Boom — 4

Van­uit zijn nieu­we (tij­de­lij­ke) plek keek hij uit over de vreem­de omge­ving. Had hij me zien aan­ko­men? Had hij gezien dat ik alles in het werk had gesteld om op tijd te komen? Juist van­daag? En dat juist van­daag onvoor­zie­ne omstan­dig­he­den roet in het eten had­den gegooid? Ik schraap­te mijn keel om me te ver­ex­cu­se­ren. Maar hij was me voor. Excu­ses waren niet nodig. Ik was er toch?

Gerust­ge­steld zocht ik mijn plek op onder het zelfs hier ver­trouwd aan­voe­len­de bla­der­dek. Als van­zelf ver­dween de onaan­ge­na­me ste­rie­le lucht die op deze plek zo ken­mer­kend heet te zijn, om plaats te maken voor de her­ken­ba­re geur wel­ke ik al sinds mijn kin­der­tijd met hem asso­ci­eer. Op slag ver­gat ik waar we waren. Waar­om hij daar was.

Hij was er klaar voor, zo ver­tel­de hij. Nadat alle voor­be­rei­den­de onder­zoe­ken en checks ach­ter de rug waren had hij de dagen staan aftel­len. Elke dag dat er geen ver­los­send bericht kwam was een ver­lo­ren dag. Nu hij fit genoeg bevon­den was om de zwa­re ope­ra­tie te onder­gaan kon het wat hem betrof maar beter van­daag dan mor­gen gebeu­ren. Waar­om gedraald?

Ik knik­te beves­ti­gend en vroeg me tege­lij­ker­tijd af wat ik zelf zou doen. Zou ik ook zo onbe­vreesd uit­kij­ken naar wat hem te wach­ten stond? Maar het ging niet om mij, maar om hem. En ik voel­de bewon­de­ring voor zijn kracht. Zijn lef. Altijd al.

~ ~ ~

Het viel nog niet mee om gis­ter van­uit Ede op tijd in het Catha­ri­na Zie­ken­huis in Eind­ho­ven te zijn. Van­we­ge een omge­val­len hijs­kraan op de A50 ston­den alle door­gangs­we­gen van­uit Ede rich­ting het zui­den vol files. Ondanks dat ik ruim op tijd ver­trok­ken was voor het bezoek­uur van 19:45 uur, kwam ik pas om 20:45 uur in Eind­ho­ven aan. Geluk­kig was het me toe­ge­staan om toch nog even­tjes bij m’n vader langs te gaan om hem heel veel sterk­te te wen­sen voor zijn hart­klepope­ra­tie die voor van­daag gepland staat.

~ ~ ~

[upda­te dins­dag 24 janu­a­ri]
Op dins­dag­och­tend is de ope­ra­tie om acht uur gestart. Rond 12 uur kre­gen we bericht dat de hart­klep suc­ces­vol is ver­van­gen en dat er tevens een klei­ne omlei­ding is gedaan. Tot nu toe posi­tief nieuws. Later op de dag krij­gen we meer nieuws.

~ ~ ~

19 Replies to “Boom — 4”

  1. Mooi beeld. Dat aan­ko­men. Inte­ger en intiem beschre­ven. Ik wens en hoop dat de ingreep goed uit­pakt. Dat je nog lang boom blogs mag schrij­ven!

    Beantwoorden

    1. Dank je. De boom is inmid­dels van Eind­ho­ven naar Hel­mond. Bij­na thuis op ’t Hout, zeg maar.

      Beantwoorden

  2. Hoe rol­len blij­ven zoals ze altijd waren.

    Sterk­te van­daag.

    X

    Beantwoorden

    1. Ja, die rol­len ver­an­de­ren niet zo maar. Daar is heel wat voor nodig.

      Beantwoorden

  3. Wat Ste­ven zegt: Wij wil­len nog een mil­joen­mil­jard Boom-blogs! Of niet. Zolang de gro­te en al bij­na even gro­te boom nog maar vaak met elkan­der kun­nen bomen.

    Beantwoorden

    1. Die boom-blogs gaan nog wel even­tjes door. De laat­ste berich­ten zijn uiterst posi­tief. Komen­de week zal hij hoogst­waar­schijn­lijk alweer thuis op zijn vas­te plek­je staan.

      Beantwoorden

  4. Mooi beschre­ven, en alles komt goed!

    Beantwoorden

    1. Dank je. En alles gaat goed! Elke dag weer een stuk­je beter.

      Beantwoorden

  5. .. een hoop span­nen­de momen­ten.. Sterk­te. Het komt vast goed.

    Beantwoorden

    1. Span­nend was het. Maar het her­stel gaat won­der­baar­lijk snel. Van­daag naar Hel­mond. Hope­lijk eer­daags naar huis.

      Beantwoorden

  6. Heel veel sterk­te en goeds gewenst de komen­de tijd!

    Beantwoorden

    1. Dank je wel voor de steun. Hij her­stelt heel erg goed en mag hoogst­waar­schijn­lijk mid­den komen­de week al naar huis.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *