Peter, dat je zo’n over­zicht­je hebt van blog­gers en hun meest recen­te posts. Regel­ma­tig ga ik (o.a.) eerst naar jouw site om te kij­ken wat er nieuw is, haha!

    Any­way, dit is een lan­ge reac­tie gewor­den. POWERRRRRRRR aan de blog­gers en de inter­ac­tie in 2012! Gegroet! 🙂

    • Haha, heer­lijk wat een reac­tie! Power aan de blog­le­zers!!
      Ik hoop dat die­zelf­de blog­le­zers ook kri­tisch genoeg dur­ven zijn om hier aan te geven wan­neer de kwa­li­teit van mijn blogs (mocht die er al zijn) nog ver­der naar bene­den gaat van­we­ge het dage­lijks moe­ten pos­ten. Zelf ben ik heel benieuwd wat die dage­lijk­se druk op de publish-knop met mijn schrij­ven doet. Eer­lijk gezegd schrijf ik al elke dag, maar vaak maak ik het niet af. Mis­schien dat er wat meer uit de vin­gers komt nu ik elke dag een blog wil pos­ten. Maar mis­schien werkt het zo wel niet bij mij, en dan moet ik ook de stap nemen om er niet mee ver­der te gaan. Het moet wel leuk blij­ven.
      Grap­pig dat je af en toe hier bij de Blo­groll begint met lezen. Zo begin ik ook. Een RSS feed gebruik ik niet.

  15. Dina-Anna

    Ik kan me best wel in je ver­haal vin­den en lees zelf ook veel, reac­ties soms op twit­ter… min­der onder blogver­ha­len omdat ik lang zoiets had van wie ben ik om com­men­taar te geven onder iemands ver­haal. Al heeft die terug­hou­dend­heid wel­licht ook te maken met de nare erva­rin­gen die ik gehad heb toen ik een tijd­je mijn gedich­ten publi­ceer­de op een gedich­ten­si­te.
    Groet­jes en tot lees…

    • Ik vind het juist leuk wan­neer lezers een reac­tie ach­ter laten. Daar hoeft hele­maal niet hef­tig over te zijn nage­dacht. Ik ben echt oprecht blij met een reac­tie waar­uit blijkt dat het iemand het leuk gevon­den heeft. Ik zie dat toch net van iets meer betrok­ken­heid getui­gen dan een sim­pe­le druk op de ‘Like’ knop, maar dat kan ook zijn omdat ik dat hele Facebook niet like 😉
      Ik hoop je in ieder geval vaak hier te zien en te lezen.

  16. vind het stoer dat je elke dag gaat blog­gen!
    ik ga de uit­da­ging niet aan!
    wel ga ik pro­be­ren meer te blog­gen,
    maar mijn werk,prve, mijn zwemmmen.en bestuurs­func­ties in ver­e­ni­gin­gen zijn er ook!
    vond het wel een zeer intres­san­te blog­praat!

    • Eer­lijk gezegd weet ik ook niet wat ik over mezelf afroep. Mijn leven­tje ziet er wat min­der druk uit dan dat van jou, maar ik maak wel lan­ge dagen en heb vaak bui­ten­land­se collega’s op bezoek die regel­ma­tig mee uit eten geno­men moe­ten wor­den. Af en toe een zaken­reis­je en veel laat op de avond calls met de VS. En dan wil ik ook nog veel boe­ken lezen, muziek luis­te­ren, blogs lezen, gitaar spe­len. Oh ja, ik heb ook nog een vrouw in huis. En klein­kin­de­ren. En, en, en.
      Maar aan de ande­re kant geeft dat ook weer veel blog­ma­te­ri­aal 😉

  17. Dank voor de diver­se ver­noe­min­gen! Ik ga nog eens naden­ken over het dage­lijk­se blog­gen, al moet ik erbij zeg­gen dat ik dat in fei­te al aan het doen ben de laat­ste tijd. Mijn ‘nadeel’ is alleen dat ik op ver­schil­len­de sites mijn bij­dra­gen doe, en maar een gedeel­te direct en ‘exclu­sief’ op Knet­ter.

    Lezen moet in ieder geval sowie­so te doen zijn. Kwes­tie van wat slim­mer mijn feeds orga­ni­se­ren.

    • Graag gedaan, en er zit natuur­lijk altijd een stuk­je eigen­be­lang bij aan dat lin­ken naar elkan­ders blog.
      Ik heb al ver­schei­de­ne half­har­ti­ge pogin­gen gedaan om dage­lijks te blog­gen, maar zie er nu wat meer heil in omdat we het met een groep­je gelijk­ge­zin­den gaan doen. Je kunt op je eigen Knet­ter-site toch ook een soort tea­ser (bv de eer­ste vijf regels opne­men, en dan door­lin­ken naar de site waar je com­ple­te blog staat) plaat­sen. Dat zou ik niet zien als vals­spe­len. Dage­lijks blog­gen is dage­lijks blog­gen.

Schrijf een reactie