Uitdagen

Voor wie het wil weten, de hotel­ka­mer is een stuk min­der warm dus ik hou de bal­kon­deu­ren dicht. Wat goed uit­komt want het stormt rond­om Hotel Ammer­see. De con­tai­ner is inmid­dels ver­dwe­nen van de bin­nen­plaats. Met mede­ne­ming van de dozen. Van­uit mijn kamer kijk ik ook uit op de zij­vleu­gel van het hotel. Daar zijn een aan­tal van onze con­sul­tants onder gebracht. Over­al brandt licht, behal­ve op één kamer.

Van­och­tend ging ik na het ont­bijt een stuk­je wan­de­len. Via de hoofd­in­gang liep ik van­uit de hotel­lob­by de straat op waar ik bij­na door de storm­wind omver gebla­zen werd. Ter­nau­wer­nood kon ik me vast­hou­den aan de trap­leu­ning bij de ingang. Met de groot­ste moei­te luk­te het me uit de grip van de storm te komen door een zij­straat naast het hotel in te schie­ten. Daar was de wind een stuk min­der.

Ik keek om me heen. Het bleek dat ik op de bin­nen­plaats van het hotel was beland. De con­tai­ner stond er nog maar de dozen waren hoogst­waar­schijn­lijk weg­ge­waaid. Aan de ande­re kant van de bin­nen­plaats zag ik een smal­le door­gang naar de Ammer­see. Mijn hor­lo­ge gaf aan dat we over een klein kwar­tier zou­den ver­trek­ken naar de fabriek in Wes­sling alwaar we onder­gronds zou­den gaan voor een dag­je ver­ga­de­ren.

Bij het meer aan­ge­ko­men trof ik mijn pro­ject­ma­na­ger. We bespra­ken de dag van gis­ter. Of eigen­lijk, hij hield een mono­loog over zijn erva­rin­gen. “En weet je wat mij nog het meest dwars zit?”, zo sloot hij af. “Dat die eikel van een con­sul­tant mij iets voor­ge­lo­gen heeft.” Ik knik­te beves­ti­gend, hoe­wel iemand anders het zou kun­nen inter­pre­te­ren als een bewe­ging met mijn hoofd van­we­ge een onver­wacht­se ruk­wind. Daar­om besloot ik vol­le­dig­heids­hal­ve een beves­ti­ging uit te spre­ken.

Dat sti­mu­leer­de zijn enthou­si­as­me om ver­der op de zaak in te gaan. “Van­daag moet je goed oplet­ten. Wan­neer je op een gege­ven moment de con­sul­tant niet meer ziet, dan heb ik de ‘art of silent kil­ling’ inge­zet om hem te laten ver­dwij­nen.” Opnieuw instem­mend geknik van mijn kant. Ook ik heb een ver­schrik­ke­lij­ke hekel aan die con­sul­tant. Het zou mij wat waard zijn indien hij inder­daad van het pro­ject­to­neel zou ver­dwij­nen.

Het bleef stil.
“Weet je zeker dat je dit kunt?” wil­de ik weten. “Of is het gewoon bluf?”

~ ~ ~

Mijn bij­dra­ge voor #wot dd 19/1/2012

Wat is wot? => Wri­te on Thurs­day

Deze week is het woord UITDAGEN:
Uit­da­gen [regel­ma­tig werk­woord] • iets doen of zeg­gen om een reac­tie uit te lok­ken Syno­niem: pro­vo­ce­ren, tar­ten, prik­ke­len, uit­lok­ken

~ ~ ~ 

13 Replies to “Uitdagen”

  1. lol moord aan de Ammer­see,
    wil het ver­volg lezen!

    1. Tot nu toe is de con­sul­tant nog steeds niet gevon­den…

  2. the art of silent kil­ling’ haha. Kan daar niet een cur­sus voor geor­ga­ni­seerd wor­den? Ik schrijf me in!

    1. Alleen wan­neer je heel stil kunt zijn mag je mee doen. Ssstt…

  3. We zul­len Derek erop­af stu­ren, zo mak­ke­lijk kom je er niet van­af 😉

    1. Ho ho, ik heb niets gedaan. Het was de pro­ject­ma­na­ger (of de kel­ner, dat kan ook).

  4. En? is de con­sul­tant al in zicht? of is hij voor­goed ver­dwe­nen…

    1. Die is tot op de dag van van­daag nog steeds spoor­loos…

  5. .. zal wel weer bij woor­den geble­ven zijn..

    1. Nou, wat die pro­ject­ma­na­ger heeft gedaan weet ik niet, maar de con­sul­tant is toch uit het zicht ver­dwe­nen.

Comments are closed.