Making the Difference – 12

Deze blogpost is deel 12 van 16 in de serie Making the Difference

De fysiosessie van afgelopen vrijdag wees het uit. De laatste twee weken had ik noodgedwongen teveel zittend doorgebracht. En dat is op dit moment funest voor mijn nek, schouders en rechterarm. Toch was de ‘terugval’ minder ernstig van aard dan we vooraf hadden ingeschat toen ik de fysioman op de hoogte stelde van mijn programma. Met behulp van de backstretcher, de dagelijkse oefeningen en aandacht voor mijn houding heb ik de schade beperkt weten te houden.

Het sterkt mij alleen maar in de overtuiging dat met de juiste aanbevelingen er een hoop mogelijk is. Dat verandering, op welk vlak dan ook, gerealiseerd kan worden. Dat je in ieder geval meer bereikt door actief aan iets te werken dan door lijdzaam af te wachten totdat een situatie zich positief wijzigt. Misschien haal je er niet datgene uit wat je in je stoutste dromen voor ogen had, maar je bent wel een eind op weg. Het kan zo maar zijn dat je gaandeweg al heel erg tevreden bent door wat je tot zover hebt bereikt.

Het sluit aan bij twee van de tien principes uit de workshop vorig jaar waaruit deze wekelijkse blogserie ‘Making the Difference’ is geboren:

‘I am responsible / I choose’
en
‘I live my mission / The principle of execution’

Je bent zelf verantwoordelijk voor het leven dat je wilt leiden en het uiteindelijke doel. Niemand anders dient dat voor jou te bepalen.
Heb je eenmaal voor ogen wat je wilt bereiken, dan moet je er vervolgens naar gaan leven. Je leven zodanig inrichten dat je de dingen doet die bijdragen tot het realiseren van je uiteindelijke doel. En andere dingen laten. Kortom, keuzes maken.

Na de workshop moesten we een 100-dagen actieplan opstellen met zaken waar we allereerst aan wilden gaan werken. Mijn actieplan heb ik al vaker hier de revue laten passeren en staat onderaan dit blog vermeld. Ik was nieuwsgierig of ik er daadwerkelijk honderd dagen aan zou gaan werken. En zo ja, wat dan het effect zou zijn. En zo nee, wat me dan ervan weerhouden had.

Afgelopen week kregen we een uitnodiging voor een terugkomdag op 13 februari. De bedoeling is dat we dan een update geven over onze vorderingen. Tevens zal ons dan een persoonlijke coach worden toegewezen om ook na de eerste honderd dagen verder te werken aan wat we hebben geleerd. Dat veroorzaakte een hoop onrust onder mijn collega’s die aan de workshop hadden deelgenomen. Het zou mij verbazen wanneer meer dan vijf personen van de ongeveer dertig deelnemers daadwerkelijk aan hun actieplan hebben gewerkt. En dat is jammer.

De voorbije twee weken heb ik zelf veel hulp gehad aan enkele zaken die ik vanuit mijn actieplan heb opgepakt.

Mijn weekplanning (tot nu toe niet meer dan een weinig gedetailleerde opsomming van belangrijke dingen die ik de komende week/weken gedaan wil hebben) geeft me richting. Het helpt me hoofd- en bijzaken te scheiden, waardoor het makkelijker wordt om met de juiste instelling tijd te besteden aan de activiteiten waar ik vooraf over heb nagedacht. Het geeft me later voldoening wanneer ik op de week terugblik dat ik het gedaan heb.

Het volop drinken van water is inderdaad in vele opzichten verfrissend gebleken. Ik had niet gedacht dat het de voorspelde effecten van minder concentratieverlies en meer alertheid door de dag zou hebben. Maar het tegendeel is waar. Je gaat er alleen wel 10x zoveel van plassen. Dus hou daar rekening mee.

