Making the Difference — 9

Deze blog­post is deel 9 van 17 in de serie Making the Dif­fe­ren­ce

Een week op weg het nieu­we jaar in mag ik toch wel zeg­gen dat het #iede­re­dag­blog­gen een wereld van ver­schil uit­maakt. Hoe­wel ik onof­fi­ci­eel al op 23 decem­ber 2011 van start ging, voelt het deze week pas echt seri­eus. Dit komt hoogst­waar­schijn­lijk omdat de ande­re #iede­re­dag­blog­gers (bin­nen­kort ver­schijnt de com­ple­te lijst op www.iederedagbloggen.nl) ook begon­nen zijn. De soci­a­le con­tro­le heeft zijn intre­de gedaan. Zeker weten dat de eer­ste afhaker/afhaakster alge­he­le hoon over zich heen krijgt gestort. Die ver­dwijnt met pek en veren uit de blo­gosfeer. Ten­min­ste zo ervaar ik dat. Maar ik heb wel vaker last van waan­beel­den.

Van­daag wil ik stil­staan bij een week­je dage­lijks blog­gen. Men mag gerust weten dat één van de aspec­ten die ik in mijn dage­lijks leven ver­der wil uit­wer­ken het blog­gen is. Schrij­ven was altijd al een pas­sie, maar bleef lang een pri­vé-acti­vi­teit. Nu ik mijn kor­te ver­tel­lin­gen en per­soon­lij­ke ont­boe­ze­min­gen op inter­net deel met de rest van de wereld, krijg ik regel­ma­tig waar­de­vol­le feed­back die mij helpt me ver­der te ont­wik­ke­len. Door de mij­zelf opge­leg­de dage­lijk­se dead­line om te pos­ten hoop ik wat com­ple­ter te wor­den. Ik zal soms door tijd­nood gedwon­gen wor­den ande­re stij­len, vor­men, uitin­gen en der­ge­lij­ke te gebrui­ken. En ik ben benieuwd wat dat bij me naar boven brengt.

Daar­om dus deze terug­blik die, wan­neer ze me goed bevalt, vaker zal plaats­vin­den.

Making the Dif­fe­ren­ce — 8
Op zon­dag mijn weke­lijk­se sta­tus upda­te m.b.t. het 100 dagen actie­plan. Omdat het de eer­ste dag van het nieu­we jaar is heb ik mijn actie­lijst tevoor­schijn gehaald en geke­ken waar ik ergens stond qua vor­de­rin­gen. En heb het afge­zet tegen het jaar­lijk­se ritu­eel van de goe­de voor­ne­mens die gre­tig opge­spaard en voor­uit­ge­scho­ven wor­den naar 1 janu­a­ri om daar­na ergens in febru­a­ri stil­zwij­gend onder het tapijt te ver­dwij­nen.
Mijn stel­ling: Begin zo snel moge­lijk wan­neer je van plan bent een wezen­lij­ke ver­an­de­ring door te voe­ren. Ken je doel. Zorg dat je stap­pen blijft zet­ten, hoe klein ook, om voort­gang te hou­den. En in febru­a­ri zul­len we zien wie er nog steeds bezig is om te ver­an­de­ren.

Com­pen­sa­tie
De eer­ste werk­dag van het nieu­we jaar was voor mij nog een vrije dag. Ter com­pen­sa­tie van enke­le vakan­tie­da­gen die we in decem­ber moesten opof­fe­ren. De vrije dag werd ’s mid­dags inge­vuld met een zeer bij­zon­de­re tweetup in het gezel­schap van Knet­ter­Blog­ger Robert Kei­zer (@robertkeizer en niet de eer­ste keer dat ik die in leven­de lij­ve mocht ont­moe­ten) en Queen of Ero­ti­ca LS Hart­e­veld (@LSHarteveld die ik die dag voor de aller­eer­ste keer maar hope­lijk nog lang niet voor de laat­ste keer tegen het beval­li­ge lijf mocht lopen). Na een mid­dag die voor­bij vloog en waar menig Dudok bezoe­ker onze aan­we­zig­heid nog lang zal bij­blij­ven, lie­pen we samen naar het sta­ti­on en mocht ik nog een stuk­je van mijn trein­reis met LS door­bren­gen. Toen viel het woord com­pen­sa­tie. En ben ik daar niet over gaan blog­gen. Want daar­voor is er #wow. En nog weer later #wot. Maar of het woord ooit aan bod zal komen?

Open ein­de van de wereld
Een puur fic­tief ver­haal over het ein­de van de wereld. Aan­lei­ding was wat ik hoor­de op de radio. Inspi­ra­tie was de weg die ik dage­lijks afleg van huis naar werk en weer terug. Altijd wan­neer ik tus­sen de bomen rij vraag ik me af wat daar­ach­ter ligt. Je weet dat de wereld niet ophoudt ach­ter die dich­te rij bomen. Maar je weet het pas echt wan­neer je er een kijk­je gaat nemen. En zo’n kans kreeg ik door­dat het laat­ste duw­tje voor het onstaan van dit ver­haal gege­ven werd door een val­len­de tak door de storm die over ons land raas­de. Ook daar­door leek het even of het ein­de der tij­den was aan­ge­bro­ken.

Waar zeg­gen kan ieder­een
Een dag later. Weer die­zelf­de weg. Weer die­zelf­de radio. Deze keer een deer­nis­wek­ken­de vrouw die als waar­zeg­ster inder­daad niet veel meer wist voort te bren­gen dan ‘Ja, dat is waar’ en gecon­fron­teerd met haar ultiem vage voor­spel­lin­gen over 2011 met dro­ge ogen bleef vol­hou­den dat ze het voor 90% bij het rech­te eind had gehad. En de ont­bre­ken­de 10% zou voor 7% ook nog wel bewaar­heid wor­den. Oh ja, ieder­een kan het. Waar zeg­gen.

Op deze woens­dag ver­schijnt er ook weer een ver­volg­deel in de lang­zaam op gang komen­de serie Weer­zien. Deze nieu­we bij­dra­ge is geschre­ven door Ruud Kete­laar (@ruudketelaar). Wan­neer zich elke week een nieuw deel laat zien ben ik allang blij, en noem ik het ini­ti­a­tief geslaagd. Wie volgt?

Alles is nieuw voor zolang het duurt
Ein­de­lijk was het dan zover! Don­der­dag! De #wot kon van start gaan. En het start­woord was Nieuw. Dat kwam mooi uit want net die dag kreeg ik te horen dat mijn auto aan ver­van­ging toe was. Gezien het bud­get zou dat een twee­de­hands­je gaan wor­den. Oud en gebruikt, maar voor mij nieuw. Wat een goe­de insteek bleek te zijn voor mijn #wot bij­dra­ge.

Fan­ta­sie
De vrij­dag moest ik er op uit om een nieu­we auto aan te schaf­fen. Dat klus­je was na een hal­ve dag geklaard. Ik hield dus tijd over. Toen ik mijn lijst­je door­liep van Blogs-nog-te-doen zag ik daar de oproep van de eer­der genoem­de LS Hart­e­veld staan: een ero­tisch blog over een trio (man man vrouw). Ze liep zelf met een bepaald idee rond (wat ze afge­lo­pen maan­dag tij­dens de tweetup wat ver­der uit de doe­ken deed en wat zojuist op haar eigen site als­ook Don­der­steeg is ver­sche­nen) maar zou het ook wel leuk vin­den hoe ik het zou uit­wer­ken. Mijn plot­se­lin­ge inge­ving was om een fan­ta­sie te beschrij­ven waar­bij het ondui­de­lijk zou blij­ven of er daad­wer­ke­lijk een der­de man in het spel was.
Na het pos­ten kreeg ik enthou­si­as­te reac­ties (maar dit­maal bedui­dend min­der direct onder het blog, wat toch te den­ken zet) en het blog werd veel meer gele­zen dan de ande­re blogs deze week die toch ook niet slecht gele­zen wer­den. Sex sells, ook nu weer. Wat nog inte­res­sant was in de reac­ties op twit­ter, was de dis­cus­sie over het gebruik van het plaat­je. Zeker bij een fic­tief ver­haal vult een plaat­je iets in wat mis­schien fan­ta­sie moet blij­ven. Toch nog eens goed over­we­gen of ik dat moet blij­ven doen.

Boom -2
Dit is geschre­ven direct na een indrin­gend tele­foon­ge­sprek en ligt in het ver­leng­de van een bezoek­je een week gele­den. Voor de goe­de ver­staan­der, of trou­we vol­ger, hoef ik niet veel meer prijs te geven over wie dit gaat. Waar­over het gaat laat ik nog even in het onge­wis­se. Wie weet komen er nog meer Boom-blogs.

~ ~ ~

Naar aan­lei­ding van de twee­daag­se work­shop ‘Making the Dif­fe­ren­ce’, waar­bij we afslo­ten met een 100 dagen actie­plan om te zien in hoe­ver­re we in staat zijn ver­an­de­rin­gen door te voe­ren, geef ik hier weke­lijks reken­schap af van mijn vor­de­rin­gen.  

Hier nog eens de 10 prin­ci­pes die ik eer­der heb toe­ge­licht. Het is een set van ver­schil­len­de lei­dra­den die los van elkaar, maar zeker in samen­hang met elkaar een krach­tig mid­del kun­nen zijn om rich­ting te geven aan je leven:

  1. I am res­pon­si­ble / I choo­se
  2. I cla­ri­fy my valu­es / My foun­da­ti­on
  3. I have a visi­on / The prin­ci­ple of lea­der­ship
  4. I live my mis­si­on / The prin­ci­ple of exe­cu­ti­on
  5. I stri­ve for life balan­ce / Put­ting more living in our life
  6. I give and take / The fair­ness-prin­ci­ple in nego­ti­a­ti­on, sel­ling and in life
  7. I focus on empa­thy / Under­stan­ding is the key
  8. I belie­ve in invol­ve­ment and diver­si­ty / A small com­mit­ted group of peo­p­le can chan­ge the world
  9. I make rela­ti­ons­hip depo­sits / It’s the small things
  10. I re-ener­gi­ze wee­kly / You can’t mana­ge time, but you can mana­ge your ener­gy
    [copy­right: Mark McG­re­gor — Being on a mis­si­on]

Het 100 dagen actie­plan dat ik voor mezelf heb opge­steld, ziet er ver­vol­gens als volgt uit:

  • Begin met een week­plan­ning
  • Drink meer water – Meer balans in voe­ding
  • Vaker spor­ten – Dage­lijk­se wor­kout
  • Leg visie en mis­sie vast
  • Pre­sen­teer jezelf als lei­der
  • Maak een bete­re tijds­ver­de­ling bin­nen je rol­len

~ ~ ~

Series Navi­ga­ti­on« Making the Dif­fe­ren­ce — 8Making the Dif­fe­ren­ce — 10 »

18 Comments

  1. Zeker weten dat de eer­ste afhaker/afhaakster alge­he­le hoon over zich heen krijgt gestort. Die ver­dwijnt met pek en veren uit de blo­gosfeer.’

    .. over­drij­ven is óók een vak..

  2. Ik vraag mij in alle oprecht­heid af waar jij de tijd en inspi­ra­tie van­daan haalt voor de won­der­scho­ne dage­lijk­se blog bij­dra­ge. Met gepas­te waar­de­ring en ver­won­de­ring deel ik je een bemoe­di­gen­de knik. Plea­se be the­re als ik dreig op te geven.…

    • Ik vraag me eer­lijk gezegd het­zelf­de af m.b.t. jouw blogs. Je hoeft niet beschei­den te zijn over de kwa­li­teit van de blogs die jij ‘onder de druk’ van het #iede­re­dag­blog­gen op de mat legt. Laat ons elkaar blij­ven sti­mu­le­ren en dan blijft het heus wel goed gaan.

  3. Je ambi­tie is bewon­de­rens­waar­dig, elke dag blog­gen. (van jul­lie allen) . Ik wil je laten weten dat ik je blog lees; vaak, zo niet dage­lijks. Ook al rea­geer ik niet altijd. Ik lees het graag.

    • Dank je. Het valt reu­ze mee. Enne, ondanks dat ik er zo vaak op terug­kom, vind ik het hele­maal niet erg wan­neer lezers niet rea­ge­ren. Het is om de dis­cus­sie wat op gang te bren­gen, meer niet.

  4. Haha­ha ‘Zeker weten dat de eer­ste afhaker/afhaakster alge­he­le hoon over zich heen krijgt gestort. Die ver­dwijnt met pek en veren uit de blo­gosfeer.’ Schit­te­rend.
    Ik zou het niet kun­nen, elke dag. 1 blogje van mij is meest­al gevuld met idee­ën die ik over een peri­o­de van een hele week opdoe. Mijn leven is te saai en mijn fan­ta­sie te beperkt. Haha­ha.

    • Tot nu toe valt het erg mee. Op de een of ande­re manier sla je gedu­ren­de de dag een aan­tal indruk­ken of erva­rin­gen op, waar je ’s avonds zon­der al te veel moei­te een blogje van kunt maken. In die is het niet veel anders dan schrij­ven in een dag­boek. Dat kan ook ieder­een.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *