Werelden van verschil

Zes uur ’s ocht­ends. De wekker gaat. Met één ferme klap activeer ik de snooze-func­tie. Naast me klinkt onduidelijk gemom­pel. Ik mom­pel wat terug en draai me de andere kant op. Drie snooze-klap­pen lat­er rol ik dan toch uit bed. Ondanks dat ik van­daag niet op kan­toor hoef te zijn zie ik geen nut in het onn­odig lang in bed bli­jven liggen. Liev­er proberen zoveel mogelijk van de dag mee te pakken. Ook van­daag.

Bene­den tref ik mijn vriendin aan de keukentafel met een mok koffie en een sigaret. Haar ocht­en­dritueel. We kussen elka­ar wat verder wakker. Ter­wi­jl ik een mok voor mezelf inschenk is zij inmid­dels naar boven gegaan. Niet veel lat­er ver­schi­jnt ze volledig opge­tut en met een grote tas vol spullen in de keuken. Nog een laat­ste mok voor­dat ze in de auto stapt om een train­ing te ver­zor­gen ergens niet zo ver bij ons van­daan.

Wan­neer ik met haar mee loop naar buiten om de spullen naar haar auto te dra­gen, zien we dat het flink gevroren heeft. Ik maak snel haar autoruiten ijsvrij zodat ze niet teveel tijd ver­li­est. Een­maal bin­nen draaien de poezen om mijn benen. Het is eten­sti­jd. Omdat ik toch bezig ben ga ik ook de kat­ten­bak schoon­mak­en. Buiten zie ik dat de vogels al het voer hebben opgegeten. De vis­sen zwem­men ondanks het koude weer hon­gerig door de vijver. Daar­na is het ein­delijk tijd voor mijn eigen ont­bi­jt. Gebakken eieren.

Onder­tussen start ik mijn lap­top die op de keukentafel staat. Hier­na log ik in op het bedri­jf­s­netwerk. Met tussen de lap­top en mijzelf in een bord vol eieren en brood begin ik de nieuwe emails door te scan­nen. Een half uurt­je lat­er pak ik de lap­top en ver­huis naar mijn werkkamer. Inmid­dels is het na acht­en. Op kan­toor zullen nu wel de eerste pro­jectmedew­erk­ers gear­riveerd zijn. Via een chat­pro­gram­ma zoek ik con­tact met enke­len en bespreek wat zak­en die van­daag op de agen­da staan. Dan ga ik me scheren en spring onder de douche.

Aangek­leed en wel schuif ik daar­na weer achter de lap­top. Ik heb nog een hoop pro­ject­doc­u­men­tatie door te lezen. Hoewel ik regel­matig merk dat ik niet alti­jd mijn con­cen­tratie bij de taaie stof kan houden, lukt het me toch enkele hoofd­stukken te bestud­eren en van com­men­taar te voorzien. De ocht­end vliegt voor­bij.

Dan gaat de tele­foon. Plot­sel­ing bonkt mijn hart me in de keel. Ik kijk op de klok. Twaalf uur. Dat moet een of ander bedri­jf zijn dat me iets wil aans­meren via de tele­foon. Maar op het dis­play zie ik een erg bek­end num­mer. Nog meer hartk­lop­pin­gen. Dit is te vroeg. Dan is de con­clusie snel gemaakt. Geen goed nieuws. Toch neem ik op. Ik moet wel.

Hoi,” zeg ik.
“Hoi,” zegt ook de stem van mijn moed­er. “Ik heb goed nieuws.”

IN DE ANDERE WERELD:

06.00 uur — de boom wordt gewekt
08.00 uur — de boom is gereed en onder nar­cose
11.45 uur — de boom heeft een nieuwe hartk­lep en een omlei­d­ing
13:30 uur — de boom ont­waakt uit zijn nar­cose
15.00 uur — de boom ont­vangt zijn eerste bezoek van die dag

de boom heeft goed nieuws

~ ~ ~

4 Comments

Geef een reactie