Nog steeds blijft het sporten beperkt tot de dagelijkse oefeningen geadviseerd door de fysioman. Plus de martelsessie op de backstretcher. Dat gaat me steeds makkelijker af omdat het langzaamaan ingebed wordt in mijn dagelijkse routine. In drukke weken is deze ‘sportieve’ tijdsbesteding een rustpunt gebleken waarin ik volop kon ontspannen.

Doordat ik duidelijk voor ogen heb wat voor soort ‘leider’ ik op mijn werk wil zijn, heeft het me geholpen om op de juiste momenten mijn zegje te doen. Ik hoef me niet met alles te bemoeien, of juist van alles afzijdig te houden. Ik weet waar mijn verantwoordelijkheden liggen en zorg dat ik daar gezien wordt als iemand die weet waar hij mee bezig is en waar hij naar toe wil. Op andere vlakken doe ik mee met de rest. Soms stap ik naar voren wanneer leiderschap nodig is om het ingezette proces te begeleiden wanneer het hierop dreigt vast te lopen. En ik voel me hier uitermate goed bij.

Al doende krijg ik steeds meer inzicht in wat ik wil bereiken en wie ik wil zijn. Nog steeds heb ik niet het gevoel dat het me volkomen helder is, maar het staat al veel verder af dan het gewoon wat meedeinen op bewegingen door anderen in gang gezet. Ikzelf neem nu meer het initiatief dan dat ik dat in het verleden deed. Of misschien deed ik dat al wel, maar nu meer met een omlijnd plan voor ogen.

Het gaat misschien niet helemaal in het tempo dat hoort bij zo’n 100-dagen actieplan, maar het is wel het tempo dat bij mij hoort. Ik ben iemand van langzaam opstarten en dan een tijdje zoeken naar het het juiste ritme. Eenmaal gevonden vervolgens lekker gestaag doorgaan.

Als laatste wil ik nog kwijt dat ook het dagelijks bloggen mij ontzettend tot nut is. Ook hier weer dat rustpunt. Moment van reflectie. Plus het door de hele dag bewuster zijn. Absorberen van wat er om je heen gebeurd. Details zien. Scherp zijn. Het voelt aan als cement. Bindend element. Dat wat je meekrijgt een plaats geven. Je weet dat je ‘s avonds de kans krijgt om nog eens over iets na te denken, dus is een kleine aantekening overdag voldoende om er later nog eens van te kunnen genieten. Of er de volledige betekenis van te kunnen vatten.

Ik ben bang dat ik niet meer zonder kan. En wanneer je dan ook nog zo’n leuk cadeautje van Karin Winters krijgt, kan heel het weekend niet meer stuk.

~ ~ ~

Naar aanleiding van de tweedaagse workshop ‘Making the Difference’, waarbij we afsloten met een 100 dagen actieplan om te zien in hoeverre we in staat zijn veranderingen door te voeren, geef ik hier wekelijks rekenschap af van mijn vorderingen.  

Hier nog eens de 10 principes die ik eerder heb toegelicht. Het is een set van verschillende leidraden die los van elkaar, maar zeker in samenhang met elkaar een krachtig middel kunnen zijn om richting te geven aan je leven:

  1. I am responsible / I choose
  2. I clarify my values / My foundation
  3. I have a vision / The principle of leadership
  4. I live my mission / The principle of execution
  5. I strive for life balance / Putting more living in our life
  6. I give and take / The fairness-principle in negotiation, selling and in life
  7. I focus on empathy / Understanding is the key
  8. I believe in involvement and diversity / A small committed group of people can change the world
  9. I make relationship deposits / It’s the small things
  10. I re-energize weekly / You can’t manage time, but you can manage your energy
    [copyright: Mark McGregor – Being on a mission]

Het 100 dagen actieplan dat ik voor mezelf heb opgesteld, ziet er vervolgens als volgt uit:

  • Begin met een weekplanning
  • Drink meer water – Meer balans in voeding
  • Vaker sporten – Dagelijkse workout
  • Leg visie en missie vast
  • Presenteer jezelf als leider
  • Maak een betere tijdsverdeling binnen je rollen

~ ~ ~

5 gedachten over “Making the Difference – 12

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *