Boom — 2

Geze­ten onder het groen­brui­ne bla­der­dek luis­ter­de ik naar het ver­haal van de boom. Het werd rus­tig ver­teld. Met hier en daar vol­doen­de details om mij een goed beeld te kun­nen vor­men van wat komen ging. Ook veel gerust­stel­len­de woor­den. Ter­wijl mij niets stond te gebeu­ren. De rol­len zoals altijd omge­keerd. Ik had mak­ke­lijk luis­te­ren. En hoor­de daar­om tus­sen de regels wel dege­lijk soms een aar­ze­ling. Een klei­ne hape­ring inge­ge­ven door de onze­ker­heid over wat komen ging.

Hoog boven mij zag ik hoe een plot­se­ling opko­men­de wind­vlaag de tak­ken tegen elkaar deed slaan. Maar ik liet dat niet mer­ken. Dat kon niet. Nog niet. Door troe­be­le ogen volg­de ik enke­le bla­de­ren die dwar­re­lend naar bene­den kwa­men. Ik schraap­te mijn keel zon­der dat ik iets wist te zeg­gen. In plaats daar­van knik­te ik slechts. De boom was nu ook uit­ge­praat. Diep in gedach­ten ver­zon­ken stond hij opper­mach­tig te wezen. Zoals ik hem altijd gekend had.

En heel even, echt heel even­tjes voel­de ik de impuls om hem te omhel­zen. Om mijn armen om zijn bre­de stam te slaan. Hem te laten voe­len dat hij er niet in zijn een­tje voor stond. Maar ik bleef zit­ten waar ik zat. Liet het moment voor­bij­gaan. Wil­de hem niet van zijn stuk bren­gen. Niet nu hij sterk moest zijn. Ster­ker nog dan hij al die lan­ge jaren was geweest. Dus leun­de ik nog wat meer naar ach­ter. Maak­te me wat zwaar­der zodat ik de ruwe bast in mijn rug voel­de druk­ken. En de boom duw­de zacht­jes terug. ‘Kom, jon­gen,” zei hij. “Maak je geen zor­gen. Alles gaat goed komen.”

 ~ ~ ~

20 Replies to “Boom — 2”

  1. Soms kom je ver­haal­tjes tegen waar je niks zin­nigs over kunt zeg­gen omdat elk woord er een­tje teveel lijkt… ik zeg dus niks…

    1. Ik zal dan ook maar niet op je reac­tie rea­ge­ren 😉

  2. Hoi Peter kwwam per toe­val op je site, via twit­ter. Prach­ti­ge ver­ha­len. Mag ik je aan mijn blo­groll toe­voe­gen?

    Weet je dat je momen­teel een blogwed­strijd is? Mis­schien iets voor jou?
    http://www.peterspagina.nl/blogparel_2011/over_de_blogparel.asp

    1. Van­zelf­spre­kend mag je dat, maar natuur­lijk wan­neer mij dezelf­de eer gegund is, want ik ben ook al snel even bij je gaan rond­neu­zen 🙂

      Die blogwed­strijd ken ik niet. Dank voor de tip. Zal er eens gaan kij­ken.

  3. Ik vind het een ont­roe­rend ver­haal. Ga er even van genie­ten.

    Er mist vol­gens mij het woord­je ‘te’ in de 1e ali­nea.

    1. Dank voor je com­pli­ment.
      Waar pre­cies denk je dat er een ‘te’ over het hoofd is gezien. Heb het nage­le­zen maar zie het zo niet.

    2. He he, ein­de­lijk gevon­den waar ik de mis­sen­de ‘te’ moet plaat­sen.

  4. .. dra­ma in 1 bedrijf..

    1. Hope­lijk blijft het ech­te dra­ma ons nog een tijd­je bespaard.

  5. Mooi! Van mij een hug!

    1. Heb ik zomaar gege­ven!

  6. […] Boom -2 Dit is geschre­ven direct na een indrin­gend tele­foon­ge­sprek en ligt in het ver­leng­de van een bezoek­je een week gele­den. Voor de goe­de ver­staan­der, of trou­we vol­ger, hoef ik niet veel meer prijs te geven over wie dit gaat. Waar­over het gaat laat ik nog even in het onge­wis­se. Wie weet komen er nog meer Boom-blogs. […]

  7. Voor wat het waard is: Namens mij en mij­zelf een meer dan vir­tu­e­le hug voor Boom en Aan­ver­wan­ten.

    PS: Gewoon doen, die tree­hugs! 😉

    1. Het is heel wat waard en ze wor­den opge­sla­gen en op het juis­te moment uitgedeeld/overgebracht. Ik hou je op de hoog­te.

Comments are closed.