Making the Difference — 8

Deze blog­post is deel 8 van 16 in de serie Making the Dif­fe­ren­ce

Op de eer­ste dag van het nieu­we jaar voor mij geen goe­de voor­ne­mens. Ik ben nor­maal gespro­ken niet zo voor het uit­stel­len van bepaal­de ver­an­de­rin­gen indien het dui­de­lijk is dat ze een posi­tief effect zul­len heb­ben. Waar­om wach­ten tot een zoge­naamd ‘geschikt’ moment om er mee te begin­nen? Als­of 1 janu­a­ri wezen­lijk ver­schilt van 23 decem­ber? Om maar eens een wil­le­keu­ri­ge datum te noe­men.

Het gro­te voor­deel van met­een begin­nen t.o.v. door­schui­ven naar 1 janu­a­ri is dat er vaak meer moti­va­tie aan­we­zig is op het moment dat je beseft dat iets moet ver­an­de­ren. De ‘urg­en­cy to act’ is dui­de­lij­ker voel­baar. Ook voor­kom je dat de start van het nieu­we jaar begint met een lan­ge lijst van opge­spaar­de goe­de voor­ne­mens. Waar­door tij­dens het lezen alleen al de moed je in de schoe­nen zakt.

Voor die­ge­ne die mij op dit blog al wat lan­ger volgt is het geen geheim dat mijn laat­ste ‘act of urg­en­cy’ terug­gaat naar de work­shop ‘Making the Dif­fe­ren­ce’ in de week van 7 novem­ber. Daar werd op een zeer inspi­re­ren­de wij­ze inzich­te­lijk gemaakt in hoe­ver­re je zelf in staat kunt zijn om ver­an­de­rin­gen in je leven (werk en/of pri­vé) door te voe­ren. Op het eind wer­den we gesti­mu­leerd om een lijst van acties op te stel­len waar we de eerst­vol­gen­de hon­derd dagen aan wil­den gaan wer­ken.

Ik besloot niet alleen om deze keer eens wat seri­eu­zer dan voor­gaan­de keren met zo’n opdracht aan de slag te gaan, maar er ook elke zon­dag over te blog­gen. Om later terug te kij­ken wat er van geko­men was en of het inder­daad de gewens­te ver­an­de­rin­gen zou ople­ve­ren.

Inmid­dels is ruim de helft van die hon­derd dagen ach­ter de rug, dus tijd om eens terug te gaan naar de oor­spron­ke­lij­ke lijst om te zien hoe het ermee staat. Het 100 dagen actie­plan dat ik voor mezelf had opge­steld, ziet er als volgt uit:

  • Begin met een week­plan­ning
  • Drink meer water – Meer balans in voe­ding
  • Vaker spor­ten – Dage­lijk­se wor­kout
  • Leg visie en mis­sie vast
  • Pre­sen­teer jezelf als lei­der
  • Maak een bete­re tijds­ver­de­ling bin­nen je rol­len

WEEKPLANNING
Op kan­toor had ik al snel ‘de smaak’ te pak­ken van het wer­ken vol­gens een week­plan­ning. Op zich had ik altijd wel al een soort van week­plan­ning, maar wat ik nu gerich­ter doe is aller­eerst de belang­rijk­ste zaken inplan­nen die ik de komen­de week per se wil doen. Dit pro­beer ik altijd om vrij­dag­mid­dag aan het ein­de van de werk­week af te heb­ben voor de vol­gen­de week. Dat geeft ruim­te in mijn hoofd, en die ruim­te neem ik mee het week­end in.
De tijd die (even­tu­eel) over­blijft in de week­plan­ning gebruik ik voor min­der belang­rij­ke zaken. Elke och­tend bekijk ik of ik die tijd nodig heb omdat de vori­ge dag niet gelo­pen is zoals ver­wacht, of dat ik de tijd nog steeds beschik­baar heb voor ande­re zaken.
Thuis ben ik ook begon­nen met een soort van sche­ma wat ik door de week pro­beer te vol­gen. Dit is om er voor te zor­gen dat ik de tijd ver­deel tus­sen lezen, blog­gen, spor­ten, gitaar spe­len, en der­ge­lij­ke. Ik heb het gevoel dat ik nu meer rust heb om de (vele) din­gen te doen die ik wil doen.

WATERBALANS IN VOEDING
Meer water drin­ken is iets wat heel lang­zaam in mijn gestel komt. Ik heb op meer­de­re plek­ken fles­sen staan om me er aan te her­in­ne­ren, en dat helpt. Eén van de effec­ten zou moe­ten zijn dat ik op de dag lan­ger hel­der blijf en gecon­cen­treer­der kan wer­ken. Ik kan bea­men dat dit klopt.
Met balans in voe­ding moet ik toe­ge­ven nog niet echt bezig te zijn geweest. Het kan zijn dat ik hier de urgen­tie nog niet vol­doen­de voel. Ik heb zel­den of nooit last van dat­ge­ne wat ik gege­ten heb, mijn BMI (body mass index) is 22, en ik voel me goed. Voor­als­nog moet ik me wat ver­der ver­die­pen in voe­dings­ge­woon­tes om te zien waar ik het bes­te mee kan begin­nen.

SPORT
Van­we­ge mijn tui­me­ling van de trap enke­le weken gele­den, heb ik de plan­nen die ik voor ogen had voor­lo­pig in de ijs­kast moe­ten zet­ten. Aller­eerst is het nu zaak om via fysio en dage­lijk­se oefe­nin­gen de zenuw­pijn in mijn rech­ter­arm blij­vend te laten ver­dwij­nen. Dan is het zaak ver­der te wer­ken aan mijn lichaams­hou­ding om ver­de­re nek­klach­ten in de toe­komst te ver­mij­den. Voor­zich­tig kan ik dan ook de gepar­keer­de plan­nen er weer bij nemen en gaan den­ken aan sport­school en hard­lo­pen.

MISSIE EN VISIE
Aan visie (lan­ge ter­mijn doe­len) en mis­sie (actie­plan om de lan­ge ter­mijn doe­len te rea­li­se­ren) heb ik op mijn werk meer aan­dacht besteed dan pri­vé. Het afge­lo­pen jaar heb ik te maken gekre­gen met zowel een nieu­we afde­lings­ma­na­ger als een nieu­we pro­ject­ma­na­ger. Met bei­den ben ik bezig om mijn rol voor de komen­de jaren ver­der uit te wer­ken. Daar­voor heb ik ook aan­ge­ge­ven hoe ik mijn toe­komst over vijf jaar zie. Dat heeft enorm gehol­pen bij het mana­gen van hun ver­wach­tin­gen.
Op pri­vé­ge­bied ben ik lang­zaam begon­nen met het in kaart bren­gen van aspec­ten die ik in de loop van de komen­de jaren gere­a­li­seerd zou wil­len zien. Dit helpt enorm bij het terug­ver­ta­len naar de hoofd- en bij­za­ken in mijn hui­di­ge (druk­ke) leven. Zie ook de eer­der aan­ge­haal­de week­plan­ning. Tijd is niet onge­li­mi­teerd beschik­baar, dus wan­neer je nog steeds bepaal­de doe­len wilt rea­li­se­ren, dan kun je maar beter zor­gen dat je de beschik­ba­re tijd op de juis­te wij­ze gebruikt. En opnieuw, dit geeft geen stress of druk, maar werkt juist bevrij­dend!

LEIDER
Op het werk neem ik vaker dan dat ik gewend was de lei­ding in situ­a­ties waar­van ik denk dat mijn han­de­len een meer­waar­de kan heb­ben. Ik ben me meer bewust van het feit dat het niet altijd de hoog­ste in rang hoeft te zijn die de lei­ding neemt. Mis­schien ver­school ik me wel teveel ach­ter die rede­ne­ring om ver­ant­woor­de­lijk­heid te ont­lo­pen. Ook wel mak­ke­lijk om dan later kri­tiek te heb­ben wan­neer iets niet goed uit­pakt. Nu stap ik eer­der op de voor­grond. Van­uit het prin­ci­pe dat lei­der­schap geen posi­tie is, maar een keu­ze.

TIJDSVERDELING
Door­dat ik de afge­lo­pen tijd meer nage­dacht heb over wat belang­rijk in mijn leven is en hoe mijn toe­komst er uit zou kun­nen zien wan­neer ik de juis­te din­gen doe, wordt het ook steeds dui­de­lij­ker waar ik mijn tijd aan wil beste­den. Vind ik mijn fami­lie en vrien­den net zo belang­rijk als mijn werk, dan zal zich dat ook uit mijn tijds­be­ste­ding moe­ten blij­ken. Het is dus zaak hel­der te krij­gen wel­ke rol­len voor jou het mees­te tel­len. Daar ga je dan ver­vol­gens de mees­te tijd aan toe­be­de­len. Je krijgt er nor­maal gespro­ken ook de mees­te waar­de­ring en ener­gie voor terug. Dat helpt om de opof­fe­rin­gen die je je moet getroos­ten (want je kunt niet alles, hoe graag je dat ook zou wil­len) te ver­zach­ten.

Con­clu­de­rend kan ik vast­stel­len dat ik mis­schien niet zo’n flin­ke stap­pen maak, maar dat de stap­jes die ik zet wel dege­lijk beklij­ven. Ik heb dan ook het gevoel dat het niet bij dit 100 dagen plan zal blij­ven. Het ‘wer­ken’ aan mezelf, met deze weke­lijk­se zon­dags­re­flec­tie ervaar ik als bij­zon­der pret­tig om op mijn manier con­ti­nu aan nieu­we goe­de voor­ne­mens te kun­nen wer­ken. Zon­der de gek­te en druk­te die er rond­om de 1 janu­a­ri vari­ant hangt.

Zul­len we begin febru­a­ri eens kij­ken wie er nog steeds aan zijn goe­de voor­ne­mens werkt?

~ ~ ~

Naar aan­lei­ding van de twee­daag­se work­shop ‘Making the Dif­fe­ren­ce’, waar­bij we afslo­ten met een 100 dagen actie­plan om te zien in hoe­ver­re we in staat zijn ver­an­de­rin­gen door te voe­ren, geef ik hier weke­lijks reken­schap af van mijn vor­de­rin­gen.  

Hier nog eens de 10 prin­ci­pes die ik eer­der heb toe­ge­licht. Het is een set van ver­schil­len­de lei­dra­den die los van elkaar, maar zeker in samen­hang met elkaar een krach­tig mid­del kun­nen zijn om rich­ting te geven aan je leven:

  1. I am res­pon­si­ble / I choo­se
  2. I cla­ri­fy my valu­es / My foun­da­ti­on
  3. I have a visi­on / The prin­ci­ple of lea­der­ship
  4. I live my mis­si­on / The prin­ci­ple of exe­cu­ti­on
  5. I stri­ve for life balan­ce / Put­ting more living in our life
  6. I give and take / The fair­ness-prin­ci­ple in nego­ti­a­ti­on, sel­ling and in life
  7. I focus on empa­thy / Under­stan­ding is the key
  8. I belie­ve in invol­ve­ment and diver­si­ty / A small com­mit­ted group of peo­p­le can chan­ge the world
  9. I make rela­ti­ons­hip depo­sits / It’s the small things
  10. I re-ener­gi­ze wee­kly / You can’t mana­ge time, but you can mana­ge your ener­gy
    [copy­right: Mark McG­re­gor — Being on a mis­si­on]

Het 100 dagen actie­plan dat ik voor mezelf heb opge­steld, ziet er ver­vol­gens als volgt uit:

  • Begin met een week­plan­ning
  • Drink meer water – Meer balans in voe­ding
  • Vaker spor­ten – Dage­lijk­se wor­kout
  • Leg visie en mis­sie vast
  • Pre­sen­teer jezelf als lei­der
  • Maak een bete­re tijds­ver­de­ling bin­nen je rol­len

~ ~ ~

10 reacties

  1. Gro­te stap­pen zijn nog­al eens een­ma­lig, klei­ne stap­jes zijn vaak mak­ke­lij­ker te nemen. Zeg ik ook even voor mij­zelf 😉
    Ik heb (nog) geen lijst­jes enz gemaakt voor dit jaar. Mis­schien toch ook maar eens doen…

    • Peter zegt:

      Het is ook belang­rijk wel­ke kant je wil opgaan voor de stap­pen die je zet. Heb je een doel voor ogen, dan zijn de stap­pen die je moet zet­ten logisch en kun je de inspan­ning beter leve­ren. Ver­der heb ik het idee dat klei­ne stap­pen in com­bi­na­tie met veel zelf­re­flec­tie voor een bete­re ‘inbed­ding’ zorgt van de ver­an­de­rin­gen. Het beklijft lan­ger en je valt min­der snel terug.

    • Peter zegt:

      Dank voor de tip. Inte­res­sant om te lezen.

      De 3 woor­den voor 2012 lij­ken me een krach­ti­ge tech­niek om nog dui­de­lij­ker voor ogen te hou­den wat je uit­ein­de­lij­ke doel is. Het obli­ga­te ‘ik ga stop­pen met roken’ heeft wei­nig kans van sla­gen wan­neer je je niet tevens afvraagt waar­om je dat zou wil­len. Als het niet past in een bepaald doel wat je jezelf voor ogen hebt gesteld, waar haal je dan de kracht van­daan tij­dens de moei­lij­ke peri­o­des van ‘afkic­ken’?

      De 3 woor­den van Bro­gan spre­ken me wel aan, trou­wens: Tem­ple (gezond van geest en lichaam), Entan­g­le (focus op de din­gen waar­in je goed wil zijn en afstand doen van alle ‘ruis’ er omheen) en Prac­ti­ce (doen, doen, doen; elke dag opnieuw voor ogen hou­den waar­om je hier mee bezig bent). Het laat­ste deed me her­in­ne­ren aan ‘the gol­den dozen’ waar ik in mijn zon­dag­se blogs al een keer aan refe­reer­de: I must do the most pro­duc­ti­ve thing pos­si­ble at eve­ry given moment. Dat kun­nen dus ook ont­span­nen­de acti­vi­tei­ten zijn. Het gaat om het effect, niet om de effi­ci­en­cy.

      Nog even voor alle dui­de­lijk­heid. Ik ben niet door­ge­sla­gen naar de Ame­ri­kaan­se oer-posi­tie­ve bena­de­ring van ‘You can do it’. Maar pro­beer wel te leren van hun tech­nie­ken en gebruik ze zoals dat het bes­te bij mij past.

  2. Inte­res­sant! Ik ben het met je eens dat je iede­re dag met goe­de voor­ne­mens kan begin­nen. Het nieu­we jaar is een aar­di­ge aan­lei­ding, maar zeker niet nood­za­ke­lijk. Ik denk dat het vol­hou­den van voor­ne­mens afhangt van de hoe­veel­heid hooi die je in een keer op je vork neemt en hoe rea­lis­tisch je doe­len zijn. En elke week erover blog­gen helpt om te zien hoe het ermee gaat.

    • Peter zegt:

      Door er elke week over te blog­gen con­fron­teer ik mezelf met het feit of ik er ewl genoeg ener­gie in stop. En kan het dan nog mak­ke­lijk bein­vloe­den wan­neer blijkt dat ik ‘dreig’ te ver­za­ken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *