Uitdagen

Voor wie het wil weten, de hotelka­mer is een stuk min­der warm dus ik hou de balkon­deuren dicht. Wat goed uitkomt want het stormt ron­dom Hotel Ammersee. De con­tain­er is inmid­dels verd­we­nen van de bin­nen­plaats. Met meden­e­m­ing van de dozen. Vanu­it mijn kamer kijk ik ook uit op de zijvleugel van het hotel. Daar zijn een aan­tal van onze con­sul­tants onder gebracht. Over­al brandt licht, behalve op één kamer.

Vanocht­end ging ik na het ont­bi­jt een stuk­je wan­de­len. Via de hoofdin­gang liep ik vanu­it de hotel­lob­by de straat op waar ik bij­na door de stormwind omver geblazen werd. Ter­nauw­er­nood kon ik me vasthouden aan de traple­un­ing bij de ingang. Met de groot­ste moeite luk­te het me uit de grip van de storm te komen door een zijs­traat naast het hotel in te schi­eten. Daar was de wind een stuk min­der.

Ik keek om me heen. Het bleek dat ik op de bin­nen­plaats van het hotel was beland. De con­tain­er stond er nog maar de dozen waren hoogst­waarschi­jn­lijk wegge­waaid. Aan de andere kant van de bin­nen­plaats zag ik een smalle door­gang naar de Ammersee. Mijn hor­loge gaf aan dat we over een klein kwarti­er zouden vertrekken naar de fab­riek in Wessling alwaar we onder­gronds zouden gaan voor een dag­je ver­gaderen.

Bij het meer aangekomen trof ik mijn pro­ject­man­ag­er. We besprak­en de dag van gis­ter. Of eigen­lijk, hij hield een monoloog over zijn ervarin­gen. “En weet je wat mij nog het meest dwars zit?”, zo sloot hij af. “Dat die eikel van een con­sul­tant mij iets voorgel­o­gen heeft.” Ik knik­te beves­ti­gend, hoewel iemand anders het zou kun­nen inter­preteren als een beweg­ing met mijn hoofd van­wege een onverwachtse ruk­wind. Daarom besloot ik volledighei­d­shalve een beves­tig­ing uit te spreken.

Dat stim­uleerde zijn ent­hou­si­asme om verder op de zaak in te gaan. “Van­daag moet je goed oplet­ten. Wan­neer je op een gegeven moment de con­sul­tant niet meer ziet, dan heb ik de ‘art of silent killing’ ingezet om hem te lat­en verd­wi­j­nen.” Opnieuw instem­mend geknik van mijn kant. Ook ik heb een ver­schrikke­lijke hekel aan die con­sul­tant. Het zou mij wat waard zijn indi­en hij inder­daad van het pro­ject­toneel zou verd­wi­j­nen.

Het bleef stil.
“Weet je zek­er dat je dit kunt?” wilde ik weten. “Of is het gewoon bluf?”

~ ~ ~

Mijn bij­drage voor #wot dd 19/1/2012

Wat is wot? => Write on Thurs­day

Deze week is het woord UITDAGEN:
Uitda­gen [regel­matig werk­wo­ord] • iets doen of zeggen om een reac­tie uit te lokken Syn­on­iem: provo­ceren, tarten, prikke­len, uit­lokken

~ ~ ~ 

13 Comments

Geef een reactie