Fictie

De deurbel ging. Verstoord keek ik op van mijn boek. Het was net half negen geweest. Voor de deur stond de bezorgster van de NRC. Ze wenste me fijne feestdagen en een voorspoedig nieuwjaar.

Filed under: Persoonlijk

Ik nodig haar uit om binnen te komen. Aarzelend neemt ze het aanbod aan. In de huiskamer zeg ik haar plaats te nemen op de bank terwijl ik iets te drinken inschenk. Met twee glazen keer ik terug en bied haar er een aan. Met spanning kijk ik toe hoe ze voorzichtig uit haar glas nipt. 

Filed under: Fictie

Ik gaf haar 10 euro. Er viel een lichte aarzeling te bespeuren voordat ze het geld aanpakte. Bij het tuinhekje keek ze nog een keer om. Een brede glimlach op haar gezicht.

Ja, zo ben ik. Gul.
Maar ook een watje.
Had er een puisterige puber aan de deur gestaan dan had ik hoogstwaarschijnlijk verder gezocht naar kleingeld alvorens het tientje te overhandigen dat ik in mijn portemonnee zag zitten. Maar niet bij dit aardige meisje. Ze bezorgt de krant bij mijn weten nu al zo’n vijf jaar. Eerst altijd op de fiets en sinds kort zie ik haar ook wel eens op een brommertje rijden. Daarom geef ik gul. Aan haar.

Filed under: Persoonlijk

En volg ik haar. Op twitter. Op facebook. Overal waar ik haar kan vinden. Op straat. In de stad. In de bioscoop. 

Filed under: Fictie

Toch schaam ik me daar dan weer voor. Van boven klonk de stem van mijn partner. “Wie was er zojuist aan de deur?” “Och, weer zo’n bezorger,” gaf ik haar als antwoord. Het bleef even stil. Dan volgt er nog een vraag. “Hoeveel heb je gegeven?” Ik keek in mijn lege portemonnee. “Vijf euro!” roep ik naar boven en loop de keuken in.

Filed under: Persoonlijk

Uit het messenblok neem ik het vleesmes dat zij onlangs van Sinterklaas heeft gekregen. 

Filed under: Fictie

Eenmaal weer plaatsgenomen in mijn leesstoel springt de poes op mijn schoot. Spinnend duwt ze met haar kopje in mijn hals terwijl ik haar aai. In plaats van het boek waarin ik zojuist nog zo geboeid zat te lezen pak ik nu mijn laptop. Ik besluit een blogje te tikken over de krantenbezorgers die elk jaareinde weer hun ronde doen in de hoop wat extra zakgeld te verzamelen met hun beste wensen voor het nieuwe jaar. Al snel heb ik het stukje klaar en publiceer het op mijn website onder de categorie ‘Fictie’.

Filed under: Persoonlijk

~ ~ ~

De mensen die mij al wat langer volgen weten dat ik het hier op mijn site niet zo nauw neem met de werkelijkheid. Mijn blogs zijn een mix van ‘waargebeurde’ ervaringen aangevuld met een scheut fantasie om te voorkomen dat (in mijn ogen althans) het verhaal te doorsnee blijft. Schiet ik uit met die scheut fantasie, dan publiceer ik het blog onder de categorie ‘Fictie’. Zodat de argeloze lezer niet denkt dat ik bijvoorbeeld onbarmhartig krantenbezorgers met Nee-stickers terug de bittere avondkou in stuur.
Sinds vandaag weet ik beter. Daarom in dit blog een meer prominente plaats voor de categorizering van de gepubliceerde tekst.

~ ~ ~

19 gedachten over “Fictie

  1. Wat een geweldige creatieve manier om extra duiding te geven aan je – echt waar – geweldige schrijfsels.

    Op het gevaar af dat ik helemaal niks meer serieus neem hierzo ga ik gewoon door met primair reageren. Net als bij de je eerdere blog. Bevalt goed.

    1. Ga jij maar lekker door met primair reageren. Dat schijnt goed te zijn voor mijn creativiteit.
      Dank voor je compliment en ik ben blij dat je de plaagstoot lekker sportief opneemt.

  2. Ja.
    Wat moet ik hier nou op zeggen.
    Moet ik nou serieus reageren?
    Of net doen of ik het begrijp?
    Want voor de comments zijn er geen aparte categorieën.
    Waarom eigenlijk niet?

    En waarom is mijn krantenbezorgster een menneke van 13?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *